باشد که از چشمه وصل او سر برآریم

بسم الله الرحمن الرحیم

کشکول المطالب » باشد که از چشمه وصل او سر برآریم

به نقل از کتاب مکاتیب عبدالله قطب بن محیی چاپ اول /۱۳۸۴/بخشی از مکتوب ۳۰۳

چه کفران از آن اشد تواند بود و چه خسران از این زیاده که آن کس که مایی ما به ما او راست می کند، او را نشناسیم و از او با خبر نباشیم و امر او را به خود ایثار نکنیم و بزرگواری و احسان او را به شکر و ثنا مقابل نداریم جانی در راه جان آفرین نیازیم، سری در پای این حکایت نیاندازیم.

آخر سر برای چیست، اگر نه در پای این حکایت نهند؟ جان برای چه نیک است، اگر نه نثار آن جمال کنند؟ دست برای چیست اگر نه در برای او کرنش افشانند؟ پای برای چه خوب است اگر نه در بیابان کعبه جلال او نهند و چندان راه روند که بپوسد و بریزد؟ جگر برای چیست اگر نه برای او خون شود؟ دل برای چه نیک است اگر نه (برای او کباب شود؟ دیده برای چیست؟ اگر نه) برای نایافت وصال (او) اشک بریزد؟ گوش برای چیست جز آن که برای او اخبار شنود؟ زبان برای چیست جز آن که برای او ذکر کند؟ هان بیا ای دوست حقیقی تا دست به دست هم دهیم و پای در این راه نهیم و سر از پا ندانیم خود را بار نبینیم و در این دریا غوطه خوریم تا از کجا سر برآریم باشد که از چشمه وصل او سر برآریم.

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=1051