آثار و تاليفات حضرت آيت الله كميلي خراساني (حفظه الله)/ ادعیه عرفانی/ بیانات عرفانی آيت الله كميلي/ شرح ادعیه و احادیث/ شرح درس/ شرح مناجات خمس عشر

23 آگوست, 2023

کد مطلب : 30574

برشی از کتاب نجوای سالکان

رحمت الهی پاک کننده گناهان

ما که جز خدا مولایی نداریم باید به سوی او برگردیم، هرچند خلافی هم انجام داده باشیم؛ چون جای دیگری نداریم.

رحمت الهی پاک کننده گناهان

«إِلَهِي ظَلِّلْ عَلَى ذُنُوبِي غَمَامَ رَحْمَتِكَ وَ أَرْسِلْ عَلَى عُيُوبِي سَحَابَ رَأْفَتِكَ»؛ معبودم! سایۀ رحمتت را بر گناهانم بینداز و ابر مهربانی‌ات را به روی عیب‌هایم سرازیر فرما. ببینید امام معصوم با خداوندعزّوجلّ چگونه صحبت می‌کند؟ از «غَمَام» و «سَحَاب» می‌گوید، از ابر و باران رحمت سخن به میان می‌آورد. این‌ها کلمات عاشقانه‌ای است که واقعاً به زبان آوردن آن‌ها خیلی آسان نیست. عرضه می‌کند: خداوندا! من با این‌که حقارت، ذلت و خطای فراوان دارم، ولی آن ابر پر باران و رحمت تو هم باید کار خودش را انجام دهد. همان‌طور که وقتی باران می‌بارد کثافت‌های زمین را تمیز می‌کند و می‌بَرد، آن خدایی هم که دارای سایه و ابر رأفت، رحمت، کرم، فضل و بخشش است، این‌ها هم باید کار خودشان را بکنند و باطن را از رذایل نفسانی پاک کنند. حالا چرا من احساس پاک و تمیز شدن نمی‌کنم در حالی‌که در مجلسی هستم که اولیا و ذوات مقدسه حضور دارند؟ حتماً کوتاهی از جانب ماست. «گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب‌خانه چیست؟»

«إِلَهِی هَلْ یَرْجِعُ الْعَبْدُ الْآبِقُ إِلَّا إِلَى مَوْلَاهُ»؛ معبودم! آیا بردۀ فراری جز به‌سوی مولایش باز می‌گردد؟ اگر بردۀ فراری بخواهد برگردد، به کجا برمی‌گردد؟ فرض کنید زن و شوهری که باهم در یک خانه‌ای زندگی می‌کنند، اگر شوهر، زنش را از خانه بیرون کند، این زن جای دیگری ندارد برود، تمام امید او همین خانۀ شوهرش است؛ چون زندگی‌، بچه‌ها و همه چیزش در آن خانه است. می‌گویند اگر مردی زنش را طلاق دهد، زن را سوزانده است. در واقع آخرین راه‌کار، طلاق و جدایی است، همان‌طوری که در روایت آمده: «إِذَا لَمْ أَجِدْ بُدّاً فَآخِرُ الدَّوَاءِ الْكَيّ»؛‏ هرگاه چاره‌‏اى نيابم آخرين دوا داغ نهادن است‏. این زن اگر واقعاً دارای عقل و رشد باشد به خانه‌اش برمی‌گردد. بنابراین ما که جز خدا مولایی نداریم باید به سوی او برگردیم، هرچند خلافی هم انجام داده باشیم؛ چون جای دیگری نداریم.

«أَمْ هَلْ یُجِیرُهُ مِنْ سَخَطِهِ أَحَدٌ سِوَاهُ»؛ آیا کسی که از خشم مولایش فرار کرده، جز مولایش او را پناه می‌دهد؟ خدا با غضب و سخطش ما را حال به حال و طوری کرد که حالت سخط او را بفهمیم. بعضی غضب خدا را نمی‌فهمند و نمی‌دانند که مغضوب خدا واقع شده اند، ولی فرض می‌کنیم این بنده متوجه شد که مغضوب خدا قرار گرفته است. حالا چه‌کار کند که خودش را از غضب الهی نجات دهد؟ این عبدِ مغضوب باید به سوی خدا برگردد و با ناله به درگاه ربوبی از او بخواهد که دست وی را بگیرد؛ چون راه دیگری ندارد.

اگر ما پیغمبرصلّی اللّه و علیه و آله و ائمه علیهم السلام را شفیع قرار می‌دهیم، به این معناست که آن‌ها ما را به سوی خدا برگردانند. البته نباید به آن بزرگواران به صورت مستقل نگاه کنیم، بلکه آنان وسیله‌ای هستند که ما را به طرف خدا می‌برند «وَابْتَغُوا إِلَیهِ الْوَسِیلَةَ» پس همۀ گردش ما و خلق الله به سوی یک مبدأ و نقطه است و غیر او دیگری نیست.

منبع: کتاب نجوای سالکان- از تألیفات آیت الله محمدصالح کمیلی حفظه الله

کلید واژه:بارش،رحمت،امام معصوم،زن ،شوهر،طلاق،عقل،رشد،مولا،ابر،باران،حقارت،ذلّت،خطا،کرم،بخشش،رذایل نفسانی،اولیا،ذوات مقدسه،غضب،حال،خدا،شفیع

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=30574

مطالب مشابه

برتری لذت معنوی

مجموعه سخنرانی‌های آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله» در ماه ذی القعده

بسته صوتی شرح کوتاه ادعیه روزانه ماه مبارک رمضان

آشنایی با آرا و اندیشه‌های آیت‌الله محمدصالح کمیلی خراسانی؛ پیوند فقه، عرفان و حماسه(PDF)

بسته صوتی نیمه شعبان المعظم

لزوم توجه به شریعت

عشق سید هاشم حداد (رحمه الله علیه) به اهل‌بیت(علیهم السلام)

بزرگان عرفان در کلام آیه الحق سید هاشم حداد (رحمه الله علیه)

آیه الحق سید هاشم حداد (ره) در کلام عرفا

در باب تفاوت عرفان و تصوف

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.