دستورات تفکری حضرت آیت الله کمیلی

دستورات تفکری حضرت استاد آیت الله کمیلی خراسانی (سلمه الله ) که در کتاب ” شیخ عارف ” آمده است بدین شرح می باشد :

اول . تفکر در مراحل خلقت خویش ، از بدو آنکه چگونه مراحل را پشت سر گذاشته تا به وضعیت فعلی خود رسیده است .

دوم : تفکر در حدیث ” رَحِمَ الله ُ امراً عَرِفَ مِن این و فی این و الی این ” ، خدا رحمت کند کسی را که بداند از کجا آمده و در کجاست و به سوی کجا می رود .

در میزان الحکمه ( قسمت فکر ) داریم : ” کَانَت اکثـَـرُ عباده ابی ذر التفکّر و الاعتِبار ” ، اکثر عبادت ابوذر ، تفکر و توجه همراه عبرت و تدبیر بوده است .

سوم . تفکر در مرگ و احوال آن و اخبار و احادیثی که در باب مرگ است برای ازدیاد ایمان و یقین .

چهارم . تفکر در اینکه هر چیزی حتی نفس خودش از بین رفتنی می باشد به اینکه هر وجودی را نفی کند تا به موجود حقیقی برسد .

پنجم . تفکر در معاد و آخرت ، عالم برزخ – قیامت و آنچه به آن مربوط است .

ششم . تفکر در فرشتگان و اخبار و اقسام و ارتباط ما با آن ها .

هفتم . تفکر در نعم الهی به ویژه بدن و اعضای آن ، عظمت خدا در ساختن و تدبیر آن .

هشتم . تفکر در مورد امام زمان علیه السلام و مسائل مربوط به امام عصر و ارتباط ما با آن حضرت .

نهم . تفکر در مورد امام حسین علیه السلام : اینکه ایشان باب خدا هستند و کشتی اش سریع ترین کشتی هاست .

دهم . تفکر در برکات ولایت و ائمه علیهم السلام . در میزان الحکمه آمده است : ” انّّما العِبادهُ التّفَکُر فی اَمرِ الله ” ، همانا عبادت ، تفکر در امر خداست .

یازدهم . تفکر در توحید و صفات خلقی و ذاتی الهی .

دوازدهم . تفکر در نبوت و آثار و فواید آن .

سیزدهم . تفکر در حقیقت دنیا ، به اینکه دنیا محل عبور و ابتلا و امتحان است .

چهاردهم . از امام صادق علیه السلام از کیفیت تفکر سئوال شد . امام علیه السلام فرمود : از خرابه ها عبور کن و بگو کجا رفتند سازندگانت ؟ کجا رفتند ساکنانت ؟

پانزدهم . تفکر در مضامین دعاهای ماثوره و در آیات قرآنی و در حقیقت نماز مقرب ، و مطالعه ی کتاب های مفید که در واقع نوعی از تفکر است و نباید در امور حرام و ممنوع و در ذات خدا تفکر کند . یا در قضا و قدر ، و یا در اموری که به ما ربطی ندارد و یا در وسوسه ها و افکار شیطانی مهیجی که غضب و شهوت و مشابه آن را بر می انگیزد . و همچنین نباید افکار و اعصاب خود را در اوهام و تخیلات بیخودی که باعث رنجش روحی و معنوی است به کار بگیریم که وقت را به کل ، زایل می کند و باید که برای تفکر درست و موثر ، از خلوت از مردم و از هرچه که فکر را مشغول می کند استفاده کنیم و از کم خوری برای تفکر بهره بگیریم . همچنان که در حدیث آمده است ( میزان الحکمه / باب فکر ) که حضرت علی علیه السلام فرموده اند : ” مَن قـَـلَّ اکلُه صَفی فـِکره ” ، هرکس خوراکش کم شود فکرش باز می شود .

شانزدهم . تفکر درعدم ؛ البته این نحوه از تفکر ، پس از تفکر در اصل نفس ولو به نحو تخیل که هستی دارد . تا برسد به حد ملکه و سپس آن را نفی کرده و در عدم فکر کند . زیرا اگر در خود چیزی نبیند چگونه آن را معدوم می کند و در مرحله دوم که مسبوق به مرحله ی اول است باید آنقدر تمرین کند تا معدوم شدن در او عینیت پیدا کند و ملکه شود و هستی مطلق خداوندی و سلطان معرفت در نفس او طلوع کند به نحوی که به مقام ثبات برسد و توحید مطلق و بقای بعد الفناء در او تحقق یابد .

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=467