رهایی از توهمات و تلبیسات نفسانی و شیطانی

در دعای صباح خطاب می‌کند به خدای خود: اِلهی اِنْ لَمْ تَبْتَدِئنِی الرَّحْمَهُ مِنْکَ بِحُسْنِ التَّوْفیقِ فَمَنِ السّالِکُ بی اِلَیْکَ فی واضِحِ الطَّریقِ که اگر تو حسن توفیق ندهی که ما در راه سیروسلوک و وصول الی الله موفق بشویم، اگر توفیق تو نباشد چه کسی می‌تواند ما را به تو برساند و به راه روشن دست یابیم.

حجاب اوهام و تخلیات
منظور از طریق روشن راهی است که گرفتار وهم نشویم، بزرگترین حجاب و وقفه این راه موضوع اوهام است، گاهی اوقات آنقدر این توهمات و خیالات بر سالک غالب می‌شود که باطل را به صورت حق می بیند.

در جایی که عرفا می‌گویند ممکن است ابالسه (شیاطین) برای سالک تلبیس کنند، امر را مشتبه کنند، ایجاد شبهه کنند. در این راه حتی ممکن است یک مکاشفاتی یا یک انواری هم ببیند چون عرفا معتقدند هر نوری که در این راه دیده می‌شود، نمی‌شود گفت نور رحمانی است، حتی آن چیزهایی که از غیب است می‌شنود یا به چشم می‌بیند.

چون غیبیات سالک مشوب است. مشوب است یعنی چه؟ یعنی مخلوط است، آن غیبیاتی که برای او پیش می‌آید یا چیزهایی که شنیده یا دیده یا در دلش آمده، این طور نیست که حتما از ناحیه خداوند و ملائکه الله بوده باشد و راه صحیحی باشد.

اهمیت استاد
این هم که می‌گویند باید در این راه استاد داشته باشد بخاطر این است که سالک را نگه دارد، سالک را حفظ کند، به او هشدار دهد، اخطارش کند که چیزهایی که می‌بینی و می‌شنوی ممکن است حق نباشد و از طرف ابالسه باشد.

ابالسه در کمین هستند، یعنی نود و نه درصد راه حق به شما نشان می‌دهند، اگر شما در آن نود و نه درصد به استادت اعتماد نکنی و به دیده‌هایت اعتماد کنی همان یک درصد را شیطان برای خودش نگه می‌دارد و نود و نه تا را برای شما اشتباه درست می‌کند. آن یک مورد برای این است که شما را به خودش جلب کند.

آن چیزی که ثابت می‌کند آن یک مورد برای شیطان است همان دعاوی نفس است، دعاوی نفس را خیلی مواظب باشید. نفس خیلی بزرگ است نفس می‌گوید ما از استاد هم گذشتیم ما برای خودمان استاد هستیم ما الان ده سال است در این راهیم، ما چنین و چنانیم پس ما باید دستگیری کنیم. یا استاد اینطور و آنطور است! برای اینکه خودش رو بر او مسلط کند.

لذا خیلی از اینهایی که منحرف می‌شوند اول استاد داشتند مثل طریقت علی‌محمد باب، عرفان‌های نو ظهور و … . اینها یا استاد منحرف داشته‌اند یا استادی داشتند که راهنمایی خوبی داشته ولی تا آخر راه نایستاده با او، و همراهی نکردند.

فکر کردند که او نمی‌تواند دستگیری کند و انتظار کرامت داشتند، در حالیکه استاد حقیقی کسی است که از کرامت و مکاشفه پرهیز کند و او را در راه شناخت و معرفت نگه دارد.

اگر استادی بتواند شخص را در مسیر معرفت نگه دارد که او چپ و راست نرود، این استاد است. والا استادی که با کرامت بخواهد شاگرد را تربیت کند، اینها نقل و نبات و سرگرمی است که مانع می شود شخص راه تعالی معرفت را پیدا کند.

هدف طریقت معرفت است نه کرامت
لذا ما سفارشمان به رفقا این است که شما دنبال کرامت نروید. و (بپرهیزید از حرف‌هایی مثل) این که ما سالها در این راهیم، و نه نوری می‌بینیم، نه چیزی! این چه جور راه و استادی است؟!! همین که شما در این مدت ثابت مانده اید و اینکه شما یک جمله دعا را می توانید با معرفت و توجه بخوانید (نشانه درستی راه شماست).

اینهایی که غرق در کرامت و مسائل غیبی می شوند و خیلی کارها از جمله شفای مریض می توانند بکنند، ولی شما ببین می تواند یک جمله معرفتی بگوید؟ یک جمله از آن معارف حقه بگوید؟ یا آن توجه قلبی و باطنی و درونی را ندارند!

ما الان هفتاد و پنج سالمان است انواع و اقسام آدمها را دیده ایم، با همه جور افراد نشسته ایم، فقط استاد ما که نبوده ، ما سالها نجف بوده ایم بعد ایران آمده ایم. ما در این پیری همه جور بالا پایین ها را دیده ایم، همه جور رنگ ها را دیده ایم و اینهایی که به شما می گوییم همه تجربیات ماست.

لزوم استقامت در طریقت
میگوییم اگر شما بخواهی بروی برو، آزادی می توانی بروی. ما که نمی توانیم شما را مجبور کنیم ولی این دعای صباح که ما خواندیم از خدا می خواهیم که مارا دراین راه استوار نگه دارد. حالا ما هم از شما می خواهیم که با ما مستقیم باشید و همراه . بعدها خواهید فهمید این حرفهایی را که ما زدیم.

ببینید یک وقتی پدری هرچقدر حرفی را به فرزندش می‌گوید تا بزرگ نشود نمی فهمد، بعد که بزرگ شد می فهمد رهنمودها و حرفهای پدر درست بوده است . حالا این مطلبی که داشتیم در طبق اخلاص گذاشتیم برای شما. من اخطار می کنم برای شما دنبال کرامت نروید. دنبال مکاشفه و این‌ور و آن‌ور نروید، راهتان مستقیم و روشن است.

طریق واضحی است طریق اگر مشتبه بشود با توهمات و تخیلات و چیزهای تلبیسی و شیطانی کار مشکل می شود. خدا می داند خیلی ها نه زندگی درست و حسابی دارند و نه با زن و بچه حوصله دارند و نه از کسب و کار لذت می برند، سرگردانند. آنهایی که راه درستی، استاد درستی ندارند همواره متحیر و سرگردانند آخرش هم جا می زنند.

لذا خداوند به شما لطف کرده و شما هم از ائمه مدد بخواهید.

متن سخنرانی حضرت استاد در خصوص راه رهایی از توهمات و تلبیسات نفسانی و شیطانی

نجف اشرف-سفر اربعین۹۴

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=4027