توجه امیر المومنین (علیه السلام) به سادات

توجه امیر المومنین (علیه السلام) به سادات[۱]

در کوفه تاجری به نام ابو جعفر بود که کسب او پسندیده و به سادات احترام می گذاشت و هر گاه چیزی از او می خواستند، قرض می داد و به غلامش می‌گفت: در دفتر بنویس قرض به «علی بن ابیطالب» فلان مقدار! پس از سالها ورشکست شد؛ به غلامش دستور داد هر کدام از بدهکاران را که مرده، اسم اورا از دفتر محو کند و هرکه زنده است به دنبال او رفته و طلبشان را وصول کند. اما این کار نتوانست ورشکستگی او را جبران کند؛ روزی مردی از روی تمسخر گفت: به نام آن کس (علی علیه السلام) قرض می دادی، ببین به چه روزی افتادی؟ تاجر اندوهگین شد و شب در خواب دید که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به امام حسن (علیه السلام) فرمودند: پدرت کجاست؟ حضرت امیر المومنین (علیه السلام) عرض کردند در خدمت شمائیم!

فرمودند: چرا طلب این مرد را نمی دهی؟! عرض کردند: درخدمت شما این کیسه پول هزار اشرفی را به او می دهم، و بعد به تاجر فرمود: هر یک از فرزندان من قرض خواستند به او بده که دیگر مستمند نخواهی شد. تاجر وقتی بیدار شد، دید کیسه پول نزدش می باشد، دفتر بدهکاران را نگاه کرد دید اسمی از قرض به نام حضرتش نیست!

[۱]. کشکول المطالب؛ حضرت آیت الله کمیلی؛ ج۱۴، ص۱۴

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=915