ادعيه عرفاني

فراز های از دعای عرفه

آيت الله كميلي : فرازهایی از دعای عرفه که دائما آن را می خوانم و برادران سالکم را نیز به قرائت آن سفارش می کنم

فرازهای از دعای عرفه با ترجمه آیت الله کمیلی خراسانی

حضرت آیت الله کمیلی در کتاب المطالب السلوکیه، قسمتی از دعای عرفه را ذکر می نمایند و می نویسند: فرازهایی از دعای عرفه که دائما آن را می خوانم و برادران سالکم را نیز به قرائت آن سفارش می کنم.

این فراز ها به همراه ترجمه خود ایشان ذکر شده است.

فراز هایی از دعای عرفه:

إِلٰهِى أَنَا الْفَقِيرُ فِى غِناىَ فَكَيْفَ لَاأَكُونُ فَقِيراً فِى فَقْرِى ؟ ! إِلٰهِى أَنَا الْجاهِلُ فِى عِلْمِى فَكَيْفَ لَاأَكُونُ جَهُولاً فِى جَهْلِى ؟ !

إِلٰهِى إِنَّ اخْتِلافَ تَدْبِيرِكَ وَسُرْعَةَ طَواءِ مَقادِيرِكَ مَنَعا عِبادَكَ الْعارِفِينَ بِكَ عَنِ السُّكُونِ إِلىٰ عَطاءٍ، وَالْيَأْسِ مِنْكَ فِى بَلاءٍ.

إِلٰهِى عَلِمْتُ بِاخْتِلافِ الْآثارِ وَتَنَقُّلاتِ الْأَطْوارِ، أَنَّ مُرادَكَ مِنِّى أَنْ تَتَعَرَّفَ إِلَىَّ فِى كُلِّ شَىْءٍ حَتَّىٰ لا أَجْهَلَكَ فِى شَىْءٍ.

إِلٰهِى مَنْ كانَتْ مَحاسِنُهُ مَساوِئَ فَكَيْفَ لَاتَكُونُ مَساويِهِ مَساوِئَ ؟! وَمَنْ كانَتْ حَقائِقُهُ دَعاوِىَ فَكَيْفَ لَاتَكُونُ دَعاويِهِ دَعاوِىَ ؟!

إِلٰهِى حُكْمُكَ النَّافِذُ وَمَشِيئَتُكَ الْقاهِرَةُ لَمْ يَتْرُكا لِذِى مَقالٍ مَقالاً، وَلَا لِذِى حالٍ حالاً . إِلٰهِى كَمْ مِنْ طاعَةٍ بَنَيْتُها، وَحالَةٍ شَيَّدْتُها هَدَمَ اعْتِمادِى عَلَيْها عَدْلُكَ، بَلْ أَقالَنِى مِنْها فَضْلُكَ.

إِلٰهِى إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنِّى وَ إِنْ لَمْ تَدُمِ الطَّاعَةُ مِنِّى فِعْلاً جَزْماً فَقَدْ دامَتْ مَحَبَّةً وَعَزْماً.

إِلٰهِى تَرَدُّدِى فِى الْآثارِ يُوجِبُ بُعْدَ الْمَزارِ فَاجْمَعْنِى عَلَيْكَ بِخِدْمَةٍ تُوصِلُنِى إِلَيْكَ،

عَمِيَتْ عَيْنٌ لَاتَراكَ عَلَيْها رَقِيباً، وَخَسِرَتْ صَفْقَةُ عَبْدٍ لَمْ تَجْعَلْ لَهُ مِنْ حُبِّكَ نَصِيباً؛

مَاذا وَجَدَ مَنْ فَقَدَكَ وَمَا الَّذِى فَقَدَ مَنْ وَجَدَكَ ؟

لَقَدْ خابَ مَنْ رَضِىَ دُونَكَ بَدَلاً، وَلَقَدْ خَسِرَ مَنْ بَغىٰ عَنْكَ مُتَحَوِّلاً.

إِلٰهِى عَلِّمْنِى مِنْ عِلْمِكَ الْمَخْزُونِ، وَصُنِّى بِسِتْرِكَ الْمَصُونِ.

إِلٰهِى حَقِّقْنِى بِحَقائِقِ أَهْلِ الْقُرْبِ، وَاسْلُكْ بِى مَسْلَكَ أَهْلِ الْجَذْبِ.

إِلٰهِى أَغْنِنِى بِتَدْبِيرِكَ لِى عَنْ تَدْبِيرِى، وَبِاخْتِيارِكَ عَن اخْتِيارِى، وَأَوْقِفْنِى عَلَىٰ مَراكِزِ اضْطِرارِى.

إِلٰهِى أَخْرِجْنِى مِنْ ذُلِّ نَفْسِى، وَطَهِّرْنِى مِنْ شَكِّى وَشِرْكِى قَبْلَ حُلُولِ رَمْسِى.

إِلٰهِى تَقَدَّسَ رِضاكَ أَنْ يَكُونَ لَهُ عِلَّةٌ مِنْكَ فَكَيْفَ تَكُونُ لَهُ عِلَّةٌ مِنِّى ؟

فَكُنْ أَنْتَ النَّصِيرَ لِى حَتَّىٰ تَنْصُرَنِى وَتُبَصِّرَنِى، وَأَغْنِنِى بِفَضْلِكَ حَتَّىٰ أَسْتَغْنِىَ بِكَ عَنْ طَلَبِى

أَنْتَ الَّذِى أَشْرَقْتَ الْأَنْوارَ فِى قُلُوبِ أَوْلِيائِكَ حَتَّىٰ عَرَفُوكَ وَوَحَّدُوكَ، وَأَنْتَ الَّذِى أَزَلْتَ الْأَغْيارَ عَنْ قُلُوبِ أَحِبَّائِكَ حَتَّىٰ لَمْ يُحِبُّوا سِواكَ وَلَمْ يَلْجَأُوا إِلىٰ غَيْرِكَ

مِنْكَ أَطْلُبُ الْوُصُولَ إِلَيْكَ، وَبِكَ أَسْتَدِلُّ عَلَيْكَ، فَاهْدِنِى بِنُورِكَ إِلَيْكَ،

إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ وَحْدَهُ

إِلٰهِى اطْلُبْنِى بِرَحْمَتِكَ حَتَّىٰ أَصِلَ إِلَيْكَ.

معانی عمیق دعا

خدایا! من در توانگری خود نیازمند تو هستم. پس چگونه در نیاز و فقر خود به تو نیازمند نباشم، خدایا من در حال دانش خود- چون از توست– نادانم پس چگونه در حال نادانی نادان نباشم.

معبودا! همانا گوناگون بودن تدبیر و مشیت تو، و همچنان سریع بودن گذشت تو ازآن چه قبلا تقدیر نموده ای، سبب می شوند که بندگان عارفت هیچگاه به عطاهای تو دل نبندند، و در بلاها مایوس و ناامید نگردند.

پروردگارا! به وسیله ی تغیر در پدیده ها و آثار، تحول در احوال عالم هستی، به این یقین رسیدم که می خواهی خودت را در هرچیز از این جهان بزرگ به من نشان دهی، تا به تو در هیچ چیز نادان نمانم.

خداوندا! بنده ی تو که خوبی های او– قابل عرضه نیست– و بد است، چگونه بدی هایش بد نباشد، و کسی که حقیقت هایش صرف ادعاست و از خودش نیست چگونه ادعاهایش حقیقت باشد؟

ای خدایم! حکم قاطع و با نفوذت، و اراده ی آهنین و شکننده ات برای هیچ گوینده یی جایی برای گفتار و برای هیچ صاحب حالی جایی برای حالش نگذاشته است.

پروردگارا! چه بسیار عبادت و طاعتی که پیش خود آن را مهم دانستم، و حال خوشی که آن را برای خود محکم ساختم اما حکم عادلانه ی تو– در مقابل داده هایت– نگذاشت به آن تکیه کنم، بلکه افزونی کرمت مرا وادار به عذرخواهی نمود.

خدایا! تو می دانی که هرچند از نظر عمل در انجام طاعات تو کوتاهی می کنم، ولی از جهت محبت و اراده ی قلبی در انجام آن کوتاه نیامدم و همیشه این نیابت همراه من است.

بارالها! سیر فکری من در نشانه های طبیعت و آثار تو موجب دراز شدن راه و دوری من از تو است، پس با یک خدمت عارفانه که مرا به تو برساند دور خودت جمعم نماید. کور شود آن چشمی که تو را نبیند، و ضرر کند معامله ی آن بنده ای که تو برای او از عشقت بهره ای قرار نداده ای،

چه دارد آنکه تو را ندارد، و چه ندارد آنکه تو را دارد؟ مسلما هرکس به چیزی کمتر از تو راضی شود، و آن را جانشین تو قرار دهد به حقیقت نرسیده، و محققا آن که از تو روی گردانیده در خسارت و زان ابدی است. پروردگارا! من را از گنجینه علمت دانا نما، و با ستاریتت محفوظم دار.

معبودا! با حقیقتهای مقربان درگاهت من را هم با حقیقت نمای، و با روش جذبه های مجذوبانت من را هم آشنا فرما.

خدایا با تدبیر خود از تدبیرم و با انتخاب از انتخابم بی نیاز ساز و بر جاهای بی چاره گی و موقعیت های اضطرارم به تو آگاهم نمای معبودا پیش از رفتنم به گور از چه خواری نفسم بیرون آر و از شک و دو دلی و نفاق و دوگانگی درباره ات من را پاک کن.

پروردگارا رضا تو دلخواه توست بی نیاز پاک از علتی در ذات توست پس چگونه معلول به علتی به از من باشد پس تو در این موارد یار من شو تا من را بینا و با بصیرت کنی و با فضلت من را بی نیاز ساز تا به وسیله ی تو از جستجو و طلب خود بی نیاز شوم.

خدایا تو در دلهای دوستانت انوار معرفت تابیدی تا تو را شناختند و به اصل وحدت رسیدند و تو آن خدایی که بیگانه ها را از دلهای عاشقانت بیرون ساختی تا جایی که محبت غیر تو را ندارند و به غیر تو پناه نمی برند از تو برای وصالت کمک می گیرم و به واسطه ی خودت به تو می رسم پس با نورت مرا هدایت فرما که همانا تو بر هر چیزی توانا هستی. حمد و ستایش در این جهان فقط برای توست خدایا با مهربانی ات مرا به سوی خود طلب تا بتوان به وصال تو برسم.