دانلود صوت + متن بیانات

بیانات حضرت آیت‌الله کمیلی -حفظه‌الله- در خصوص میلاد با سعادت حضرت امام حسین -علیه‌السلام-

همانند فطرس که در چنین روزی بال‌هایش را به این گهواره مالاند و در آسمان‌ها به پرواز درآمد ما نیز می‌خواهیم به وسیلۀ آن حضرت به پرواز در آییم؛ و از أنانیت نفس و قفس تن بیرون بیاییم.

لینک مستقیم دانلود فایل mp3 صوت آیت الله کمیلی

تاریخ سخنرانی: ۱۳۹۶/۰۲/۰۹

مدت زمان : ۰۰:۱۰:۰۰

حجم فایل: ۹٫۱۵ مگابایت

متن بیانات :

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و صلی الله علی محمد و اله الطاهرین

بیانات استاد معظم و مکرم حضرت آیت‌الله کمیلی خراسانی در خصوص میلاد

با سعادت حضرت امام حسین -علیه‌السلام-

روز سوم ماه شعبان روز ولادت حضرت اباعبدالله الحسین -علیه‌السلام- و روز بزرگی است. دربارۀ این شخصیت بزرگ چه مطلبی بگوییم که زبان الکن است. آیا از مسئلۀ ولادت آن بزرگوار بگوییم که هزاران فرشته از آسمان برای تبریک ایشان به زمین نازل شدند؛ و فِطرُس به گهوارۀ آن حضرت پناه برد. ما نیز در این ساعت می‌خواهیم که ملجأ و مَلاذمان را آن حضرت قرار دهیم. همانند فطرس که در چنین روزی بال‌هایش را به این گهواره مالاند و در آسمان‌ها به پرواز درآمد ما نیز می‌خواهیم به وسیلۀ آن حضرت به پرواز در آییم؛ و از أنانیت نفس و قفس تن بیرون بیاییم.

حلم و عفو امام حسین علیه السلام

دربارۀ حلم و عفو آن بزرگوار روایت شده است:

«أَنَّ غُلاماً له جَنی جِنایه»؛ یکی از غلامان حضرت مرتکب جنایتی شد؛

«کانت توجِب العِقاب»؛ که سزاوار مؤاخده و تنبیه بود. در این روایت تاریخی نوشته شده که ابتدا حضرت امر فرمود تا این غلام برده را تنبیه کنند،

«فانبَرَی العبد قایلاً»؛ اما صدای این عبد و برده بلند شد،

«یا مولای و الکاظمین الغیظ»؛ جملۀ اول آیاتی از قران را خواند. خداوند آن‌هایی را که غضبشان را فرو بنشانند، دوست دارد.

«فقال علیه السلام خَلّوا عَنه»؛ امام فرمودند: او را آزاد بگذارید و اذیت و تنبیه بدنی نکنید.

«فقال یا مولای و العافین عن الناس»؛ سپس جملۀ دوم از آیه را قرائت کرد. ای مولای من! خدایت می‌فرماید آنهائی را که عفو و گذشت می‌کنند را دوست دارد.

«و فقال علیه السلام عفوت عنک»؛ حضرت فرمود: برو که من از تو گذشت کردم.

«قال یا مولای و الله یحب المحسنین»؛ جمله آخر آیه را قرائت فرمودند. خداوند احسان و نیکی را دوست دارد.

«فقال علیه السلام أنت حُرٌّ لِوَجهِ الله»؛ فرمودند: برو که تو دیگر حر شدی. تو حقوق یک حر را داری. تو یک آزادمرد هستی. ما تو را آزاد کردیم و دیگر آن اسارت بردگی در تو نیست.

«و لََک ضِعفُ ما کُُنت أُعطِیکَ»؛ فرمودند: ای غلام! هم آزادی و هم آنچه که من برای تو مستمری و مقرری می‌دادم حالا که آزاد شدی دو برابر آن را به تو خواهم داد. یعنی فکر نکن حالا که آزاد شدی من کاری به کار تو ندارم.

«و لََک ضِعفُ ما کُُنت أُعطِیکَ»؛ این روایت را سید محسن امین عاملی در جلد ۴ صفحه ۵۳ کتاب اعیان الشیعه، نقل می‌کند. این مطلب در کشف الغمه و فصول المهمه نیز آمده است.

جود، کرم و سخاوت امام حسین -علیه السلام-

در تاریخ دربارۀ جود، کرم و سخاوت امام حسین -علیه‌السلام- آمده است: شب ظلمانی که فرا می‌رسید، خورجینی را از طعام پر می‌کردند و مقداری از نُقود و اموال برمی‌داشتند و به در خانۀ بیوه‌ زنان و ایتام می‌رفتند و به آن‌ها رسیدگی می‌کردند.

نوشته‌اند که:

«کُنتُ عِندَ الحسین»؛ راوی می‌گوید من در محضر امام حسین علیه السلام بودم؛

«فدخلت علیه جاریه»؛ یک دفعه دیدم کنیزی بر آن حضرت وارد شدند؛

«بیدها طاقه رَیحانه»؛ یک شاخۀ ریحان خوشبوئی در دست داشت؛

«فَحَیَّتهُ بِها»؛ این کنیزک خواست تا با آن شاخۀ گل به حضرت تکریم کند. تا امام حسین -علیه السلام- او را که از کنیزانشان بودند را دیدند، فرمودند:

«انت حره لوجه الله»؛ ای کنیز! تو بعد از این تجلیل و تکریم دیگر آزاد شده‌ای. برو که من تو را آزاد کردم. راوی گفت، من به آن حضرت گفتم:

«جاریه تجیئُکَ بطاقه ریحان فَتَعتِقها؟!!»؛ آقا او کنیزک شما بود؛ به شما در منزل خدمت می‌کرد؛ او فقط یک شاخۀ ریحانی برای شما آورده بود. آیا جوابش این همه لطف و کرم بود! اینکه او را از اسارت بردگی در بیاوری و او را جزو آزادگان قرار دهی و آزادش کنی؟!! امام حسین -علیه السلام- فرمود:

«کَذا ادِّبنا الله»؛ خداوند به ما چنین ادب آموخته است. در قرآن می‌فرماید:

«و اِذا حُیّیتُم بِتَحیه فَحَیّو باحسَن مِنها او رُدّوها»؛ وقتی کسی برای شما کادو و هدیه‌ای آورد و از شما تکریم نمود، باید جوابش را بدهید. شما نیز می‌بایست احسان را با احسان جواب بدهید. فرموده است “احسن”، یعنی بهتر و بالاتر از آنچه که آورده به او بدهید. «او ردوها» یا اینکه به اندازه‌ او بدهید و از آن نیز کمتر نباشد. او شاخۀ ریحانی آورده، شما هم یک شاخۀ ریحان بدهید. سپس حضرت فرمودند: چون خداوند در قران احسن فرموده لذا راه احسن را انتخاب نمودم. احسن چه بود؟

«و کانوا احسن منها عتقها»؛ احسن این بود که او را در راه خدا آزاد کنم؛ و لذا او را آزاد کردم.

شجاعت امام حسین علیه السلام

در تاریخ درباۀ شجاعت امام حسین -علیه السلام- آمده است:

در زمان پدر در جنگ‌ها شرکت داشتند؛ در زمان امام حسن -علیه‌السلام- نیز بازوی راست برادر در تمامی حرکت‌ها و نهضت‌هایشان بودند. واقعۀ کربلا نیز شجاعت آن حضرت را اثبات می‌کند.

و صلی الله علی محمد و اله الطاهرین.