عارف کیست؟

عارف کیست؟

در مصباح الشریعه[۱] در تعریف عارف می‌فرماید:

«العارِفُ شَخصُهُ مَعَ الخَلقِ وقَلبُهُ مَعَ اللهِ تَعالى ، ولَو سَهَی قَلبُهُ عَنِ اللهِ تَعالى طَرفَهَ عَینٍ لَمَاتَ شَوقاً إلَیهِ. وَالعارِفُ أمینُ وَدائِعِ اللهِ تَعالى ، وکَنزُ أسرارِه ، ومَعدِنُ نورِهِ ، ودَلیلُ رَحمَتِهِ عَلى خَلقِهِ ، ومَطِیَّهُ عُلومِهِ ، ومیزانُ فَضلِهِ وعَدلِهِ ، وقَد غَنِیَ عَنِ الخَلقِ وَالمُرادِ وَالدُّنیا فَلا مونِسَ لَهُ سِوَى اللهِ ، ولا نُطقَ ولا إشارَهَ ولا نَفَسَ إلّا بِاللهِ تَعالى ، وِللهِ ، ومِنَ اللهِ ، ومَعَ اللهِ ، فَهُوَ فی رِیاضِ قُدسِهِ مُتَرَدِّدٌ ، ومِن لَطائِفِ فَضلِهِ مُتَزَوِّدٌ وَالمَعرِفَهُ أصلٌ فَرعُهُ الإِیمانُ»[۲]؛

عارف آن کسی است که معرفت خدای تعالی نصیبش شده باشد، تنش با خلق است ولی دلش با خداست، آن چنان که اگر یک چشم به هم زدن، دلش خدای را از یاد ببرد، از شوق خدا می میرد؛ و عارف، امین امانت های الهی است و گنجینه اسرار اوست. دلیل رحمت اوست بر خلقش، و حامل علوم خداوندی و میزان فضل و عدل الهی است. عارف از خلق و مراد (خواسته های شخصی) و دنیا بی نیاز است و جز خدای تعالی همدمی ندارد و هیچ گفتار و اشاره و نفسی ندارد، مگر آن که به وسیله خدا و برای خدا و از جانب خدا و با خدا می‌باشد. پس عارف در چمن زارها و گل‌زارهای قدس خداوندی در رفت و آمد و از لطائف فضل او خوشه چین است؛ و برای وصول به مقام شامخ انسانیت، اصل و پایه، معرفت است و ایمان فرع اوست.[۳]

[۱] . کتاب مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقه دارای دقایق معارف و اسرار حقایق و لطایف اخلاقیات و مراحل سیر و سلوک و خصوصیات مراتب ایمان است و مطالب آن منسوب به حضرت جعفر بن محمد الصادق (علیهما السلام) است، گرچه در بعضی موارد، انتساب آن به حضرت محل شبهه و تردید می باشد.

[۲] . مصباح الشریعه؛ ص ۱۹۱، باب ۹۱ فی المعرفه

[۳] . رساله لقاء الله، ص ۲۸ و ۲۹

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=866