برشی از کتاب اخلاق اهل بیتی

توحید و شرک در رازقیّت

اگر بتوانیم اسباب را در فاز خداوند بیاوریم، مشکل حل می‌شود، اما اگر تکیه ما به همین زور بازو، مال و فعالیت، کسب و کار باشد، دچار مشکل شده و از وادی توحید خارج می‌شویم.

توحید و شرک در رازقیّت

امام سجاد در دعای مکارم الاخلاق می فرماید: «فَإِنِّی لاَ أَجْعَلُ لَکَ ضِدّاً وَ لَا أَدْعُو مَعَكَ نِدّاً؛{1} خدایا! اگر دعاهایم را اجابت کنی، خودت می‌دانی که من برای خدایی تو شریک و ضدی قرار نداده‌ام.» یکی از مباحث مهم در وادی توحید و شرک، مسئلۀ شرک و توحید در رازقیّت است. بارها یادآور شده‌ایم که باید حواس‌مان را در مسئلۀ رازقیّت جمع کنیم تا یک ‌وقت، شریکی برای خدا قرار ندهیم.

اگر شما سر کار و وظیفه‌ات به این نیت می‌روی که خدا گفته: دنبال کسب و کار برو و مغازه‌ات را باز کن تا امور مردم بگذرد و نظام خلقت سرپا بماند، این همان توحید است، ولی اگر خدا را از ذهنت بیرون می‌کنی و تمام حواست به همین درآمدی است که از دکان، کارخانه و امور دیگر درمی‌آوری و چنین می‌پنداری که اگر دکان، کارخانه و هر چیز دیگری نباشد، جریان رزق شما مختل می‌شود؛ این شرک در رازقیت است.

ما باید حواسمان را جمع کنیم تا اسباب را با مسبِّب اشتباه نگیریم. اگر بتوانیم اسباب را در فاز خداوند بیاوریم، مشکل حل می‌شود، اما اگر تکیه ما به همین زور بازو، مال و فعالیت، کسب و کار باشد، دچار مشکل شده و از وادی توحید خارج می‌شویم. در قرآن، آیات زیادی به مسئله رزق و روزی پرداخته است.

در آیه‌ای آمده است: «وَاللَّهُ خَیرُ الرَّازِقِینَ»؛ و خدا بهترین روزى دهندگان است. {2} در آیه دیگری بیان شده است: «وَفِی السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ فَوَ رَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ»؛ و روزی شما در آسمان است و آن‌چه به شما وعده داده می‌شود! سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این مطلب حقّ است همان گونه که شما سخن می‌گویید.{3}

تذکر مکرر این صحبت‌ها برای آن است که رفقا و دوستان به این نکات توجه نموده و دل‌شان را پیش خدا ببرند. اگر دل را از هر طریقی – نماز، دعا، ذکر – پیش خدا ببریم، ایمان و توحید ما روزبه‌روز محکم‌تر شده و بین ما و خداوند محبت ایجاد می‌شود. اگر محبت شکل گرفت، خداوند در حدیث قدسیِ قرب نوافل، به بندگانش وعده داده است: «آن‌گاه گوش او می‌شوم که با آن می‌شنود و چشمش می‌شوم که با آن می‌بیند و زبانش می‌گردم که با آن سخن می‌گوید و دستش می‌شوم که به آن می‌گیرد.{4}

آری! کثرت یاد خدا، انسان را این‌گونه می‌کند. البته استغفار و یادی ملاک است که با دل باشد نه با لقلقۀ زبان. اگر من بنشینیم و هزار بار «استغفرالله» بگوییم، ولی استغفار واقعی نباشد، تأثیری ندارد. علاوه بر آن‌که فایده ندارد، ضرر هم دارد؛ زیرا قساوت قلب می‌آورد.

پی نوشت:

1-صحیفه سجادیه، دعای مکارم الاخلاق

2-جمعه (62)، آیه 11.

3-ذاریات (51) ، آیه 22-23

4-«فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ إِذاً سَمْعَهُ الَّذِی یسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِی یبْصِرُ بِهِ، وَلِسَانَهُ الَّذِی ینْطِقُ بِهِ، وَیدَهُ الَّتِی یبْطِشُ بِهَا». کلینی، كافی، ج ۲، ص ۳۵۲.

منبع: کتاب اخلاق اهل‌بیتی در شرح «دعای مکارم الاخلاق»، فراز بیست و دوم: ارتباط بی‌نیازی مالی و هدایت – از تألیفات آیت الله محمدصالح کمیلی حفظه الله

علاقه مندان جهت خرید و مطالعه کتاب می توانند از طریق همین لینک اقدام فرمایند.

کلید واژه: رازق، رزاقیت، رزاقیت خدا، رزق، خدای روزی رسان ،روزی، شرک، توحید، توحید در رزاقیت، شرک در رزاقیت الهی، کسب و کار، تلاش، کوشش، انجام وظیفه، طلب رزق، نظام خلقت ،قضا و قدر ،سبب ،مسبب ،اسباب رزق ، ایمان، یقین ،تکیه بر خدا ،توکل ، اعتقاد قلبی ، حل مشکلات، گره های زندگی، استغفار

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=30916