تاکید آیت الله کمیلی

لزوم افزایش جمعیت در جامعه شیعه

نفوس مسلمان و آمار شیعه باید در جهان زیاد بشود، مادر و پدرها باید مسئولیت را تحمل کنند، بله باید تربیت کنید.

آیت الله کمیلی در شرح کتاب المطالب السلوکیه فرمودند:

نفوس مسلمان و آمار شیعه باید در جهان زیاد بشود، مادر و پدرها باید مسئولیت را تحمل کنند، بله باید تربیت کنید. چطور شد حوصله داری بروی محل کار این‌جا و آن‌جا، بروی با این سر و کله بزنی، وقتی می‌آیی خانه یا بچه‌ات نمی‌خواهی سر و کله بزنی؟ شانه خالی می‌کنی از مسئولیت و الّا چرا آمار جامعه شیعه پیرو اهل‌بیت علیهم السلام باید کم باشد. امامان تعدّد همسر داشتند، امامان ما چه‌قدر فرزند داشتند، سادات موسوی، سادات حسینی، سادات رضوی، سادات علوی. حالا ما برخلاف سنت خدا و پیغمبر صلی‌الله علیه و آله و اهل‌بیت علیهم السلام داریم عمل می‌کنیم، برخلاف سیره‌ی معصومین علیهم السلام. سیره‌ی ائمه این نبود.

حالا همسرت را وادار کن به این که هر دو یا سه سال یک بچه‌ای داشته باشی، وسایل زندگی را برایش فراهم کن، کار کن، کمک کن، خدمت کن در خانه تا این زن بتواند دو تا را سه تا، سه تا را چهار تا، برایت تربیت کند. تو نمی‌خواهی، او هم می‌گوید من نمی‌توانم، البته اگر زنی مریض باشد و پزشک منع کرده باشد، حسابش جداست، ما کسانی را می‌گوییم که می‌توانند.

ممکن است شما از نظر مالی نتوانی، اگر بنا باشد شما هم مثل مردم عادی هم حرف بزنی پس توکّلت کجا رفته؟ این که می‌گویند رزق و روزی با عیال و فرزند است، فرزند قدم دارد، آیا این‌ها درست نیست؟ آیا در روایات نیامده که « الرزق مع‌النساءِ و العیال»؟ من خانه ندارم، پولم نمی‌رسد، امکانات ندارم و … . اهل سلوک و اهل خدا ، اهل توکل است و او هم می‌خواهد یک هم‌چنین حرفی بزند؟ پس چه فرقی می‌کند با دیگران؟

آیا در قرآن نیامده « إن یَکُونُوا فُقَرَاءَ یُغْنِهِمُ‌ اًللَّهُ مِن فَضْلِهِ؛ خداوند زوج فقیر را تأمین می‌کند» و در آیه‌ای دیگر « و لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ خَشْیَهَ إمْلاَقٍ؛ فرزندان خود را به خاط فقر مالی نکشید» و در آیه‌ای دیگر « وَ إذَا اًلْمَوْءُدَهُ سُئِلَتْ* بِأیِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ؛ بچه‌ی زنده‌ در گور شده روز قیامت می‌پرسد گناه من چه بود؟» آیا می‌دانید این همه سقط جنین و این همه جلوگیری از باردارشدن آن هم بچه‌ی یک شیعه‌ی مسلمان چه عواقب سوئی دارد؟

بنابراین ما باید بار سنگین تربیت اولاد را تحمل کنیم، و این غضب‌ها و خشم‌ها و عصبانیت‌های بی‌جا را از خانواده ببریم بیرون، فشار کاری و مالی ما نباید به خانه منتقل شود یا به زن و بچه؛ هر چه داریم باید بیرون بریزیم بعد با آسایش و آرامش تمام بیاییم در خانه. همسر از صبح با بچه شما سر و کله زده، کار کرده، غذا درست کرده، شما هم حالا نق‌نق بکن، این که نمی‌شود. بنابراین سالک این غضب‌ها در نفس‌اش نخواهد بود، اگر سالک واقعی باشد. البته ممکن است در سیر و سلوکش یک بدخلقی پیش بیاید، ولی این مربوط به سلوکش است و این دیگر کار به زن و بچه و دیگران ندارد که بیاید تمام خستگی‌اش را سر این‌ها خالی کند.

حتی در هنگام امر و نهی‌ به زن با نرمی و با صورت گشاده و شیرین‌زبانی و حتی مزاح عمل نماید و نه تنها با زن و بچه برخورد عصبی نکند بلکه بدخلقی‌ها و بدزبانی و جفای او را تحمیل بنماید. و این خود یک نوع آزمایش الهی است که سالکان خدا باید به این نکته توجه کنند.

مولوی درباره‌ی شیخ ابوالحسن خرقانی می‌گوید:

گر نه صبرم می‌کشیدی بار زن کی کشیدن شیر نر بیگار کن

باید توجه کرد که زنان ویژگی خاصی دارند همان‌طور که در حدیث آمده است: « المرأه ریحانَهُ لسیت بقهر مانَهَ؛ زن گلی خوشبوست که مرد باید آن را بو کند نه ‌آن‌که با او کشتی بگیرد. اصلاً‌ در روایت آمده است که رسول خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:« خیرکم خیرکم للنسائم و أنا خیرکم للنسائی؛ بهترین شما مردان، مردانی هستند که با زنان خود بهترین رفتار را دارند و من پیامبر از بین شما مردان بهترین رفتار را با زنان خود دارم.»

منبع : مشکات دل- قسمتی از مطلب چهاردهم:(بروز حالت‌های عصبی )