متن بیانات در شب عاشورا

شب عاشورا شب احیاء و شب زنده‌داری پیروان حسینی

شب عاشورا شب احیاء و شب زنده‌داری پیروان حسینی است

متن بیانات آیت الله کمیلی در شب عاشورا

شب عاشورا شب احیاء و شب زنده‌داری پیروان حسینی است. امشب همه در خیمه‌ها به تلاوت قران و نماز مشغول هستند.

امشب حسین و آل حسین، حسین و اصحاب حسین و حسین و یاران آن بزرگوار همانند زمزمه‌ زنبورها در کندوی عسل؛ در خیمه‌ها به عبادت نشسته‌اند و پروردگارشان را عبادت می‌کنند.

حضرت امام حسین علیه السلام از حضرت عباس علیه السلام خواستند تا یک شب را از لشکر عمر سعد مهلت بگیرد تا شب را به عبادت احیاء نمایند. لذا مستحب است که چنین شبی را همانند شب قدر احیاء بگیریم. اما به شرطی که این احیاء گرفتن در راه مرضات خداوندی باشد.

همانند آن گروه نباشید که تا یک تعطیلی پیش می‌آید دست عیال و فرزندشان را می‌گیرند و به شمال و این طرف و آن طرف می‌روند و استدلالشان این است که می‌بایست از تعطیلات دولتی استفاده کنیم.

آن‌ها که به این مکتب احترام و ادب نمی‌گذارند، روز قیامت می‌بایست پاسخگو باشند. آن‌ها هیئات حسینی را می‌بینند؛ این سیاه‌پوشی‌ها، عزاداری‌ها و گریه‌ها را می‌بینند، اما بی‌تفاوت در حاشیه و در کنار این مسائل قرار می‌گیرند؛

چه وقت می‌خواهیم آگاه و بیدار شویم؟ بیائید در صف لشکر امام حسین علیه السلام قرار بگیریم؛ بیائید خودمان را از لشکر عمر سعد و لشکر دشمنان جدا نمائیم! تبری و تولیمان را درست کنیم!

امشب آن‌‌ها که چشم برزخی دارند می‌بینند که در خیمه‌ امام حسین علیه السلام چه خبر است و چه زمزمه‌ها، دعاها و ناله‌هایی است! در این خصوص اشعاری نوشته شده است که بنا داریم آن‌ها را بخوانیم.

چون شب پر شور عاشورا رسید؛ از شهادت پیک روح افزا رسید
از خدا عازم شدم سویت حسین، تا خدائی گردم از بویت حسین
می‌دهم وقت وصالت را نوید، خلعت اوردم برای هر شهید
من گدازم عشق سوزان تو را، می‌نوازم قلب یاران تو را
عشق را سختی و هجران لازم است، عشق را درد فراوان لازم است
عاشق صادق تو را چند است و چون، شیر مردان دلیر جنگ و خون
بیم دین را خون پاکان می‌کند، ظلم را رسوای دوران می‌کند
عشق اگر عشق است یک مردش بس است، ورنه صد لشکر در این‌جا ناکس است
شد حسین خرم ز پیغام وصال، خواست یاران را در ان شب بی مجال
گفت به هم آیید اخوان صفا، تا کنم اتمام حجت بر شما
من خدا را شاکرم اندر دو وقت، هم به روز شادی و هم شام سخت
منت پیغمبری بر ما نهاد، باب علمش را درون ما گشاد
عالم اسرار دل‌ها کرده است، بر شهود و غیب دانا کرده است
داده یارانی به مانند شما، حق پرستانی به مانند شما
روز دشواری مرا فردا بود، خون من مقصود این اعداء بود
می‌دهم رخصت شما را با امید، راه خود گیرید و دور از من شوید
برگرفتم از شماها بیعتم، وا نهید تنها مرا با غربتم
عشق تنها جمله شور و لذت است، عاشق ار گردی وطن هم غربت است
گر خجالت می‌کشید از روی من، شب گریزید یک‌به‌یک از کوی من
این شب تاریک نیکو مهلتی است، بار بندید همچنان تا فرصتی است
گر شوید از پیش من بی‌دغدغه، می‌کنم با جان شما را بدرقه
چون چراغ خیمه را خاموش کرد، زجه یاران خود را گوش کرد
در فغان عباس آمد شد حزین، گفت برادر از چه می‌گویی چنین
ما همه سرباز جانباز توییم، ما همه آهنگ یک ساز توییم
زندگی بعد تو ما را مردگی است، مردنم در کوی تو پایندگی است
جان من تقدیم تو ای سرورم، نی برادر من تو را چون نوکرم
بعد او گفتند اولاد عقیل، ای وجود تو در عالم بی‌بدیل
ای بزرگ خاندان هاشمی، کی تو را تنها گذاریم ما دمی
آمدیم تا جان به قربانت کنیم، پیروی از حکم و فرمانت کنیم
ما جوانی را مطاع آورده‌ایم، قلب پر شور و شجاع آورده‌ایم
ما جوانان سبکبال تو ایم، لاله‌های سرخ گلزار تو ایم
بعد از این یک مو سفید، بی تحمل سوی مولایش دوید
بوسه زد بر صورت و پیشانیش، گشته محو چهره نورانیش
گفت به تیر و نیزه این تن می‌دهم، کی تو را بر دست دشمن می‌دهم
می‌خورم سوگند به ذات کردگار، گر به خونم در کشم هفتاد بار
ور به سوزانند و خاکستر کنند، بار دیگر زنده این پیکر کنند
باز می‌جنگم به راهت یا حسین، اوج گیرم در پناهت یا حسین

اگر یک مرتبه با اخلاص بگویید “یا لیتنا کنا معکم فنفوز فوزا عظیما” نام شما را نیز می‌نویسند.

در این خصوص روایت‌هایی داریم. جابر انصاری در روز اربعین بر سر مزار حضرت سید الشهداء علیه السلام این عبارت را فرمودند.

بنابراین اگر این عبارت را از سویدای دل و حسین وار بگوئید و دیوانه حسین شوید کار تمام است و اسم شما را می‌نویسند.

دیگران هم یک‌به‌یک گفتند سخن، دست شستند جملگی از جان و تن
یا حسین ما با تو پیمان بسته‌ایم، عهد و پیمانی که با جان بسته‌ایم
در رکابت جانفشانی می‌کنیم، جان خود را جاودانی می‌کنیم
گر به دریای تو مستغرق شویم، در نهایت با خدا ملحق شویم
گفت حسین بار دگر یاران من، ای خداجویان بی عنوان من
چون به راه عشق محکم گشته‌اید، بهر جانبازی مصمم گشته‌اید
ترک جان و سر نمودید جملگی، نیست در روح شما افسردگی
می‌کنم اسرار پنهانم بیان، تا بدانید قصد من ای عاشقان
آتش فتنه کنون سر می‌رسد، عمر ما فردا به آخر می‌رسد
توسن توحید فردا سرنگون، می‌شود اندر میان خاک و خون
عزت دین در دم شمشیر ماست، تا ابد پاینده از تدبیر ماست
کربلا فردا خریدار دل است، هرکه بیدل ماند کارش مشکل است
سینه خواهم سینه‌های آهنین، نعره خواهم نعره‌های آتشین
هرکه دارد طاقت تیر و سنان، او بماند در میان عاشقان
ورنه بگریزد ز کویم بی‌ملال، از ته دل کرده‌ام او را حلال
آب دیده عشق را با خون کنید، شرمسار از عشق خود مجنون کنید
هرکه دارد آخ از سوز درد، او نماند در میان این نبرد
عشق بازی را تماشا می‌کنی، همچو موسی معجز آسایی کنی
آنچه ابراهیم با آتش نمود، آتش از حرم درونش غش نمود
روح را امشب نوازش لازم است، تا سحر ذکر و نیایش لازم است
هرکسی در خیمه‌اش خلوت کند، با خدا از روی دل صحبت کند
با دعا دل را دهید آلایش، تا نماند هیچ در آن ناخوشی
بعد از آن رفتند درون خیمه‌ها، هرکسی با ذوق و شوق و اجتهاد
باز کردند بی‌درنگ سجاده را، سر گشادند از ته دل ناله را
آن شب از شور مناجات حسین، آمدند لاهوتیان با شور و شعر
در تردد انبیاء و اولیاء، بودند آن شب از خدا تا کربلا
محو در نور حسینی شد آسمان، آفتابش جلوه کرد هم در جنان
جبرییل آمد با خیل ملک، با خداوند ساکنان نه فلک
گفته‌اند اینجا بهشت ما بود، نغمه زینب سرشت ما بود
کربلا شد نورباران از حسین، از نماز و ذکر یاران حسین
آن شب قدری که عالی منصب است، تا قیامت عاشقان را مکتب است
خود شناور هرکسی در اشک خود، پر نمود از خون دیده مشک خود
صوت قران شور محفل بوده است، ارتباط دلبر و دل بوده است
تا سحر از شوق زیبا گشته‌اند، بهر جانبازی مهیا گشته‌اند
در مزاح امد بریر بن خضیر، چون که روحش داشت در آفاق سیر
عبدالرحمن گفت او را بی امان، از چه رو شوخی کنی در این زمان
گفت او را هرکه با من آشناست، بی گمان او شاهد این مدعاست
از مزاح و خنده بیزارم همی، در همه عمرم از آن ناگفتنی
لیک از شوق وصال روی یار، می‌کنم امشب مزاح بی‌اختیار
آن شب شیرین به ناگه شد سحر، چاووشی آمد به آهنگ سفر
دم‌به‌دم پیک شهادت می‌رسید، قاصد مرگ و اسارت می‌رسید
چشم خورشید از میان خون دمید، چادر نیلی به روی خود کشید
آسمان هم چهره‌اش بی‌رنگ بود، باخبر از سرنوشت جنگ بود

اشعار زیباست ولی به همین مقدار بسنده می‌شود. آقا امام حسین در چنین شبی به مسئله نماز اهمیت دادید.

بعضی از جوانانی که در این مجالس حاضر می‌شوند نمازخوان نیستند. آن‌ها را نباید از این مجالس محروم نمود؛ چون ممکن است همانند رسول ترک مسلمان شوند.

در این مجالس، مسیحی و یهودی مسلمان شده‌اند. آن وقت ما چگونه به جوانی که نماز نمی‌خواند بگوئیم که در این مجالس نیاید! شاید با شنیدن این حرفها و ارشادات هدایت شوند.

امام حسین علیه السلام، کشته نماز هستند؛ ایشان روز عاشورا نماز خواندند؛ جوانان نمازتان را از دست ندهید!

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=20436