متن بیانات آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله»

بیانات آیت الله کمیلی در خصوص نحوه شهادت پیامبر گرامی اسلام (ص)

نحوه شهادت پیامبر، خبر دادن پیامبر از نحوه غسل دادن، کفن کردن و خواندن نماز بر بدن مطهر و ماجرای قصاص سواده بن قیس

بسم الله الرحمن الرحیم

متن بیانات حضرت آیت الله کمیلی خراسانی حفظه الله در خصوص نحوه شهادت پیامبر، خبر دادن پیامبر از نحوه غسل دادن، کفن کردن و خواندن نماز بر بدن مطهر و ماجرای قصاص سواده بن قیس

خبر دادن پیامبر از نحوه غسل دادن، کفن کردن و خواندن نماز بر بدن مطهر

ابن بابویه از ابن عباس روایت نموده است که: چون حضرت رسالت پناه به بستر بیماری افتادند اصحاب حضرت دور بالین ایشان جمع شدند. عمار بن یاسر برخاست و گفت: یا رسول الله! پدر و مادرم بفدایت؛ چون به جوار رحمت پروردگار واصل شدید شما را چه کسی غسل خواهد داد؟ حضرت فرمودند: غسل دهنده من علی ابن ابیطالب است. چون قصد شستن هر عضوی از اعضای مرا کند، ملائکه خدا به او بر شستن آن عضو کمک می‌کنند. سپس گفت: یا رسول الله! پدر و مادرم به فدایتان باد، چه کسی از ما بر بدن شما نماز می‌خواند؟ فرمودند: ساکت شو و خداوند تو را رحمت کند. سپس روی به سمت علی آوردند و فرمودند: ای پسر ابوطالب! چون دیدی که روح از بدن من جدا شد، مرا نیکو غسل بده. مرا در آن دو جامه‌ای که پوشیده‌ام یا در جامه سفید مصری یا در برد یمانی کفن کن. کفن مرا بسیار گران بر ندارید. سپس مرا تا کنار قبر ببرید. اول کسی که بر من نماز خواهد خواند، خداوند جبار است. که در عرش با عظمت و جلالش بر من صلوات خواهد فرستاد. پس از خداوند، جبراییل و میکاییل و اسرافیل با لشکر و فوجی از فرشتگان که عدد آن را جز خدای عالمیان کسی نمی‌داند بر من نماز خواهند کرد. بعد از ایشان، ساکنان هر آسمان پس از آسمان دیگر می‌آیند و بر من نماز می‌خوانند. سپس جمیع اهل بیت و زنان من در مرتبه قرب منزلتی که نسبت به من دارند بر من سلام خواهند کرد. سپس فرمودند: با صدای نوحه کننده و ناله کننده به من آزار نرسانید.

ماجرای قصاص سواده بن قیس:

سپس حضرت فرمودند: ای بلال مردم را به نزد من بطلب تا در مسجد جمع شوند؛ چون جمع شدند، رسول الله بیرون آمدند در حالی‌که عمامه مبارک را بر سر بسته بودند و بر کمان خود تکیه زده بودند. وقتی به بالای منبر رسیدند، حمد و ثنای الهی را بجا آوردند و سخنرانی و خطبه خواندند.

ای گروه اصحاب برای شما چگونه پیامبری بودم؟ آیا درمیان شما به نفس خود جهاد نکردم؟ آیا دندان پیشین مرا نشکستید! آیا جبین مرا خاک‌آلود نکردید! آیا خون بر روی من جاری نگشت و ریش من رنگین نشد! آیا از کسانی که نادان بودند، متحمل شدائد و رنج‌ها نشدم! آیا از گرسنگی برای ایثار بر امت خدا سنگ بر شکم نبستم! تمامی صحابه گفتند: بلی یا رسول الله! به تحقیق که شما برای خداوند صبر کننده بودید و برای ما از بدی‌ها نهی کننده بودید. خدا به تو بهترین جزاهای خیر را دهد. رسول خدا فرمودند: خداوند به شما نیز جزای خیر دهد. سپس فرمودند: حق تعالی حکم کرده و سوگند یاد نموده که از ظلم ستمکاری نگذرد. سپس قسم یاد کردند و فرمودند: هرکس از من پیش او مظلمه‌ای هست یعنی من به او ظلم کرده‌ام برخیزد و از من قصاص کند. چون قصاص دنیا پیش من محبوب‌تر از قصاص آخرت است. مردی از انتهای مجلس برخاست. نامش «سواده بن قیس» بود؛ گفت: یا رسول الله! پدر و مادرم به فدایتان باد. آیا خاطرتان هست موقع بازگشت از شهر طائف به استقبالتان آمدم. شما بر روی ناقه خود سوار بودید وعصای ممشوقتان را در دست داشتید؛ عصا را بلند کردید تا بر راحله خود بزنید اما آن عصا به سمت من آمد و بر شکمم ضربت خورد. ولی نمی‌دانم که آن را به عمد کردید یا به خطا؟ رسول الله فرمودند: ای «سواده بن قیس» معاذ الله که من به عمد این ضربت را بر شکم تو زده باشم. سپس فرمودند: ای بلال به خانه دخترم فاطمه برو و آن عصا را بیاور. بلال از مسجد به سمت خانه فاطمه زهرا رفت. هنگام راه رفتن در بازارهای مدینه صدا می‌کرد، ای گروه مسلمانان! ای گروه مردم! چه کسی از شما خود را قبل از روز قیامت قصاص می‌کند؟ اینک پیامبر شما محمد صلی الله علیه و آله خود را در مسجد قبل از روز جزا در معرض قصاص قرار داده است. چون بلال به در خانه فاطمه سلام الله علیها رسید بر درب خانه کوبید. گفت: ای فاطمه! برخیز که پدرت عصای ممشوقش را می‌طلبد. فاطمه گفت: امروز روز عصا نیست! برای چه پدرم این عصا را می‌خواهد؟ بلال گفت: ای فاطمه! مگر نمی‌دانی پدرت بر روی منبر است و در حال وداع اهل دین و دنیا است و قصد دارد از دنیا رحلت کند. چون فاطمه زهرا سخن وداع پدر را شنیدند فریاد برآوردند: زهی غم و اندوه و حسرت دل! ای پدر بزرگوار! ای حبیب خدا! ای محبوب قلب فقرا! بعد از تو، فقرا و بیچارگان و غریبان و درماندگان به چه کسی پناه ببرند؟

بلال عصا را از فاطمه گرفت و به مسجد آمد. عصا را به حضرت داد. رسول الله فرمودند: آن پیرمرد کجا هستند؟ آن مرد گفت: یا رسول الله من حاضرم. پدر و مادرم به فدایتان باد. حضرت فرمودند: بیا و از من قصاص کن؛ تا از من راضی شوی. آن مرد گفت: یا رسول الله! شکم خود را بگشایید. حضرت لباس را بالا زدند و شکم محترم را برای او گشودند. آن مرد نزدیک‌تر آمد و گفت: یا رسول الله! پدر و مادرم به فدایتان باد. آیا اجازه می‌دهید دهانم را بر روی شکم شما بگذارم و آن را ببوسم؟ پیامبر به ایشان رخصت داد. سواده بر شکم آن پیامبر گرامی بوسه زد. سپس گفت: به موضع قصاص شکم رسول خدا پناه می‌برم. از آتش جهنم روز قیامت پناه می‌برم. پیامبر فرمودند: ای سواده چکار می‌کنی! آیا قصاص می‌کنی یا می‌خواهی عفو کنی؟ گفت: یا رسول الله! عفو می‌کنم. حضرت فرمودند: خدا تو را ببخشد، همان طور که تو پیامبرش را عفو کردی. سپس حضرت از منبر پایین آمدند و به خانه عیالشان ام سلمه رفتند.

نحوه شهادت حضرت رسول الله (ص)

یا رسول الله! ایام شهادت شماست! روایتی هست که زن یهودی خیبری به انتقام از کشتگان خیبر، لقمه گوشتی را زهرآلود کرده و به پیامبر خورانید.

روایت دیگری نیز هست که یکی از یهودیان عصایی را زهر آلود کرده بود. پیامبر گرامی اسلام کنار مغازه‌ای در مدینه نشسته بودند. این ملعون آمد و با کعب عصا روی پای حضرت فشار آورد. از زهر عصا، خون بدن حضرت مسموم شد. پیامبر نیزهمانند سایر امامان به شهادت رسیدند و از دنیا مسموم رفتند. چون شهادت، درجه بسیار بلندی است که پیامبران نباید از آن محروم شوند.

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=20743