سالک و آداب خوردن آب و طعام

سالک طعام کم خورد تا مایهی درد و محبت حق گردد، و چون هر عضوی از آن کم خوری نصیبی هست به هر عضوی که میرسد از یاد داشت حق لذت مییابد و پرورده میشود و اثر ظلمت مرتفع میشود تا چنان میگردد که حکم همه اعضا و جوارح او حکم دل گیرد و پروردهی معنی شود و چون نور حق در همهی اعضا و جوارح سرایت کند، ذکر و عبادت مُمِد و معین او گردد.

و در وقت طعام خوردن سخن نگوید غیر تسمیه (بسم الله) و ذکر تا حضور در خلل نیفتد؛ و زنهار طعام را بی وضو نخورد و اگر در وقت تناول، نَفْس را شرهی و توجهی پیدا شود، لحظهای توقف کند و باطن خود را به ذکر و حاضر داشتن حق مشغول گرداند و وجود میّت خاکی خود را در نظر آرد تا آن شره بشکند، بعد از آن تناول کند؛ (چون)که نفس را خاصیتی است که اگر یک جای محکوم و منقاد او شدی و با او مسامحت کردی، همه جا خواهد که حکم او را باشد و سرکشی و تسامح آغاز کند، و بسیار سعی باید کرد که تا محکوم شود، خصوصاً شهوت طعام که غالب بر شهوتهاست اگر نفس اینجا منقاد شد در شهوت، دیگر سرکشی نتواند کرد. و اگر طعامی بیاشتها خورد معده از طعام، و طعام از معده متنفر شوند و از اجتماع ایشان جز ظلمت و کدورت و کسالت و بطالت حاصل نیاید.

***

و باید که آب کمتر خورد و از چربی و شیرینی تحاشی نماید که این هر دو حُجُب را غلیظ کند؛ و اگر شکم را از شهوت نگاه دارد، آتش نفس صفت نور دل گیرد، مخالفت برخیزد و موافقت پدید آید، دل گشاده گردد به فهم، و گوش شنوا شود به موعظت و نصیحت و قبول احکام شریعت، و چشم بینا گردد به عیوب نفس خویش و به الطاف و انعام حق به آیات و استدلالات.

(تحفه الفقیر خرم آبادی متوفای قرن هشتم هجری)

***

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=835