برشی از کتاب صد منزل دل

ترک جرأت بر انجام معاصی

سالک در راه خدا باید خشوع، خضوع، بندگی و ذلّتِ خود را حفظ کند و در عین آن‌که در این راه احساس شادی، توفیق و موفّقیّت می‌کند، اما باید مراقب باشد یک‌وقت شادیِ عشق، او را به جرأت و گستاخی در نافرمانی از اوامر الهی نیندازد.

سالک باید سرور و شادی قلبی و عرفانی خود را آن‌قدر با دقت حفظ کند که یک‌وقت این شادی، او را به جرأت در معاصی و نافرمانی خدا نیندازد؛ چون امکان دارد بعضی در همین راه سیر و سلوک محبتی و رجایی شوند طوری‌که سرور و شادی عشق و عرفان آن‌ها را از حد و حدودِ ادب بگذراند و این سرور او را با جرأت بر خدا مشتبه کند و به گستاخی در راه خدا بیانجامد!

بعضی بودند که مدعیِ محبتی شدند و می‌گفتند: ما خدا و علی را دوست داریم، هر کس محبّت علی به دلش باشد به آتش جهنم نمی‌رود و ما را به محبت علی بخشیدند؛ اما همین گفته‌ها و افکار شیطانی موجب جرأتشان بر تخلف از دستورات الهی می‌شد؛ یعنی در اثر آن محبّت صوریِ غیر مطلوب، حالشان طوری می‌شد که پا از حدود الهی فراتر می‌گذاشتند.

بعضی می‌گویند: همین‌که تو در این راه، محبتی باشی همین محبت کار را تمام می‌کند؛ اما از آن طرف در تقیّد به دستورات شرع و عمل به وظایف شرعی کم می‌آورند و کم‌کاری را توجیه می‌کنند که ما محبت داریم و محبت، پاک کنندۀ گناه است و چنین و چنان. این فکر بالأخره آن‌ها را به جرأت در تخلّف از اوامر الهی وامی‌دارد. باید حواس را جمع کرد! اگر مویی از عمل به شریعت کم گذاشته شود؛ راه نفوذِ تفکرات شیطانی باز می‌شود و کم‌کم سالک از حقّ و حقیقت بیگانه می‌گردد.

منبع: کتاب صد منزل دل- از تألیفات آیت الله محمدصالح کمیلی حفظه الله

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=30634