برگرفته از کتاب عرفان اهل بیتی

برتری لذت معنوی

…تورات رفته بود، در رفت و برگشتنش، نه غذایی خورد، نه آبی نوشید، نه خوابید و نه به چیزی اشتها پیدا کرد، بلکه فقط با غذای الهی به سر می‌برد و سراسر اجزا و اعضاى او شوق به دیدار بود.

…پیامبر اسلام (ص) میفرماید:حضرت موسی کلیم(ع) در چهل روزی که برای گفت و گو٬ مناجات و تلقّی الواح تورات رفته بود، در رفت و برگشتنش، نه غذایی خورد، نه آبی نوشید، نه خوابید و نه به چیزی اشتها پیدا کرد، بلکه فقط با غذای الهی به سر می‌برد و سراسر اجزا و اعضاى او شوق به دیدار بود.

میدان شوق

در ادامۀ جریان حضرت موسی (علیه السلام)، امام صادق(علیه السلام) می‌فرماید: «فَإِذَا دَخَلْتَ مَیْدَانَ الشَّوْقِ فَکَبِّرْ عَلَى‏ نَفْسِکَ وَ مُرَادِکَ مِنَ الدُّنْیَا»؛ ای بنده و سالک راه خدا! اگر پایت به میدان شوق و لقای خدا رسید، باید همانند مرده‌ای باشی که بر جنازه‌اش تکبیر گفته و نماز میّت می‌خوانی؛ در این‌جا خودت را مثل میّت حساب کن، اللّه اکبر بگو و نفس و مراد دنیوی‌‌ات را طلاق بده؛ یعنی اگر در ظاهر هم دنیا داری، از دلت بیرون کن. «وَ دَعْ جَمِیعَ الْمَأْلُوفَاتِ»؛ و هر چیزی را که قبلاً الفت داشتی باید طلاق دهی و از آن‌ها جدا شوی. «وَ اصْرِفْهُ عَنْ سِوَى مَعْشُوقِکَ»؛ و باید با جزم و عزیمت از غیر معشوقت بگذری. «وَ لَبِّ بَیْنَ حَیَاتِکَ وَ مَوْتِکَ لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْکَ»؛ لبّیکی که حاجیان می‌گویند، به چه معناست؟ امام صادق(علیه السلام) می‌فرماید: لبّیکی به حیات و زندگی‌ات بگو و لبّیکی به مرگت؛ یعنی بگو خدایا! مرگ و زندگی برای من فرقی نمی‌کند؛ کسانی که به راه خدا می‌روند و عاشق او می‌شوند، حیات و مرگ اصلاً برایشان فرقی نمی‌کند؛ چون تعلّقی به دنیا ندارند. می‌فرماید: به همۀ دنیا تکبیر بگو و او را از همۀ آن‌ها بزرگ‌تر بدان و «لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْکَ» بگو و همه را پشت سر بگذار که اگر این کار را بکنی «أَعْظَمَ اللَّهُ أَجْرَکَ»؛ خدا اجرت را زیاد می‌کند.جایگاه عاشق خدا«وَ مَثَلُ الْمُشْتَاقِ مَثَلُ الْغَرِیقِ لَیْسَ لَهُ هِمَّهٌ إِلَّا خَلَاصُهُ وَ قَدْ نَسِیَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ دُونَه‏»؛ امام صادق(علیه السلام) در جملۀ پایانی می‌فرماید: مَثَل عاشق خدا مِثل غریقی است که می‌خواهد در دریا غرق شود؛ او موقع غرق شدن هیچ همّ و غمی ندارد، مگر این‌که فردی دستش را بگیرد و او را از غرق شدن نجات دهد. این غریق هر چیزی را به‌جز نجات یافتن فراموش می‌کند. سالک عاشق هم چنین است؛ وقتی سراغ خدا می‌رود، مانند غریقی می‌شود که به خدا انقطاع کامل پیدا کرده و دستش از همه‌جا منقطع می‌شود و می‌خواهد خلاص و راحت شود و چیز مزاحمی برایش پیش نیاید.

برگرفته از کتاب عرفان اهل بیتی(جلد سوم)-ص ۳۷۵

تألیف حضرت آیت الله کمیلی خراسانی

علاقه مندان جهت خریدو مطالعه کتاب می توانند از لینک زیر اقدام نمایند:

کتاب عرفان اهل بیتی کتاب عرفان اهل بیتی