مطالبی پیرامون تصوف باطله و عرفان های نوظهور

نقد خانقاه

نقد خانقاه

از ویژگی‌های ادیان ساختگی و معنویت‌های نوین و عرفان‌نماها، درآمیختن برخی آموزه‌های حق با آداب و رسوم باطل است. آن‌ها برای به رسمیت رساندن آیین خودساخته خویش، از راهبرد بدل‌سازی و التقاط بهره می‌گیرند، تا در پرتو سیاه‌نمایی و اختلاط عقاید باطل با برخی اعتقادات درست، اندیشه باطل خویش را به کرسی نشانده، از این طریق خود را معرفی کنند. یکی از خصوصیات این‌گونه آیین‌ها ـ که سلسله‌های صوفیه کنونی نیز از همین آیین‌ها و مذهب‌های عرفان‌نما به حساب می‌آید ـ ایجاد مکان‌های مقدس اختصاصی است. ازآنجاکه مسجد به‌عنوان محور آداب و رسوم و آموزه‌های اسلام ناب مطرح می‌شود، این جریان نیز به منظور آنکه هویتی جمعی و قدسی به پیروان و مریدان خود بدهند، اقدام به تأسیس مراکز عبادی ویژه آیین خود نموده … در عرض مسجد، که مکان مقدس و عبادی اسلام است، به تأسیس خانقاه پرداختند.[۱]

خانقاه محلی برای اجتماع صوفیه، جهت انجام مراسم و اعمال ویژه است.[۲] البته خانقاه، در آغاز تأسیس محلی برای سکونت و تغذیه درویشان مقیم و مسافر بود، که رفته‌رفته در این مراکز علاوه بر سکونت و تغذیه، به آموزش و تربیت اخلاقی و چله‌نشینی و سماع نیز پرداخته می‌شود، تا اینکه به صورت یک مرکز رسمی و تربیتی در بیشتر سرزمین‌های اسلامی تأسیس و تکمیل می‌گردد.[۳] هرچه به تاریخ خانقاه افزوده شد، معنویت و علم و فرهنگ از آن رخت بربست، تا این شد که امروزه در سراسر مناطق اسلامی دنیا هر روز اخباری از خانقاه‌های اقطاب صوفیه، مبنی بر گفتارهای بدعت‌آمیز یا کردارهای نابهنجار منتشر می‌شود.[۴]

دکتر احمد عابدی چنین می‌نویسد: «اولین خانقاهی که در عالم اسلام ساخته شد به دست یک شخص مسیحی بود، و اولین مسجدی که ساخته به دست مبارک رسول خدا بود. و صوفیان مسجد را رها کرده و به خانقاه روی آورده‌اند. گرچه در خانقاه نیز نام خدا برده می‌شود، اما در واقع خانقاه به سنگری درمقابل مسجد تبدیل شده است. فراموش نکرده‌ایم که مسجد ضرار در مدینه نیز محلی بود که نام خدا در آن برده می‌شد، اما چون عده‌ای مغرض در آن جمع شده بودند، و در برابر مسجد موضع‌گیری کرده بودند رسول خدا(ص) دستور تخریب آن را صادر فرمود.

به هر حال امروزه رفتن به مسجد نشانه پای‌بندی به دین و فقه و احترام به مقدسان دین و روحانیت است، و رفت و آمد کردن در خانقاه نشانه جدایی و کناره‌گیری از فقه و شریعت می‌باشد. و صوفیان کاملا مسجد و جماعت مسلمانان را ترک کرده و در مجالس خانقاه شرکت می‌کنند. حتی برخی از آنان وقتی به شهرهای مذهبی چون مشهد یا قم مسافرت می‌کنند، تنها به خانقاه و مجالس صوفیانه رفته و بدون انجام زیارت قبر مطهر حضرت امام رضا(ع) یا حضرت معصومه(س) مراجعت می‌کنند.»[۵]

[۱] اسماعیل عبداللهی، تصوف فرقه‌ای، ص۶۱۵-۶۱۶٫

[۲] همان، ص ۴۶۶٫

[۳] همان، ص ۶۱۶-۶۱۷٫

[۴] همان، ص ۶۲۵٫

[۵] محمد مدنی، در خانقاه بیدخت چه می‌گذرد؟، ص۴۱-۴۲٫

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=33687

مطالب مشابه

اشتباه در نماز عید فطر فرقه نعمت‌اللهی گنابادیه

بوسیدن دست زنان توسط یوسف مردانی

جنایتی داعش‌گونه در غائله گلستان هفتم

نقد سجده بر قطب

نقدی بر کثرت‌گرایی صوفیان

نقد بر پرداخت عشریه

طعن و رد ابوهاشم کوفی توسط امام صادق(ع)

ضعف ارتباط و معرفت حسن بصری نسبت به امیرالمؤمنین(ع)

روایاتی در باب تصوف بخش ششم

روایاتی در باب تصوف بخش پنجم

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.