برشی از کتاب چلچراغ سلوک

اعتقاد حقیقی به رازقیت مطلقه خداوند

اعتقاد به رازقیّت مطلق خدا به دنبالش عمل است؛ یعنی باید در اتفاقات و حوادث توکل و ایمانت کاملاً حفظ باشد و هیچ مشکل و نگرانی در زندگیت پیش نیاید.

اعتقاد حقیقی به رازقیت مطلقه خداوند

مرحوم علامه طهرانی می فرماید: «اگر کسى علم واقعى و حقیقى به رازقیت مطلقه حضرت احدیت داشته باشد، هرگز نباید براى تحصیل مال، خود را به هلاکت افکند، بلکه باید اکتفا نماید به مقدار طلبى که در شرع امر به آن شده، با کمال آرامش خیال و سکون خاطر به قدر وسع براى تحصیل قدرِ کفافِ معیشت خود و عیال خود کوشش کند، امّا اگر براى تحصیل معیشت در غلق و اضطراب افتد و بیش از حدّ معروف تلاش بنماید، معلوم می‌شود که علم به رازقیت مطلقه خدا ندارد، بلکه علم او به رازقیت مقیده بوده است. خدا را رازق می‌دانسته در صورتى که تا این سر حدّ تلاش کند و خود را به تعب افکند و مثلا او را رازق می‌دانسته مقید به پول داشتن و در صورت شهریه گرفتن و غیر ذلک؛ بنابراین اضطراب خارجى یا درونى حکایت می‌کند از عدم‌العلم یا علم به رازقیت مقیده. این معناى توریث علم است براى عمل‏».{۱}

عزیزان! نتیجه علم شما باید عمل باشد. یک وقت اعتقاد شما به رازقیّت خدا جنبه مطلق دارد و یک وقت جنبه مقیّد. اثر هر کدام فرق می‌کند. اگر علم واقعی و حقیقی داشته باشی به این‌که کلاً روزی دهنده همه بندگان از جمله خود شما، به طور مطلق حضرت احدیت جلَّ و علاست؛ یعنی حتی اگر دنبال کسب و کار هم بروی، باز هم می‌گویی: خدا به من روزی داده است و در حالِ قلبی شما بین این‌که در خانه بنشینید و این‌که دنبال کسب و کار بروید، تفاوتی وجود نداشته باشد و خود را در هر حال فقیر و محتاج محض ببینید، حتی اگر سرِ کار هم ‌بروید و آخر برج به شما چند میلیون تومان بدهند، برایت هیچ فرقی نداشته باشد و اعتقاد قلبی شما تنها به رازقیّت مطلق خدا باشد. این اعتقاد قلبی از کجا معلوم می‌شود؟ در زمانی که اگر شما ورشکست شدی و طلب‌کارها درب خانه بیایند و مجبور باشی جواب طلبکارها را بدهی، یا یک بیماری یا تصادفی پیش بیاید و دستت از پول خالی باشد، حال شما هیچ فرقی نکند.

آیا حال شما در این موارد با آن وقتی که پول و پس‌انداز بانکی داشتی، نسبت به رازقیت خدا فرق می‌کند یا خیر؟ اگر دیدی در دلت فرقی پیدا شده بدان که اعتقادت به رازقیّت خدا، اعتقاد محدود و مقیّدی بوده است؛ یعنی آن وقت که پول در دستت بود اطمینان داشتی و حالا که دستت از پول خالی شده دیگر توجه نداری و اضطراب داری.

اعتقاد به رازقیّت مطلق خدا به دنبالش عمل است؛ یعنی باید در اتفاقات و حوادث توکل و ایمانت کاملاً حفظ باشد و هیچ مشکل و نگرانی در زندگیت پیش نیاید. اگر این‌جوری باشد خیلی خوب است و الّا معلوم می‌شود که علمت مشکل دارد و صرفا یک ادعا بوده که می‌گفتی خدا رازق است.

در واقع رازقِ تو همان پولی بوده که سر ماه به حسابت می‌ریختند و این شرک واضح است. اگر مغازه‌اش را باز کند و اعتقادش این باشد که مغازه به من پول و روزی می‌دهد، این هم یک نوع شرک است؛

لذا آن‌هایی که دنبال کسب و کارهای حرام می‌روند یا دنبال کار حلال رفته ولی به دلیل طمع‌، به دنبال پول و سرمایه بیش از حد کفاف هستند، معلوم می‌شود که قلبا در رازقیّت خدا مشکل دارند و الّا به مقدار کفاف قناعت می‌کردند. این‌که مرتب طمع می‌کنند و این در و آن در می‌زنند معلوم می‌شود که فعالیّت و رزق و روزی را از خودش می‌داند.

پی نوشت:

۱-لب اللباب در سیر و سلوک اولی الالباب

منبع: کتاب چلچراغ سلوک در شرح رساله «لب اللباب در سیر و سلوک اولی الالباب»، بخش سوم: شرح اجمالی طریق و کیفیّت سلوک – از تألیفات آیت الله حاج شیخ محمدصالح کمیلی حفظه الله

علاقه مندان جهت خرید و مطالعه کتاب می توانند از طریق همین لینک اقدام فرمایند.

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=30927