داعی ماه رجب

از امور مهم مراقبه‌هاى این ماه این است که از آغاز تا پایانش حدیث «فرشتۀ داعى» یاد آورده شود. طبق آنچه از پیامبر اکرم-صلّى اللّه علیه و آله و سلم-روایت شده است، حضرت فرمود:

خداوند متعال در آسمان هفتم، فرشته‌اى را موکل نموده است که «داعى» خوانده مى‌شود. و زمانى که ماه رجب داخل شود، آن فرشته، هر شب تا صبحگاه بانگ برمى‌دارد که: طوبى به یادکنندگان خداوند! طوبى به

حال فرمان‌برداران از خداوند! و خداوند متعال مى‌فرماید:

به درستى که من همنشین کسى هستم که همنشین من باشد و همانا من مطیع کسى هستم که مطیعم باشد و همانا من آمرزندۀ کسى هستم که از من طلب آمرزش کند. به درستى که ماه، ماه من است و بنده، بنده‌ام و رحمت، رحمتم. هرکسى که را در این ماه مرا بخواند، اجابتش مى‌کنم و هرکس که چیزى از من بخواهد، به او مى‌بخشم و هرکس از من هدایت بطلبد، هدایتش مى‌کنم. به درستى که من، این ماه را رشته‌اى میان خودم و بندگانم قرار داده‌ام، پس هرکس به آن بپیوندد، به من مى‌رسد.

مى‌گویم: وا حسرت، بر آنچه از خدا باخته و از دست داده‌ایم. کجایند شکرگزاران و کجایند کوشندگان و کجایند صاحبان عقل، تا قدر این ندا را بدانند؟ مرا چه شده که جواب کسى را ندایم را مى‌دهد، نمى‌بینم؟ ! و دیگر بار با فریاد مى‌گویم: کجایند عارفانى که مى‌دانند ادا کردن شکر این نعمت براى کسى ممکن و مقدور نیست! کجایند اعتراف‌کنندگان و اقرارکنندگان به کوتاهى و تقصیر، تا جواب آن ملک نداکننده را داده و بگویند: لبّیک و سعدیک! و سلام و درود بر تو باد! اى کسى که از طرف خداوند جلیل زیبا؛ آن پادشاه پادشاهان و آن مهربان‌تر از همۀ مهربانان و بردبار بخشندۀ و آن رفیق شفیق و آن عفوکننده کریم و آن بدل‌کننده سیئات به حسنات ندا نموده و این بندگان گناه‌کار و پست‌هاى فرومایه و این سرکشى و عصیان کنندگان را که در گرداى هواهاى نفسانى خود فروافتاده‌اند، و در دست «غفلت» اسیر شده‌اند، به سوى خدا مى‌خوانى!

اى نداکنندۀ گرامى! بدان که تو مرده‌هایى در چهرۀ زنده‌ها را ندا در مى‌دهى که قلب‌هاى همۀ آنان مرده و عقل‌هایشان زایل شده و روح‌هایشان افسرده شده است. این مرده‌ها را چگونه صدا مى‌زنى، حال آنکه مرده‌ها سودى از نداى تو نمى‌برند، مگر این‌که قلب‌ها به سبب نداى تو زنده شود و عقل‌ها به سرها برگردد و روح‌ها آگاه شده و جایگاه این نداء ربانى را از کرامت بزرگ و بزرگ‌منشى پروردگارشان تعقّل کنند و حقارت نفس و دشوارى آزمایش و سوء حال خود را به نظر آورده و دریابند که:

بدون شک، لازمۀ حال و مقام آنها، طرد شدن و لعن گشتن و مورد عذاب واقع شدن است، اما مقتضى وسعت رحمت پروردگار، چنین دعوت لطیفى را که عقل‌ها را مدهوش نموده و بر هر تمنّا و مسئلتى مى‌افزاید.

پس اى فرشتۀ خداوند معبود-جلّ جلاله-! به حق همین شأن جمیل و این لطف سرشار مى‌خواهیم که خداوند توفیق اجابت این دعوت لطیف و کرامت عظیم را به ما بدهد.

به نقل از ترجمه کتاب المراقبات میرزا جواد ملکی تبریزی،ترجمه فیضی، ناشر آل محمدص

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=2531