در فقه شیعه، سجده برای غیر خداوند, حرام و از مصادیق شرک در عبادت شمرده می‌شود؛

نقد سجده بر قطب

صوفیان نعمت اللهی گنابادی قطب را مرکز و محور عالم دانسته و معتقدند که تمام حرکات عالم به اذن قطب است و به همین علت بر او سجده می کنند.

نقد سجده بر قطب

پیروان طریقت نعمت‌اللهی گنابادی، قطب را مرکز و محور هستی می‌دانند و بر این باورند که همهٔ حرکت‌ها و دگرگونی‌های عالم به اذن و ارادهٔ او صورت می‌گیرد؛ از این‌رو برای او چنان جایگاه والایی قائل‌اند که در برابرش سجده می‌کنند و این عمل در برخی فیلم‌هایی که از این فرقه به نمایش گذاشته شده است، مشهود است.

اما اعتقاد به این‌که «قطب» مرکز و محور عالم است و تمام حرکات عالم به اذن او انجام می‌شود، با توحید ربوبی در تعارض آشکار است و نوعی شرک در ربوبیت و توحید افعالی محسوب می‌شود. در عقیده شیعه، ربوبیت تکوینی و تدبیر هستی، اختصاص کامل به خدای متعال دارد و هیچ‌کس حتی پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) در عرض خداوند، صاحب چنین استقلال و احاطه‌ای نیست. خدای متعال می‌فرماید: ﴿أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ﴾؛[۱] آگاه باشید که آفرینش و فرمان، تنها از آنِ اوست. همچنین در آیه‌ای دیگر آمده است: ﴿اللَّهُ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ﴾[۲] خدا آفریننده هر چیزی است؛ بنابراین نسبت دادن «محوریت عالم» و «اذن در تمام حرکات عالم» به یک انسان عادی، تجاوز به مرز توحید و نوعی شرک در ربوبیت است؛ زیرا بخشی از کارکرد «ربّ» برای مخلوقی عادی اثبات می‌شود، در حالی‌که در مکتب اهل‌بیت(ع)، حتی درباره مقام بلند اهل‌بیت(ع) نیز هر چه هست به اذن الله و در طول اراده اوست، نه در عرض خدا و نه به صورت استقلالی و مطلق.

از سوی دیگر «سجده برای غیر خدا» در اسلام یک گناه کبیره و شرک خالص محسوب می‌شود، زیرا سجده عبادتی است که مخصوص خالق هستی است و اختصاص به ذات اقدس الهی دارد؛ بنابراین سجده برای قطب، افزون بر انحراف عقیدتی، از حیث فقهی نیز در تضاد صریح با قرآن و موازین مسلم شیعه است. سجده، اوج خضوع و عبادت است و قرآن کریم آن را منحصر در خدای متعال دانسته است: ﴿وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا﴾؛[۳] مساجد از آنِ خداست؛ پس با خدا هیچ‌کس را مخوانید. همچنین می‌فرماید: ﴿لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَهُنَّ﴾؛[۴] نه برای خورشید سجده کنید و نه برای ماه، برای خدایی که آنان را آفرید، سجده کنید. اگر سجده بر خورشید و ماهِ مخلوق، باطل و ممنوع است، به طریق اولی سجده بر انسانی خطاکار و غیرمعصوم، از بزرگ‌ترین منکرات است. در فقه شیعه، سجده برای غیر خدا حتی به عنوان سجده تعظیمی-عبادی، حرام و از مصادیق شرک در عبادت شمرده می‌شود؛ و هیچ عنوانی مانند «قطب» و «ولیّ» نمی‌تواند حرمت آن را بردارد.

[۱] اعراف، آیۀ ۵۴٫

[۲] زمر، آیۀ ۶۲٫

[۳] جن، آیۀ ۱۸٫

[۴] فصلت، آیۀ ۳۷٫

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=33753

مطالب مشابه

اشتباه در نماز عید فطر فرقه نعمت‌اللهی گنابادیه

بوسیدن دست زنان توسط یوسف مردانی

جنایتی داعش‌گونه در غائله گلستان هفتم

نقدی بر کثرت‌گرایی صوفیان

نقد بر پرداخت عشریه

طعن و رد ابوهاشم کوفی توسط امام صادق(ع)

ضعف ارتباط و معرفت حسن بصری نسبت به امیرالمؤمنین(ع)

روایاتی در باب تصوف بخش ششم

روایاتی در باب تصوف بخش پنجم

روایاتی در باب تصوف بخش چهارم

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.