مخالفت با هوای نفس

ریاضت برای خدا

تا به حال ریاضت کشیده بودی، و این ریاضت برای خدا نبود، پس کارت باطل بود، و در آخرت بهره‌ای نداشتی ولی خداوند متعال به دلیل تحمل زحمت به تو در این دنیا مزد داد و قدرت پیدا کردی.

در مصادر معتبر روایت است: در زمان امام صادق علیه السلام شخصی وارد مسجد پیامبر (ص) شد، و مدعی بود که هرکس هرچه را می‌خواهد در دستش پنهان کند، من به او خبر می‌دهم که آن چیست؟

مردم دور او جمع شدند، و هر کس چیزی را در دستش می‌گرفت و از آن شخص سوال می‌کرد که این چیست؟ او نیز همه سوالها را درست پاسخ می‌داد، در مسجد همهمه بود، و همه می‌خواستند این فرد غیب‌گو را ببینند، که امام صادق علیه السلام وارد مسجد شدند، چون وضعیت را دیدند علت را سوال کردند مردم گفتند: شخصی آمده و هر کس هم او را می‌آزماید، پاسخ درست می‌دهد.

حضرت امام صادق علیه السلام جلو رفت و چیزی را در دستش پنهان نمود، و از آن مرد سوال کرد: این چیست که در دست من است؟ او درنگی کرد، و سپس در حالی که آثار تعجب در چهره‌اش نمایان بود به حضرت نگریست.

امام صادق علیه السلام پرسید: چرا تعجب کردی؟ آیا نمی‌توانی بگویی؟ آن مرد گفت: چرا می‌دانم، ولی تعجب من از این است که شما چگونه آن را به دست آوردید؟ حضرت فرمودند: مگر چیست؟ گفت: من الان نگاه کردم و دیدم همه چیز در عالم در جای خودش قرار دارد تنها تغییری که رخ داده این است که پرنده‌ای در جزیره‌ای دو عدد تخم گذاشته بود، ولی الان یکی از آنها نیست و باید در دست شما باشد.

حضرت فرمودند: درست گفتی، و سپس دستش را باز کرد، و آن تخم را به او و همه مردم نشان داد. سپس امام صادق علیه السلام رو کردند به آن شخص و فرمودند: از کجا این علم را به دست آورده‌ای؟ گفت: با هوای نفسم مخالفت کردم و هرچه دلم خواست خلاف آن را انجام دادم.

امام صادق علیه السلام فرمود: دلت می‌خواهد مسلمان شوی؟ گفت: نه حضرت فرمودند: تو خودت الان گفتی هرچه دلم بخواند خلاف آن عمل می‌کنم. چرا در این جا با نفست مخالفت نمیک‌نی؟ آن مرد که محکوم شده بود و پاسخی نداشت، قبول کرد، و به میل خود مسلمان شد.

پس از آنکه اسلام آورد مردم باز از او خواستند که بگوید در دست آنها چیست. این بار هر چه کرد نتوانست پاسخ بدهد، مردم و خود آن شخص تعجب کردند. گفتند: مثل اینکه همان راه و روش قبلی درست بود، چرا که به محض قبول اسلام آن همه علم و قدرت از بین رفت.

امام صادق علیه السلام به آن مرد فرمود: تا به حال ریاضت کشیده بودی، و این ریاضت برای خدا نبود، پس کارت باطل بود، و در آخرت بهره‌ای نداشتی ولی خداوند متعال به دلیل تحمل زحمت به تو در این دنیا مزد داد و قدرت پیدا کردی. اکنون که مسلمان شدی بهترین و بزرگترین نعمتها را گرفتی، و از این رو آن قدرت و نعمت قبلی از تو گرفته شد، از این پس نیز هر زحمتی و ریاضتی که بکشی، و در راه خدا با نفست مخالفت کنی پاداش آن را برای آخرتت ذخیره خواهند کرد.

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=762

مطالب مشابه

امام رضا و دعای یا من تحل

حقیقت تجرد نفس در عرفان

وحدت وجودی : غير از ذات مقدّس حضرت واجب الوجود على الإطلاق، وجودى در عالم نيست

طوالع و لوایح : اول برقی که از حضرت ربوبیت رسد

شرح حدیثی درباره ویژگی‌های نزدیک‌ترین افراد به پیامبر در روز قیامت

ثواب زیارت حضرت امام حسین علیه السلام

سیره عبادی امام رضا علیه الاسلام

نگهداری کبوتر در خانه مورد توصیه ائمه اطهار

امام حسین (ع) و سیب سرخ

قسمتی از خطبه البیان امیرالمومنین علیه السلام

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.