19 ژوئن, 2018

کد مطلب : 19789

متن بیانات (در شب نهم ماه مبارک رمضان)

جلسه نهم شرح دعای افتتاح استاد کمیلی

انتقام و دادخواهی حضرت صاحب الزمان مختص مسئله کربلا نیست

بیانات استاد معظم و مکرم حضرت آیت الله کمیلی خراسانی

در شرح دعای شریف افتتاح (بخش نهم) در شب نهم ماه مبارک رمضان ۱۴۳۹

بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین

متن عربی: «اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَی وَلِیِّ أَمْرِکَ الْقَائِمِ الْمُؤَمَّلِ وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ وَ حُفَّهُ [وَ احْفُفْهُ] بِمَلائِکَتِکَ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَیِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ الدَّاعِیَ إِلَی کِتَابِکَ وَ الْقَائِمَ بِدِینِکَ اسْتَخْلِفْهُ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفْتَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِ مَکِّنْ لَهُ دِینَهُ الَّذِی ارْتَضَیْتَهُ لَهُ أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْنا»

در ذکر اوصاف قائم و غائب و عدل

بخش خاتمۀ دعای شریف افتتاح به مسائل گوناگون حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف اختصاص دارد. در این دعای شریف از خدا می‌خواهیم: «اَللّهُمَّ وَصَلِّ عَلى وَلِىِّ اَمْرِکَ الْقآئِمِ»، لفظ قائم از القاب و اوصاف مخصوص حضرت است. لفظ غایب و امام غایب نیز مختص حضرت است. در بین ائمه اطهار لفظ غایب نداشته‌ایم و فقط حضرت، غیبت صغری و کبری داشته‌اند. همچنین در بین ائمه اطهار لفظ قائم نیز نداریم، چرا؟ چون قیام و نهضت جهانی توسط حضرت ولی عصر انجام می‌شود. لذا مستحب است که با شنیدن این نام، بایستیم و دستانمان را بر روی سرمان بگذاریم و برای حضرت دعا کنیم. ایستادن نشانۀ قیام و نهضت است. پرچم عدل توسط حضرت گسترش می‌یابد.«الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ»، حضرت یکپارچه عدل هستند. در اینجا لفظ عادل نیامده و از لفظ عدل استفاده شده است. عدل مصدر عَدَلَ است. حضرت مصدر عدالت و یکپارچه عدل هستند. معنای کلمۀ عدل از معنای کلمۀ عادل بیشتر است. «الْقآئِمِ الْمُؤَمَّلِ»، حضرت قیام و نهضت دارند و نهضتشان جهانی است. «الْمُؤَمَّلِ»، وصفی است که بعد از وصف قائم آمده است. ما امید و آرزوی نزدیک بودن ظهور این آقای بزرگوار را که نهضتشان جهانی و قیامشان عمومی است داشته و با اعتقاد می‌گوئیم که حضرت حتماً ظهور و قیام خواهند کرد. «وَالْعَدْلِ الْمُنْتَظَر»،ِ حکومت و شخصیت حضرت عدل است. نظام حکومتی ایشان نظامی عادلانه است به نحوی که در عصر ظهور فقیر و مظلوم کمتری دیده می‌شود نه اینکه هیچ ظالمی در عصر حضرت نباشد و همه چیز بر پا باشد. اگر جز این بود پس چگونه آن زن از بالای گذری هاونگی را به سمت سر حضرت پرتاب و باعث شکافته شدن فرقشان همانند جدّشان حضرت امیرالمؤمنین و عمویشان حضرت ابوالفضل العبّاس می‌شود. همین مسئله سبب به شهادت رسیدن می‌شود. توجه بفرمایید همانطور که آباء و اجداد حضرت جام شهادت را یکی پس از دیگری نوشیدند، حضرت نمی‌بایست از این سعادت و درجۀ رفیع محروم بمانند، لذا ایشان به شهادت می‌رسند و عصر رجعت شروع می‌شود. بنا بر اقوال عصر رجعت از امام حسین آغاز و به ائمۀ دیگر تسری می‌یابد. امام حسین بر بدن فرزندشان امام زمان نمازمی خوانند.

انتقام و دادخواهی حضرت صاحب الزمان مختص مسئله کربلا نیست

منتقم خون‌های به ناحق ریخته شده کربلا، آقا حضرت حجّت هستند. «أَیْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ؟ أَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَبْنَاءِ الْأَنْبِیَاءِ؟»، انتقام و دادخواهی حضرت، مختص مسئله کربلا نیست. گستردگی دامنه این انتقام به قدری است که شامل اولین و آخرین مظلوم‌های عالم حتی هابیل و همچنین مظلومانی که در این دنیا شکنجه و کشته شده‌اند نیز می‌شود. حضرت، ولیّ مظلومان زمان است. اوست که می‌بایست بیاید! انتقام حقیقی و کامل بدست ایشان انجام می‌شود. «أَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیَاءِ وَأَبْنَاءِ الْأَنْبِیَاءِ؟»، حضرت عهده‌دار دادخواهی از مظلومیت انبیاء گذشته ۱۲۴ هزار پیغمبر، فرزندانشان، پیغمبرزاده‌ها و امامزاده‌ها که به مظلومیت در دنیا کشته شدند هستند و انتقامشان با پرچم عدلشان گرفته می‌شود.

در باب یاری رساندن روح القدس به حضرت

در عصر رجعت دو طایفه زنده می‌شوند. «مَن مَحَّضَ الکُفرِ مَحضَا وَ مَن مَحَضَّ الأیمان مَحضَا». فرو روندگان در کفر، همانند نمرودی‌ها، فرعونی‌ها و کفار درجه یک که به اعلی درجه کفر رسیدند می بایست زنده شوند و دولت حق و دولت اهل بیت را ببینند. «اللَّهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی دَوْلَهٍ کَرِیمَهٍ»! که در ادامه دعای افتتاح به این عبارت خواهیم رسید. «وَحُفَّهُ بِمَلاَّئِکَتِکَ الْمُقَرَّبینَ»، در مسئلۀ ظهور و جنگ آن حضرت، همانند جدّشان پیغمبر که ملائکه در غزوات از آسمان‌ها به کمک لشکر اسلام می‌آمدند در این دعا نیز از خداوند می‌خواهیم که ملائکه مقربش را بفرستد. «وَ اَیِّدْهُ بِروُحِ الْقُدُسِ یا رَبَّ الْعالَمینَ»، در روایات وارد شده که امامانمان به وسیلۀ روح القدس تأیید می‌شوند. آمدن روح القدس بعد از ملائکه در این دعا و در جاهای دیگر نشان می‌دهد که روح القدس یک موجود مقرّب الهی است و جنسی متفاوت از ملائکه دارد. روح القدس فرشته الهی و یک نفر است و از جانب خداوند برای تأیید معصومین می‌آید. امام به وسیلۀ روح القدس تأیید می‌شود و محفوظ می‌ماند. به واسطه وجود روح القدس خدشه‌ای به عصمت حضرت وارد نمی‌شود. لذا در این دعا می‌خوانیم، خداوندا حضرت را به وسیله روح القدس، این موجود مقرب الهیت، مؤید و نصرت بفرما. «یا رب العالمین»، ای پروردگار جهانیان.

پیاده‌سازی احکام قران در زمان حکومت حضرت

«اَللّهُمَّ اجْعَلْهُ الدّاعِىَ اِلى کِتابِکَ وَالْقآئِمَ بِدینِکَ»، خدایا امام زمان ما را به گونه‌ای قرار بده که دعوت جهانی او فراخوانی مردم برای اجرای قران باشد. امروزه احکام قران به دلیل فقدان مجری قابل اجرا شدن نیست و همین مسئله سبب شده که عمل مردم مطابق با قوانین و تعالیم قرآنی نباشد. برای اجرایی شدن نیازمند یک مجری همانند امام زمان هستیم. از طرفی به دلیل فقدان یک قدرت و حکومت نظامی و ابر قدرت جهانی امکان پیاده سازی قران در تمام جهان نیست. حتی در نظام جمهوری اسلامی ایران نیز به این مسئله اذعان دارند. در اوایل انقلاب امام جماعتی که بعدها به رحمت خدا رفتند در یکی از خطبه‌های نماز جمعه‌ به صراحت گفتند که اگر توانسته باشیم نیمی از قرآن را اجرا کنیم نیم دیگرش باقی مانده است؛ یعنی می‌بایست امام زمان بیایند. در حال حاضر نیز می‌بینید که از لحاظ قرآنی، تطبیق عملی در جامعه نداریم. نیت‌های مسئولین، نیتی صادقانه است و شکی نیست که با سعی و تلاششان خواستار اجرایی شدن آن هستند اما ملت نیز باید بخواهد! در عصر ظهور امام زمان هرکس بخواهد با قرآن باشد باید شمشیری داشته باشد. تمامی آن‌هایی که در راه پیشرفت اسلام قصد سنگ اندازی داشته باشند، کشته می‌شوند و یک حکومت قرآنی و الهی خواهیم داشت. در روایات ظهور آمده «جاء بقرآن الجدید»، مردم در زمان حکومت حضرت می‌گویند که ایشان قرآن جدیدی را آورده‌اند. قرآن جدید به مفهوم وجود داشتن قران دیگری نیست همانطور که اهل سنت می‌گویند که اهل تشیع قائل به قرآن دیگری هستند و این تهمتی است که از جانب آنها به ما زده می‌شود. به مساجد ما وارد شوند و ببینند که آیا این قران با آنچه در مساجدشان است متفاوت است. این چه مطلبی است که می‌گویند: اهل تشیع به علت تحریف، این قران را قبول ندارند و قرآن دست حضرت علی و امام زمان است. «جاء بقرآن الجدید»، به مفهوم آن است که به این قرآن قبلاً عمل نمی‌شد اما در زمان ظهور حضرت به آن عمل می‌شود. حضرت امیرالمؤمنین در خطبه وصیت‌نامه‌ می‌فرمایند: «الله الله فی القرآن لا یسبقکم بالعمل به غیرکم»، ای مسلمان‌ها یک وقت نشود که کفار قرآن شما را بر دارند و به دستورات زندۀ آن عمل کنند! «اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ الدَّاعِیَ إِلَی کِتَابِکَ وَ الْقَائِمَ بِدِینِکَ» قیام حضرت، دینی و اسلامی است. حضرت برپا کننده و اجرا کننده دین هستند. دین در همه جا همانند زندگی روزمرّه، خانه، عیال، فرزندان حاکم خواهد شد. سیاست و حکومت منفک از جامعه نیست. اینطور نشود که فقط تعدادی از خانواده‌های مذهبی بخواهند دین را اجرا کنند. اسلام دین عمومیِ جهانی است. «اسْتَخْلِفه فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفت الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِ»، خداوندا همانطور که در گذشته به خلفایت همانند حضرت سلیمان بن داوود و دیگران قدرت عنایت فرمودی آقا امام زمان را نیز اینگونه خلیفه‌اش بفرما تا ظاهر شوند و حکومتشان را بر پا دارند. «مَکِّنْ لَهُ دینَهُ الَّذِى ارْتَضَیْتَهُ لَهُ»، دین را وسیله‌ای برای تمکین حضرت قرار بده تا ایشان متمکن شوند و بتوانند دین را برپا نمایند. این چه زمانی حاصل می‌شود؟ وقتی که خداوند حضرت را از پس پردۀ غیبت ظاهر و آشکار سازد تا ایشان با مخالفین بجنگند و دولت را در دست بگیرند. «مَکِّنْ لَهُ دینَهُ الَّذِى ارْتَضَیْتَهُ لَهُ»، تا دین اسلامی را که برای امام زمان پسندیدی؛ همان دینی که در گذشته پدرانش از آن حمایت نمودند؛ همان دینی که امام حسین به خاطرش به شهادت رسیدند را بر پا دارند.

علت خواندن دعای سلامتی برای حضرت صاحب الزمان

«اَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ اَمْناً یَعْبُدُکَ لا یُشْرِکُ بِکَ شَیْئاً»، خداوندا! پروردگارا! خوف حضرت را به امنیت تبدیل بفرما. در زیارتنامه روز جمعه نیز خطاب به حضرت می‌خوانیم: «السلام علیک ایّها المهذب الخائف»، عده‌ای بر این اعتقاد هستند که مقصود از خائف، خوف از خدا است. خوف از خدا امر مسلّمی است که تمامی ائمه داشته‌اند. عزیزان مقصود از این خوف، خوف از دشمنان است. شما ممکن است بفرمائید که حضرت در پس پرده غیبت کبری هستند و با دستان قدرتمند الهی پنهان هستند و در امنیت کامل به سر می‌برند لذا این چه خوفی است که حضرت دارند؟ بنده عرض می‌کنم که چرا برای حضرت و محفوظ ماندنشان دعا می‌کنیم؟ دعای سلامتی امام زمان «اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَن ….. وَلِیّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً»، که دائماً خوانده می‌شود برای چیست؟ اگر خداوند ایشان را حفظ نکنند آیا نمی‌شود که دشمنان از مکان حضرت با خبر شوند! در یکی از محافل و اجتماعات اسرائیلیان تصمیم گرفته شد تا این مهدی منتظری که شیعیان از وی نام می‌برند را پیدا کنند. البته یک مسئله امکانی و یک مسئله وقوعی داریم که فعلاً به وقوع آن کاری نداریم. سؤال این است که آیا ممکن است دشمن از مکان حضرت با خبر شود یا خیر؟ به شدن یا نشدن آن کاری نداریم اما امکانش که هست! نمی‌توانیم دفع کنیم و الا این همه ادعیه برای محافظت حضرت برای چیست؟ چرا حضرت دائماً باید محفوظ باشند؟ عزیز من ایشان از شر جن و انس و بسیاری از آفات و بلیات باید محفوظ بمانند. حضرت نیز همانند پدرانشان در معرض خطرات دشمن هستند. لذا اگر دعایشان نکنیم و خداوند نیز حافظ حضرت نباشند، ایشان هر لحظه در معرض خطرات هستند. لذا در این دعا از خداوند می‌خواهیم که خوف حضرت را به امنیت تبدیل کنند. وقتی حضرت ظهور کنند و حکومت را بدست بگیرند هیچ کافر و دشمنی نخواهند داشت زیرا تمامی دشمنان می‌بایست به دست حضرت کشته شوند. ولی اکنون حضرت این وضعیت را ندارند. از طرفی در یک قسمتی از دعای دیگری آمده است که: «حتی لَا یستخفی بشی ء مِنَ الْحَقِّ مَخَافَهَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ»، عزیزان توجه بفرمائید که در زمانی واقع شده‌ایم که گاهی اوقات تقیه از دشمن واجب است. اما اگر امام زمان ظهور بفرمایند باز هم تقیه واجب است؟ وقتی که تمامی دشمنان توسط حضرت کشته می‌شوند از چه کسی تقیه کنیم؟ لذا در این دعا از خداوند می‌خواهیم که هرچه زودتر امام زمان را برسانند تا دیگر نیازمند تقیه کردن از دشمن نباشیم. این مطلب یکی از مظاهر خوف است. «اَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ اَمْناً»، خوف شیعه، خوف امام زمان است و شیعه‌‌ای که باید تقیه کند در واقع به امر ائمه تقیه می‌کند. لذا می‌فرمایند: « التَّقِیَّهُ دِینِی وَ دِینِ آبَائِی»، تقیه دین ماست. لذا آقا به علی بن یقطین در دستگاه هارون الرشید می‌فرمایند که به میانشان برود و کارها و عباداتش را همانند آن‌ها انجام دهد و در این دستگاه وزیر باشد تا بتواند حاجات افرادی که به او مراجعه می‌کنند روا کند. حضرت امام نیز می‌فرمودند که اگر به مدینه و مکه رفتید در اجتماعاتشان همانند خواندن نماز شرکت کنید و حجاج را از گوشه‌ای به تماشا ایستادن نهی می‌فرمودند. اگر حضرت حکومتشان برپا شود آیا باز هم تقیه داریم؟ آیا در آن روز مسئله شیعه و سنی مطرح است؟ آیا در آن روز هفتاد و یک فرقه مطرح است؟ یا در آن روز فقط یک فرقه است! یک حق است! یک دولت حقه است. و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین.

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=19789

مطالب مشابه

مجموعه سخنرانی‌های آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله» در ماه ذی القعده

بسته صوتی شرح کوتاه ادعیه روزانه ماه مبارک رمضان

آشنایی با آرا و اندیشه‌های آیت‌الله محمدصالح کمیلی خراسانی؛ پیوند فقه، عرفان و حماسه(PDF)

توصیه حضرت آیت الله کمیلی برای حل مشکل جامعه اسلامی و مردم

بسته صوتی شهادت حضرت امام کاظم «علیه‌السلام»

در باب تفاوت عرفان و تصوف

راه رسیدن به عشق الهی

بیانیه حضرت آیت اللّٰه کمیلى در محکومیت اغتشاشات دى ماه ۱۴۰۴ و لزوم حمایت از رهبرى

شریعت و فرقه های نوظهور

سخنرانی‌های آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله»-فاطمیه ۱۴۴۵ و ۱۴۴۶

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.