اشعار عربي

7 دسامبر, 2017

کد مطلب : 18121

شعر عرفانی از مرحوم ابن فهد حلی

یا مَن یَری ما فی الضَمیرِ و یَسمَع

جز کوبیدن درب خانه تو چاره ای ندارم پس اگر تو مرا از در خانه ات باز گردانی، کدام درب را بکوبم

یا مَن یَری ما فی الضَمیرِ و یَسمَع * انت المُعِدُّ لِکُلِّ ما یُتَوَقَّع

یا مَن یُرجی فی الشَدائدِ کُلِّها * یا من اِلَیه المُشتکی و المَفزَع

یا من خزائنُ مُلکِه فی قولِ کُن * اُمنُن فاِنَّ الخَیرَ عندکَ اَجمَع

مالی سِوی فقری الیک وسیلهٌ * فَبِالاِفتِقارِ الیکَ فقری اَدفَع

مالی سوی قَرعی لِبابکَ حیلهٌ * فَلَئِن رَدَدتَ فَاَیُّ بابٍ اَقرَع

و مَن الذی اَدعو و اَهتَفُّ باسمه * ان کان فضُلکَ عن فقیرِک یَمنَع

حاشا لِمَجدکَ اِن تُقنِطَ عاصیا * والفضل اَجزَلُ و المواهب اَوسَع

ثم الصلاه علی النبی و آله * خیرُ الانامِ و من به یُستَشفَع

ترجمه :

ای کسی که از باطن انسان باخبری و همه چیز را می شنوی
ای کسی که برآورنده هر آرزویی

ای کسی که در همه سختی ها، امید مردمی
ای که همه مردم به تو شکایت می کنند و به تو می پناه برند

ای که خزانه پادشاهیت در آیه کن فیکون است
بر من منت بگذار که همه خیر ها از سوی توست

من هیچ بهانه ای برای آمدن به درگاه تو غیر از فقرم ندارم
و با اظهار فقر به درگاه تو، فقر را از خود دور می کنم

و جز کوبیدن درب خانه تو چاره ای ندارم
پس اگر تو مرا از در خانه ات باز گردانی، کدام درب را بکوبم

و من به نام چه کسی پناه برم
اگر تو فضل و کرمت را از من دریغ کنی

حاشا که تو گنهکار را از درخانه ات نا امید کنی
چرا که رحمت و موهبت تو بسیار است

درود بر پیامبر و خاندان مطهرش
همان کسی که مردم او را شفیع خود قرار می دهند

شاعر : مرحوم ابن فهد حلی

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=18121

مطالب مشابه

عَظُمَت مُصیبهُ عبدِکَ المسکین

(یا منْ إذا أبصرتُهُ)

(إذا یضیق بنا أمر لیزعجنا)

(أقتلونی یا عداتی)

(اقول وقد بانت شواهد علتی)

(الشیءُ مختلفُ الأحکامِ والنسبِ)

(ایا خیر مصحوب)

(قلبی‏ بذکرک‏ مسرور و محزون‏)

(فی باب المشیئه)

ابیات شصت ویکم تا هفتادم نظم السلوک (تائیه کبری)

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.