تفاوت تصوف با مکتب عرفانی نجف

مکتب عرفانی نجف با سنت تصوف موجود در تاریخ اسلام تفاوت اساسی دارد. مدرسۀ نجف، شریعت‌مدار و مبتنی بر آموزه‌ها، ارزش‌ها و احکام شرعی در حوزۀ نظر و عمل بوده و برگرفته از تعلیمات اسلامی است.

ضمناً هیچ بهره‌ای از مکاتب عرفانیِ یونانی، رومی، مسیحی، یهودی و هندی نبرده است. شهود عرفانی در این مکتب، مبتنی بر منازل و سلوک عرفانی و بر اساس بایدها و نبایدهای شرعی است.

مکتب عرفانی نجف در ساحت فقه، اصول فقه و روش تفسیری اجتهاد شکل گرفته است؛ به همین جهت، فهم عمیقی از ظواهر نصوص دینی را کشف می‌کند. با وجود این، با قواعد زبان شناختیِ فهم نصوص اسلامی مخالفت نورزیده و تأویلات مخالف با روش اجتهادی متعارف را نمی‌پذیرد.

ریاضت و تربیت نفس در مکتب عرفانی نجف در چهارچوب شریعت معنا می‌یابد؛ از این‌رو مکتب عرفانی نجف در زمرۀ تصوف خانقاهی و سلسله‌های صوفیه قرار نمی‌گیرد. بر این اساس با پاره‌ای از مناسک خانقاهی هم‌چون سماع، همراهی نمی‌کند.

هیچ‌گاه بزرگان مکتب اخلاقی و عرفانی نجف خانقاه نساخته و در مراسم صوفیانه شرکت نکرده‌ و لباس صوفیانه نپوشیده‌اند.

بزرگان مکتب اخلاقی و عرفانی نجف، سیر من الخلق إلی الحق، سیر بالحق إلی الحق، سیر من الحق إلی الخلق بالحق و سیر من الخلق إلی الخلق بالحق را تأکید می‌کنند؛ در عین حال استاد اصلی را نبی گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) و امامان معصوم(علیهم السلام) دانسته و مقام خلیفه اللهی، مقام جمع ظاهر و باطن، تعیّنات ربوبی و تعیّنات خلقی را در آن‌ها منحصر می‌سازند.

در نتیجه کسانی استاد هستند که در مکتب اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) سلوک کرده، مسیر حق را پیموده‌اند و با سلوک معنوی، به شهودِ مبتنی بر قرآن و سنت دست یافته‌اند.

برگرفته از کتاب مشکات دل شرح «المطالب السلوکیه»

تألیف حضرت آیت الله کمیلی خراسانی

علاقه مندان جهت خریدو مطالعه کتاب می توانند از لینک زیر اقدام نمایند:

https://shop.anwartohid.ir/product/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d9%85%d8%b4%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d9%84/

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=33499

مطالب مشابه

برتری لذت معنوی

لزوم توجه به شریعت

عشق سید هاشم حداد (رحمه الله علیه) به اهل‌بیت(علیهم السلام)

بزرگان عرفان در کلام آیه الحق سید هاشم حداد (رحمه الله علیه)

آیه الحق سید هاشم حداد (ره) در کلام عرفا

در باب تفاوت عرفان و تصوف

راه رسیدن به عشق الهی

اهمیت شریعت در عرفان عملی

چاپ کتاب ارزشمند «تسبیحات کائنات»

ترک دنیا طلبی مذموم

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.