اما نباید این غائله را تصادفی و اتفاقی دانست.

جنایتی داعش‌گونه در غائله گلستان هفتم

ماجرا از ساعت 5 صبح روز یکشنبه 29 بهمن سال 1396 آغاز شد. ماموران کلانتری 102 خیابان پاسداران تهران در گشت عادی خود به یک خودرو پراید مشکوک می‌شوند...

جنایت داعش‌گونه گنابادیه در غائله گلستان هفتم

ماجرا از ساعت ۵ صبح روز یکشنبه ۲۹ بهمن سال ۱۳۹۶ آغاز شد. ماموران کلانتری ۱۰۲ خیابان پاسداران تهران در گشت عادی خود به یک خودرو پراید مشکوک می‌شوند. بعد از بازرسی از خودرو و بررسی مدارک، متوجه سرقتی بودن آن می‌شوند. راننده پراید که فردی به نام ریاحی بود، قصد فرار داشت که به وسیله نیروهای کلانتری بازداشت می‌شود. این فرد بعد از بازداشت و تشکیل پرونده به دادسرا منتقل می‌شود.

پس از بازداشت این فرد، عده‌ای از اعضای فرقه صوفیه گنابادیه با ادعای اینکه فرد بازداشت شده از فرقه آنهاست، از روز دوشنبه ۳۰ بهمن همان سال، در مقابل کلانتری ۱۰۲ پاسداران تجمع می‌کنند و خواستار آزادی وی می‌شوند. این افراد با مسدود کردن خیابان و ایجاد راه‌بندان، عملا زندگی ساکنان این منطقه از خیابان پاسداران را مختل می‌کنند. نیروی انتظامی تلاش می‌کند تا با نصیحت به تجمع آنها پایان دهد. عصر دوشنبه تحرکات مشکوکی در خیابان پاسداران و در حوالی کلانتری ۱۰۲ و خیابان گلستان هفتم به چشم می‌خورد و تعداد زیادی از اعضای این فرقه با اتوبوس به منطقه پاسداران آورده می‌شوند. به رغم درخواست‌های نیروی انتظامی، تجمع‌کنندگان با اصرار بر آزادی سارق خودرو ساعت ۱۷:۲۰ برای ورود به داخل کلانتری تلاش می‌کنند. تعداد افراد این فرقه افزایش می‌یابد. این افراد با خود سلاح سرد و انواع آلات قتاله از جمله قمه، شمشیر و چماق‌های آهنین و حتی اسلحه شکاری حمل می‌کنند.

یگان ویژه نیروی انتظامی برای متفرق کردن این افراد در منطقه حضور می‌یابد و تلاش می‌کند با توصیه‌های زبانی آنان را متوقف کند. در ساعت ۱۸:۱۱ و در حالی که نیروهای یگان ویژه بدون هیچ سلاحی در محل مستقر می‌شوند، به ناگاه یک اتوبوس با سرعت زیاد به میان آنان می‌آید و ۳ نفر از نیروهای جان برکف یگان ویژه را به شهادت می‌رساند. پس از این حمله وحشیانه که فقط از افراد و جریان‌هایی با تفکر داعشی متصور است، راننده این اتوبوس بازداشت می‌شود.

بعد از این حادثه افراد مخل نظم و امنیت و قانون‌شکنان به خودروهای مردم در خیابان حمله می‌کنند و با شکستن شیشه‌ها و آتش زدن برخی از آنان، به خانه‌های مردم نیز حمله‌ور می‌شوند و به پشت بام برخی از خانه‌‌ها رفته و از آنجا شروع به پرتاب سنگ و آجر می‌کنند.

نیروهای انتظامی برای جلوگیری از صدمه دیدن ساکنان گلستان هفتم، از برخورد شدید خودداری می‌کنند و به قانون‌شکنان و مخلان نظم و امنیت تا ساعت ۴ بامداد سه‌شنبه ۱ اسفند ۹۶ مهلت می‌دهند تا از خانه‌های مردم خارج شده و خود را تسلیم پلیس کنند. به رغم توصیه‌ها و اتمام حجت با برخی افراد وابسته به این فرقه، اما این افراد به قانون‌شکنی و تخریب اموال عمومی همچنان ادامه می‌دهند. پیش از پایان ضرب‌الاجل در ساعت ۴ بامداد، یک خودروی سمند به تعدادی از بسیجیان منطقه جماران که برای ایجاد امنیت در محل حضور پیدا کرده بودند، حمله می‌کنند که منجر به شهادت دو بسیجی می‌شود. بعد از این اقدام وحشیانه و پایان یافتن ضرب‌الاجل، نیروی انتظامی وارد عمل می‌شود و در مدت ۱۵ دقیقه منطقه گلستان هفتم را از این اشرار پاکسازی و تعدادی از آنها را بازداشت می‌کند. در میان بازداشت‌شدگان عاملان جنایت وحشیانه حمله به بسیجیان نیز وجود داشتند.

اما نباید این غائله را تصادفی و اتفاقی دانست. اگر این ماجرا در کنار اغتشاشات دی ماه ۹۶ که ظاهرا به بهانه یک مطالبه به حق آغاز شد، قرار گیرد، به نظر می‌آید دشمن پروژه ناامن‌سازی و ایجاد آشوب در کشور را دستور کار خود داشته است. ماجراهای آن روزها در واقع قطعات کوچکی از یک پازل بزرگ بوده است. سناریویی که آمریکا و رژیم صهیونی طراحی کردند و سعودی‌ها تامین‌کننده مالی آن بودند. امری که امام شهید انقلاب اسلامی ایران در دیدار با مردم قم در تاریخ ۱۹ دی ۹۶ به آن تصریح داشتند.

این غائله به‌روشنی نشان داد که دست‌کم بخشی از فرقه صوفیه گنابادیه، به‌جای حرکت در چهارچوب قانون و همراهی با نظام اسلامی، در عمل در جبهه تقابل با امنیت ملی قرار گرفت و به ابزار پروژه‌های دشمنان بیرونی تبدیل شد. وقتی یک مطالبه ادعایی درباره آزادی یک متهم به سرقت، به صحنه حمله سازمان‌یافته به نیروهای انتظامی و بسیجی، تخریب اموال عمومی و ایجاد رعب در میان مردم تبدیل می‌شود، دیگر نمی‌توان آن را صرفا «اعتراض» نامید؛ بلکه باید آن را حلقه‌ای از زنجیره ناامن‌سازی کشور دانست که اتاق‌های فکر آمریکایی–صهیونیستی طراحی کرده و جریان‌های معاند و وابسته، از جمله برخی محافل وابسته به این فرقه، ناآگاهانه یا آگاهانه در نقش پیاده‌نظام آن ظاهر شده‌اند.

در مقابل این جریان انحرافی، عرفان حقیقی و سلوک اصیل اسلامی–شیعی نه‌تنها هیچ نسبتی با هرج‌ومرج، ساختارشکنی و مقابله با حاکمیت دینی ندارد، بلکه تمام قد در مسیر اعتلای نظام جمهوری اسلامی و گسترش دین مبین اسلام گام برمی‌دارد. عارف حقیقی در مکتب اهل‌بیت‌(ع) همواره پاسدار خون شهدا، حافظ امنیت مردم و همراه ولایت فقیه در حساس‌ترین صحنه‌هاست؛ از دفاع مقدس و حماسه‌های جبهه مقاومت گرفته تا حضور آگاهانه در بزنگاه‌های اجتماعی و سیاسی. چنین عرفانی، عرفان مسئولیت، مجاهدت و خدمت به امت اسلامی است، نه عرفانِ عافیت‌طلب و پرهیاهویی که خروجی‌اش ناامنی، تحریک احساسات و بازی خوردن در زمین دشمن باشد.

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=33758

مطالب مشابه

اشتباه در نماز عید فطر فرقه نعمت‌اللهی گنابادیه

بوسیدن دست زنان توسط یوسف مردانی

نقد سجده بر قطب

نقدی بر کثرت‌گرایی صوفیان

نقد بر پرداخت عشریه

طعن و رد ابوهاشم کوفی توسط امام صادق(ع)

ضعف ارتباط و معرفت حسن بصری نسبت به امیرالمؤمنین(ع)

روایاتی در باب تصوف بخش ششم

روایاتی در باب تصوف بخش پنجم

روایاتی در باب تصوف بخش چهارم

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.