دانلود صوت+متن بیانات

شب پانزدهم محرم 1443

آیت الله کمیلی خراسانی: شعرخوانی شرح روایتی با موضوع توکل و اعتماد به یاری‌های خداوند

بسم الله الرحمن الرحیم

دانلود صوت بیانات حضرت آیت الله کمیلی خراسانی در شب پانزدهم محرم 1443 هجری قمری

مدّت زمان 36:57 دقیقه

تاریخ: 1400/06/01

8MB- دانلود

عناوین سخنرانی:

شعرخوانی

شرح روایتی با موضوع توکل و اعتماد به یاری‌های خداوند

متن بیانات

حضرت آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله» در ابتدای سیر و سلوک بسیار به این حدیث قدسی توجه داشتند. آن را بر روی کاغذی نوشته و همواره همراه خود داشتند و بسیار آن را قرائت می‌فرمودند. مرحوم میرزا جواد آقای ملکی تبریزی نیز در کتاب المراقبات این حدیث قدسی را نقل فرموده‌اند.

این حدیث از منظر حضرت آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله» همانند حدیث عنوان بصری است که هر سالکی می‌بایست این معانی و کلمات پر مغز از فرموده‌های خداوند را در نظر داشته باشد. این حدیث قدسی بیشتر در مورد موضوع توکل و اعتماد به یاری‌های خداوندی است. لذا بنده خدا باید توکلش را نسبت به خدا و محبوبش زیاد کند.

این حدیث قدسی را حضرت امام صادق علیه‌السلام نقل می‌فرمایند و مصدر آن در جلد دوم صفحه ۶۶ حدیث ۷ موسوعه کافی شیخ کلینی است.

«أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى یَقُولُ: وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ مَجْدِی وَ ارْتِفَاعِی عَلَى عَرْشِی لَأَقْطَعَنَّ أَمَلَ كُلِّ مُؤَمِّلٍ [مِنَ النَّاسِ‏] غَیْرِی بِالْیَأْسِ،

در بعضی از کتب الهی و آسمانی خوانده‌ام که خداوند نسبت به آن بندگانی که هنوز آنچنان توکل و ایمان سرشاری نسبت به او ندارند می‌فرماید:

قسم به عزت، جلال، مجد و ارتفاعم هر آینه (توجه بفرمایید کلمه لاقطعن هم لام تاکید و هم نون موکد ثقیله دارد) قطعاً هرکس از مردم آرزویش به غیر از من باشد من آرزوی او را به یاس تبدیل می‌کنم و نمی‌گذارم آرزویش براورده شود.

علت آن است که ما نباید سوراخ دعا را گم کنیم. ما باید به در خانه خدای این بنده خدا برویم.

شما کجا رفته‌ای؟ به در خانه بنده خدا رفته‌ای!

خدا می‌فرماید: تو باید به در خانه من بیایی. حال که رفته‌ای کاری می‌کنم که نتواند حاجت تو را براورده سازد.

وَ لَأَكْسُوَنَّهُ ثَوْبَ الْمَذَلَّةِ عِنْدَ النَّاسِ،

بدان تویی که آرزویت به دست من نیست و سراغ دیگران می‌روی من هم پیراهن خواری بر تنت می‌پوشانم. تو ذلیل خواهی بود و مدام باید در این خانه و آن خانه را بزنی.

وَ لَأُنَحِّیَنَّهُ مِنْ قُرْبِی،

توجه بفرمایید کلمات لَأَقْطَعَنَّ، لَأَكْسُوَنَّهُ، لَأُنَحِّیَنَّهُ و لَأُبَعِّدَنَّهُ با لام تاکید و نون ثقیله است. یعنی شما نباید #شک کنید. هیچ شک و شبهه‌ای در این موضوع نیست. عملاً نیز آن را تجربه کرده‌ایم. این است که می‌فرماید:

خودم را از تو دور می‌کنم.

نمی‌گذارم به قربم برسی.

وَ لَأُبَعِّدَنَّهُ مِنْ فَضْلِی! أَ یُؤَمِّلُ غَیْرِی فِی الشَّدَائِدِ وَ الشَّدَائِدُ بِیَدِی؟

تویی که به من توجه نداری و تمام توجهت به سمت دیگران است. آیا امیدت به غیر از من است در حالی‌که تمام شدائد دست من است. من باید شدت و گرفتاری را رفع کنم. تو کجا رفته‌ای. آن کسی هم که به سراغش رفته‌ای بنده من است و کار او نیز به دست من است.

وَ یَرْجُو غَیْرِی وَ یَقْرَعُ بِالْفِكْرِ بَابَ غَیْرِی

می‌فرماید: بنده من به کجا می‌روی؟ امیدت به کیست؟ با تفکرات کدام در را می‌خواهی بزنی؟ بعضی تا یک گرفتاری پیش می‌آید مدام با خودشان فکر می‌کنند که فردا کجا بروم؟ چگونه این گره را باز کنم؟ چکار کنم؟ تمام فکرش به جای خدا پیش مخلوق است. این بسیار بی‌انصافی است.

وَ بِیَدِی مَفَاتِیحُ الْأَبْوَابِ،

◽️تمام کلیدها بدست من است. تا من نخواهم که او نمی‌تواند برایت قدمی بردارد و کاری بکند.

وَ هِیَ مُغْلَقَةٌ

تمام درها بسته است.

وَ بَابِی مَفْتُوحٌ لِمَنْ دَعَانِی!

در من فقط برای کسی‌که با حقیقت به سوی من بیاید باز است. ما با #اطمینان و #اعتماد کامل به سوی خدا نمی‌رویم. بلکه با شک، تردید و ضعف ایمان می‌رویم. این هم که به درد نمی‌خورد.