متن بیانات+ارسال صوت

روضه‌خوانی آیت الله کمیلی خراسانی در ایام فاطمیه سال 1397

عجب غمی! به خدا سوگند این مصیبتی است که تسلی نمی‌پذیرد. این مصیبت، مصیبت بزرگی است که همتایی ندارد.

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و صلی الله علی محمد و آله الطیبین الطاهرین

دانلود فایل صوتی روضه‌خوانی آیت الله کمیلی خراسانی در ایام فاطمیه سال 1397

تاریخ سخنرانی: 1397/10/19

مدت زمان: ۰۰:17:12

حجم فایل: 7.9 مگابایت

دانلود فايل صوتي

متن بیانات

گر نگاهی به ما کند زهرا **** دردها را دوا کند زهرا

در دل و جان ما صفا بخشد**** گوشه‌ای چشمی به ما کند زهرا

روز محشر که از شفاعت خویش**** حشر دیگر به پا کند زهرا

هم چو مرغی که دانه برچیند**** دوستان را جدا کند زهرا

چهره پوشد ز مرد نابینا **** تا به این حد حیا کند زهرا

جان خود و محسن خود را **** در ره دین فدا کند زهرا

در طرفداری از خدا و رسول **** به علی اقتدا کند زهرا

همچنان که از برای همسایه **** نیمه‌شب‌ها دعا کند زهرا

راجع به‌ مقتل حضرت زهرا «سلام الله علیها» چند مطلب را از روی سند عرض می‌کنیم.

آورده‌اند که حضرت زهرا «سلام الله علیها» در بستر بیماری افتاده بودند؛ -این بیماری که بعد از رحلت پدر برای ایشان به وجود آمد در اثر فشارهایی بود که مخالفین هر روز به یک نوعی بر حضرت وارد می‌کردند- وقتی نشانه‌های مرگ را در خود دید بنا به روایتی به دنبال «ام ایمن» فرستاد و همچنین «اسماء بنت عُمِیس» را خواست. آن‌ها حضور یافتند؛ سپس حضرت زهرا «سلام الله علیها» فرمودند: شما یک نفر را بفرستید به دنبال مولا علی «علیه‌السلام» که در مسجد هستند تا بیایند؛ می‌خواهم وصیت کنم. وقتی حضرت علی «علیه‌السلام» حضور یافتند فرمودند:

«یابن عمّ إنّه قد نُعیت إلیَّ نفسی»؛ ای پسرعمو؛ متوجه شدم که وقت جان دادن و قبض روح من هست.

«وإنّنی لا أرى ما بی إلاّ أننّی لاحقة بأبی ساعة بعد ساعة»؛ من الان دارم می‌بینم که در همین ساعت‌ها باید به پدرم ملحق بشوم. «ساعة بعد ساعة» یعنی هر ساعتی که می‌گذرد من به وفات نزدیک‌تر می‌شوم.

«وأنا اُوصیک بأشیاء فی قلبی»؛ بعد فرمودند :که یا علی من چند وصیت دارم. -البته شب گذشته این وصیت‌ها را از روی تاریخ و مقتل برای شما توضیح دادیم.-

حضرت علی فرمودند: ای دختر رسول خدا هرچه در دلت هست و می‌خواهی وصیت کن. بعد فرمودند: -از جمله کلماتی که در سفارش‌ها و وصایای این بی‌بی بود این جمله بود.-

«یابن عمّ ما عهدتنی کاذبة ولا خائنة ولا خالفتک منذ عاشرتنی»؛ ای پسر عم؛ آیا در این مدتی که من در خانه تو و زوجۀ تو بوده‌ام دروغی از من دیده‌ای؟ -بعضی زن‌ها به شوهرشان دروغ می‌گویند و خیانت می‌کنند.-

حضرت زهرا می‌فرمایند: آیا تا به حال در این زندگی یک دروغی یا یک خیانتی از من دیده‌ای؟ مثلاً مالی به من امانت داده باشی و من خیانت کرده باشم؟ آیا از آن روز اول تا به امروز که در معاشرت با تو بوده‌ام، با تو مخالفت کرده‌ام؟

این یک موعظه‌ای برای زن‌های ما است تا آن‌ها مراقب باشند. پیغمبر فرمود اگر سجده برای غیر خدا جایز بود، می‌گفتم که زن‌ها برای شوهرهایشان سجده کنند. چقدر وصایا داریم که زن باید از مردش اطاعت کند. آن هم اگر مرد باخدا و با ایمانی باشد.

پسر عمو آیا در این زندگی مخالفتی از من دیده‌ای؟

«فقال علیّ علیه السلام: معاذ الله»؛ فرمودند: معاذ الله از این‌که از تو مخالفتی ببینم و تو را سرزنش کنم.

ای دختر رسول خدا جدایی، هجران و فراق تو برای علی سخت است. ولی کاری است که از آن گریزی نیست. به خدا سوگند که مصیبت رسول خدا بر من تازه شد. «انا لله و انا الیه راجعون»، عجب آتشی به جان علی افتاد. عجب غمی! به خدا سوگند این مصیبتی است که تسلی نمی‌پذیرد. این مصیبت، مصیبت بزرگی است که همتایی ندارد. راوی گفت بعد از این فرمایش هر دو مدتی باهم گریستند.

در روایت آمده حضرت علی «علیه‌السلام» فرمود :به خدا قسم وقتی‌ کارش را شروع کردم و او را در پیراهنش غسل دادم و لباسش را کنار زدم دیدم که زهرا فرخنده و پاکیزه بود. از باقیمانده حنوط رسول خدا بر او حنوط نهادم؛ کفن کردم؛ کفن‌هایش را پیچیدم؛ وقتی خواستم کفن را گره بزنم، صدا زدم ام کلثوم، زینب، سکینه، فضه، حسن، حسین، بیایید و با مادرتان وداع کنید؛ این لحظه، لحظۀ جدایی است. راوی گفت حسن و حسین با عجله و ناله‌کنان آمدند. گفتند: امان از آتش حسرتی که هیچ‌گاه از فقدان جدمان رسول خدا و مادرمان فاطمه زهرا خاموش نمی‌شود. مادر اگر جدمان را دیدی به او سلام برسان. مادر بعد از تو یتیم شدیم. امیرالمؤمنین «علیه‌السلام» فرمودند: خدا را شاهد می‌گیرم که وقتی فاطمه صدای حسنین و گریه‌های آن‌ها را شنید مهربانانه با آن‌ها گریست و دستش را بیرون آورد و حسنین را مدتی طولانی به سینه‌اش چسبانید. در همین حال بودند و گریه و ناله می‌کردند؛ یک‌دفعه صدایی از آسمان بلند شد؛ یا ابالحسن بچه‌ها را از روی مادرشان بردار؛ به خدا سوگند، ملائکه آسمان‌ها از گریه حسنین به گریه درآمدند.

الواثبــیـــن لظـلــم آل مـحمّد * ومـحـمّـــد ملقـى بــلا تکـفـیـنِ
والقائــلیـن لفـاطــــم آذیـتـنا * فـی طـــول نـوحٍ دائـم وحنیـــن
والقــاطعین إراکــــهً کیما تـقیل * بظــــل أوراق لـهـا وغصـــون
ومجمّـعی حطبٍ علـــى البیت الذی * لم یجتــــمع لـولاه شمـل الـدیــن
والداخـلین علـى البـتـــوله بیتـها * والمسقــطـیـن لهـا أعـزّ جنیـــن
والقائــدیـن إمامهـم بـنـجـــاده * والطـهــر تــدعو خلفهـم بـرنیـن
خلّوا ابـن عمّی أو لأکشف للدعـــا * رأســی وأشـکـو للإله شـجونـــی
مـا کــان ناقـه وفـصـیلهــــا * بـالفـضـــل عنــدالله إلاّ دونــی
ورنت إلـى القبر الشریف بمـقلـــه * عبـرى وقلـــب مکـمـد محــزون
قالت وأظفـار المصـاب بقلـبهـــا * ابتاه قلّ علـــى العـــداه مـعیـنـی
أبتاه هـذا السـامـری وصحبــــه * تُبعاً ومال النـــاس عــن هــارون
أیّ الـرزایــا اتـقــی بتــجـلّد * هـو فی النوائــب ما حیـیـت قرینـی
فقدی أبی أم غصــــب بعلـی حقّه * أم کسر ضلعـــی أم سقــوط جنیـنی
أم أخذهم إرثی وفـاضـل نحلتـــی * أم جهلهم قــدری وقــد عـرفــونی
قهروا یتیمـیک الحسیـن وصنـــوه * وسألتهم حقّـــی وقـد نهـرونـــی
باعوا بضائـع مکرهـم وبزعمهـــم * ربحوا ومـا بالقــــوم غیـر غبـیـنِ

بابا از آنها مطالبه حق و ارث خود را کرده‌ام اما حق مرا ندادند، شهادت و گواهی حسنین را رد کردند؛ ام ایمن را رد کردند؛ علی را رد کردند؛ بابا با دخترت چه کردند. می‌گویند خاک قبر را بر می‌داشت و بو می‌کرد و می‌گفت:

مَا ذَا عَلَى مَنْ شَمَّ تُرْبَةَ أَحْمَدَ
أَنْ لَا یَشَمَّ مَدَى الزَّمَانِ غَوَالِیَا

صُبَّــــــتْ عَلَیَّ مَصَائِــبُ لَوْ أَنَّهَا
صُبَّـتْ عَلَـى الْأَیَّـامِ صِـرْنَ لَیَالِیَا