قرآن کریم در موضوع ارتباط میان زن و مرد نامحرم، مرزهای روشنی ترسیم کرده است

بوسیدن دست زنان توسط یوسف مردانی

آقای یوسف مردانی از چهره‌های شناخته‌شده و از شیوخ برجسته سلسله نعمت‌اللهی گنابادیه است. در ویدئویی که از ایشان منتشر شده، مشاهده می‌شود هنگام دیدار با برخی از زنانِ مرید، با آنان دست می‌دهد و هر دو طرف دست یکدیگر را می‌بوسند.

بوسیدن دست زنان توسط یوسف مردانی

قرآن کریم در موضوع ارتباط میان زن و مرد نامحرم، مرزهای روشنی ترسیم کرده است: «قُل لِلمُؤمِناتِ یَغضُضنَ مِن أَبصارِهِنَّ وَیَحفَظنَ فُروجَهُنَّ…»؛ در ادامه نیز دستور به حفظ حریم‌ها و اجتناب از تماس و نگاه‌های غیرضروری می‌دهد. همچنین در آیه۳۰ سوره نور به مردان مؤمن توصیه می‌کند که نگاه خود را فروگیرند و پاکدامن باشند. این دستورات الهی بیانگر آن است که هرگونه تماس فیزیکی میان زن و مرد نامحرم حتی با نیت احترام ظاهری، در مرز نهی شرعی قرار دارد و با سنت قرآنیِ عفاف و طهارت ناسازگار است.

در فقه شیعه نیز بر اساس اجماع فقها، لمس بدن نامحرم بدون ضرورت شرعی یا عرفی جایز نیست؛ حتی در موارد احترام یا ادعای معنویت. امام خمینی (ره) در «تحریرالوسیله» تصریح می‌کند که مصافحه با زن نامحرم، چه با وجود مانع باشد و چه بدون آن، حرام است مگر در صورت اضطرار. این حکم به‌منزله صیانت از حدود ایمان و جلوگیری از اختلاط و لغزش‌های اخلاقی است. بنابراین رفتار یادشده از سوی یک شیخ صوفیه، خلاف موازین فقهی و نشانه سستی در رعایت حدود شرعی میان زن و مرد است.

عرفان اسلامی بر پایه تزکیه نفس و التزام آگاهانه به شریعت استوار است؛ چنان‌که امام صادق(ع) می‌فرماید: «اَلْعَامِلُ عَلَى غَیْرِ بَصِیرَهٍ کَالسَّائِرِ عَلَى غَیْرِ طَرِیقٍ فَلاَ تَزِیدُهُ سُرْعَهُ اَلسَّیْرِ إِلاَّ بُعْدا»؛ کسی که بدون بصیرت عمل کند، همچون رهرویی است که در بیراهه گام می‌زند و هرچه شتابش بیشتر شود، از مقصد دورتر می‌شود. بر این اساس، هر سلوک معنوی اگر از چارچوب روشن احکام الهی جدا شود، نه‌تنها انسان را به قرب الهی نمی‌رساند بلکه او را از حقیقت دور می‌کند. رفتارهایی مانند دست دادن و بوسیدن دست زن نامحرم حتی اگر با نیت معنوی یا احترام انجام شود، خارج از ضوابط قطعی فقهی بوده و مصداق عملی بدون بصیرت شرعی است؛ زیرا بصیرت در عرفان شیعی به معنای شناخت حدود الهی و حرکت در همان مسیر تعیین‌شده از سوی شارع است. بنابراین، پایبندی به مرزهای فقهی عین بصیرت و شرط صحت سلوک عرفانی است و عدول از آن، هرچند با ظاهری معنوی، انسان را از مقصد قرب الهی دور می‌سازد.

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=33763

مطالب مشابه

اشتباه در نماز عید فطر فرقه نعمت‌اللهی گنابادیه

جنایتی داعش‌گونه در غائله گلستان هفتم

نقد سجده بر قطب

نقدی بر کثرت‌گرایی صوفیان

نقد بر پرداخت عشریه

طعن و رد ابوهاشم کوفی توسط امام صادق(ع)

ضعف ارتباط و معرفت حسن بصری نسبت به امیرالمؤمنین(ع)

روایاتی در باب تصوف بخش ششم

روایاتی در باب تصوف بخش پنجم

روایاتی در باب تصوف بخش چهارم

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.