برگرفته از کتاب عرفان اهل بیتی

برتری لذت معنوی

…تورات رفته بود، در رفت و برگشتنش، نه غذایی خورد، نه آبی نوشید، نه خوابید و نه به چیزی اشتها پیدا کرد، بلکه فقط با غذای الهی به سر می‌برد و سراسر اجزا و اعضاى او شوق به دیدار بود.

…پیامبر اسلام (ص) میفرماید:حضرت موسی کلیم(ع) در چهل روزی که برای گفت و گو٬ مناجات و تلقّی الواح تورات رفته بود، در رفت و برگشتنش، نه غذایی خورد، نه آبی نوشید، نه خوابید و نه به چیزی اشتها پیدا کرد، بلکه فقط با غذای الهی به سر می‌برد و سراسر اجزا و اعضاى او شوق به دیدار بود.

میدان شوق

در ادامۀ جریان حضرت موسی (علیه السلام)، امام صادق(علیه السلام) می‌فرماید: «فَإِذَا دَخَلْتَ مَیْدَانَ الشَّوْقِ فَکَبِّرْ عَلَى‏ نَفْسِکَ وَ مُرَادِکَ مِنَ الدُّنْیَا»؛ ای بنده و سالک راه خدا! اگر پایت به میدان شوق و لقای خدا رسید، باید همانند مرده‌ای باشی که بر جنازه‌اش تکبیر گفته و نماز میّت می‌خوانی؛ در این‌جا خودت را مثل میّت حساب کن، اللّه اکبر بگو و نفس و مراد دنیوی‌‌ات را طلاق بده؛ یعنی اگر در ظاهر هم دنیا داری، از دلت بیرون کن. «وَ دَعْ جَمِیعَ الْمَأْلُوفَاتِ»؛ و هر چیزی را که قبلاً الفت داشتی باید طلاق دهی و از آن‌ها جدا شوی. «وَ اصْرِفْهُ عَنْ سِوَى مَعْشُوقِکَ»؛ و باید با جزم و عزیمت از غیر معشوقت بگذری. «وَ لَبِّ بَیْنَ حَیَاتِکَ وَ مَوْتِکَ لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْکَ»؛ لبّیکی که حاجیان می‌گویند، به چه معناست؟ امام صادق(علیه السلام) می‌فرماید: لبّیکی به حیات و زندگی‌ات بگو و لبّیکی به مرگت؛ یعنی بگو خدایا! مرگ و زندگی برای من فرقی نمی‌کند؛ کسانی که به راه خدا می‌روند و عاشق او می‌شوند، حیات و مرگ اصلاً برایشان فرقی نمی‌کند؛ چون تعلّقی به دنیا ندارند. می‌فرماید: به همۀ دنیا تکبیر بگو و او را از همۀ آن‌ها بزرگ‌تر بدان و «لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْکَ» بگو و همه را پشت سر بگذار که اگر این کار را بکنی «أَعْظَمَ اللَّهُ أَجْرَکَ»؛ خدا اجرت را زیاد می‌کند.جایگاه عاشق خدا«وَ مَثَلُ الْمُشْتَاقِ مَثَلُ الْغَرِیقِ لَیْسَ لَهُ هِمَّهٌ إِلَّا خَلَاصُهُ وَ قَدْ نَسِیَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ دُونَه‏»؛ امام صادق(علیه السلام) در جملۀ پایانی می‌فرماید: مَثَل عاشق خدا مِثل غریقی است که می‌خواهد در دریا غرق شود؛ او موقع غرق شدن هیچ همّ و غمی ندارد، مگر این‌که فردی دستش را بگیرد و او را از غرق شدن نجات دهد. این غریق هر چیزی را به‌جز نجات یافتن فراموش می‌کند. سالک عاشق هم چنین است؛ وقتی سراغ خدا می‌رود، مانند غریقی می‌شود که به خدا انقطاع کامل پیدا کرده و دستش از همه‌جا منقطع می‌شود و می‌خواهد خلاص و راحت شود و چیز مزاحمی برایش پیش نیاید.

برگرفته از کتاب عرفان اهل بیتی(جلد سوم)-ص ۳۷۵

تألیف حضرت آیت الله کمیلی خراسانی

علاقه مندان جهت خریدو مطالعه کتاب می توانند از لینک زیر اقدام نمایند:

کتاب عرفان اهل بیتی کتاب عرفان اهل بیتی

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=33658

مطالب مشابه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

مجموعه سخنرانی‌های آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله» در ماه ذی القعده

بسته صوتی شرح کوتاه ادعیه روزانه ماه مبارک رمضان

بسته صوتی نیمه شعبان المعظم

لزوم توجه به شریعت

عشق سید هاشم حداد (رحمه الله علیه) به اهل‌بیت(علیهم السلام)

بزرگان عرفان در کلام آیه الحق سید هاشم حداد (رحمه الله علیه)

آیه الحق سید هاشم حداد (ره) در کلام عرفا

ویژه نامه مبعث پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم)

بسته صوتی شهادت حضرت امام کاظم «علیه‌السلام»

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.