مطالبی پیرامون تصوف باطله و عرفان های نوظهور

ترک شریعت و فقه توسط صوفیه

یکی از اشتباهات فاحش و خطاهای تصوف، ترک واجبات و انجام برخی محرمات توسط آنهاست. این به معنی بی‌توجهی و بی‌مبالاتی نسبت به شریعت مقدس و فقه است.

علامه حلی ره می‌فرماید: در میان گروهی از صوفیان در کربلا یکی را دیدم که نماز نمی‌خواند. از بعضی دیگر مسئله را جویا شدم، گفتند: اینان واصل شده‌اند و شخص واصل نیازی به نماز ندارد. این درحالی است که آنها جاهل‌ترین جاهلان هستند.[۱]

فیض کاشانی نیز در الوافی می‌نویسد: آنچه که صوفیه انجام می‌دهند و صدای خود را به کلمه توحید بالا می‌برند، کراهت داشته و تجاوز از حدی است که شرع در ذکر و عبادت معین فرموده است. این در حالی است که فقط به بالا بردن صدا اکتفا کنند. اما سایر کارهایی که انجام می‌دهند از قبیل غنای به اشعار، ذکرها و وجد و سماع صوفیه و شیهه زدن و کف زدن و افتادن بر زمین، بدون شک بدعت در دین و بلکه تمسخر و استهزاء به شرع است.[۲]

این در حالی است که در روایتی که زراره از امام صادق ع نقل می‌کند، آمده است:

سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنِ اَلْحَلاَلِ وَ اَلْحَرَامِ فَقَالَ حَلاَلُ مُحَمَّدٍ حَلاَلٌ أَبَداً إِلَى یَوْمِ اَلْقِیَامَهِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى یَوْمِ اَلْقِیَامَهِ لاَ یَکُونُ غَیْرُهُ وَ لاَ یَجِی ءُ غَیْرُهُ وَ قَالَ قَالَ عَلِیٌّ ع مَا أَحَدٌ اِبْتَدَعَ بِدْعَهً إِلاَّ تَرَکَ بِهَا سُنَّهً.[۳]

از امام صادق(ع) راجع به حلال و حرام پرسیدم فرمود: حلال محمد همیشه تا روز قیامت حلال است و حرامش همیشه تا روز قیامت حرام، غیر حکم او حکمی نیست و جز او پیغمبری نیاید و علی (ع) فرمود: هیچ کس بدعتی ننهاد جز آنکه بسبب آن سنتی را ترک کرد.

خود پیامبر ص و ائمه اطهار ع نماز می‌خواندند و تماما مقید به انجام واجبات و ترک محرمات بوده‌اند. اولیاء الهی در زندگی خود مبتنی بر همین سیره عمل کرده‌اند و در ارتباط با دیگران توصیه اکیدی بر رعایت این سیره داشته‌اند. مشهور است که وقتی از آیهالله بهجت دستورالعملی مطالبه می‌شد، ایشان مکررا به انجام واجبات و ترک محرمات سفارش می‌کردند.

[۱] نهج الحق و کشف الصدق، ص ۵۹٫

[۲] الوافی، ج۹، ص ۱۴۳۹٫

[۳] کافی، ج۱، ص ۵۸٫

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=33681