رجب/ ویژه نامه

15 ژانویه, 2026

کد مطلب : 962

«مبعث پیامبر نور و رحمت حضرت محمّد مصطفی(صلی الله علیه و آله و سلّم) بر همه سالکان راه حق مبارک باد»

ویژه نامه مبعث پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم)

یقینا برای شما پیامبر خدا الگوی نیکویی است برای کسی که همواره به خدا و روز قیامت امید دارد و خدا را بسیار یاد می کند

بسم الله الرّحمن الرّحیم

إقراء بسمِ رَبِّکَ الّذی خَلَق…

alt

قرآن کریم:

«مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْکُفَّارِ رُحَمَاء بَیْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُکَّعًا سُجَّدًا یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِیمَاهُمْ فِی وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِکَ مَثَلُهُمْ فِی التَّوْرَاهِ وَمَثَلُهُمْ فِی الْإِنجِیلِ کَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ یُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِیَغِیظَ بِهِمُ الْکُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَهً وَأَجْرًا عَظِیمًا»؛

محمد (ص) فرستاده خداست; و کسانى که با او هستند در برابر کفار سرسخت و شدید، و در میان خود مهربانند; پیوسته آنها را در حال رکوع و سجود مى‌بینى در حالى که همواره فضل خدا و رضاى او را می‌طلبند; نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمایان است; این توصیف آنان در تورات و توصیف آنان در انجیل است، همانند زراعتى که جوانه‌هاى خود را خارج ساخته، سپس به تقویت آن پرداخته تا محکم شده و بر پاى خود ایستاده است و بقدرى نمو و رشد کرده که زارعان را به شگفتى وامیدارد; این براى آن است که کافران را به خشم آورد (ولى) کسانى از آنها را که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده‌اند، خداوند وعده آمرزش و اجر عظیمى داده است.(الفتح/ آیه ۲۹)

ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دل رمیده ما را رفیق و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد

به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا

فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد

«مبعث پیامبر نور و رحمت حضرت محمّد مصطفی(صلی الله علیه و آله و سلّم) بر همه سالکان راه حق مبارک باد»

بعثت” از نگاه امیرالمومنین علی علیه السلام:“

«خدا پیامبر اسلام را زمانی فرستاد که مردم در فتنه‌ها گرفتار شده، رشته‌های دین پاره شده و ستون‌های ایمان و یقین ناپایدار بود. در اصول دین اختلاف داشته، و امور مردم پراکنده بود؛ راه رهایی دشوار و پناهگاهی وجود نداشت؛ چراغ هدایت بی نور، و کوردلی همگان را فرا گرفته بود. خدای رحمان معصیت می‌شد و شیطان یاری می‌گردید؛ ایمان بدون یاور مانده و ستون‌های آن ویران گردیده و نشانه‌های آن انکار شده، راه‌های آن ویران و جاده‌های آن کهنه و فراموش گردیده بود. مردم جاهلی شیطان را اطاعت می‌کردند و به راه های او می‌رفتند و در آبشخور شیطان سیراب می‌شدند.

با دست مردم جاهلیت، نشانه‌های شیطان، آشکار و پرچم او برافراشته گردید. فتنه‌ها، مردم را لگدمال کرده و با سم‌های محکم خود نابودشان کرده و پا برجا ایستاده بود. اما مردم حیران و سرگردان، بی خبر و فریب خورده، در کنار بهترین خانه (کعبه) و بدترین همسایگان (بت پرستان) زندگی می‌کردند. خواب آنها بیداری، و سرمه چشم آنها اشک بود؛ در سرزمینی که دانشمند آن لب فرو بسته و جاهل گرامی بود.» (نهج البلاغه،خطبه۲، ص۴۳)

«سپس خداوند سبحان حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) را هنگامی مبعوث فرمود که دنیا به مراحل پایانی رسیده، نشانه‌های آخرت نزدیک، و رونق آن به تاریکی گراییده و اهل خود را به پا داشته، جای آن ناهموار، آماده نیستی و نابودی، زمانش در شرف پایان، و نشانه‌های نابودی آن آشکار، موجودات در آستانه مرگ، حلقه زندگی آن شکسته، و اسباب حیات در هم ریخته، پرچم های دنیا پوسیده، و پرده‌هایش دریده، و عمرها به کوتاهی رسیده بود. در این هنگام خداوند پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را ابلاغ کننده رسالت، افتخار آفرین امت، چونان باران بهاری برای تشنگان حقیقت آن روزگاران، مایه سربلندی مسلمانان، و عزت و شرافت یارانش قرار داد» (نهج البلاغه،خطبه ۱۹۸، ص۴۱۷)

اخلاق نبوی:

قرآن کریم:

«لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه لمن کان یرجو الله والیوم الاخر و ذکرالله کثیرا»؛

یقینا برای شما پیامبر خدا الگوی نیکویی است برای کسی که همواره به خدا و روز قیامت امید دارد و خدا را بسیار یاد می کند. (احزاب،آیه ۲۱)

پیامبر(ص) خود فرموده‌اند:

«انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق»؛ من مبعوث شدم تا مکارم اخلاق را تمام و کامل کنم. (بحارالانوار، ج ۶۷، باب ۵۹، حدیث ۱۸)

پروردگار متعال در سوره مبارکه «قلم» براى اثبات جنبه‌هاى مختلف شخصیت رسول خود و از جمله شخصیت اخلاقى آن حضرت به مقدس‌ترین پدیدارها یعنى قلم – وسیله انتقال اندیشه و دانش و ابزارى تکامل بخش فکر و تمدن بشرى – و نیز به آن چه از نوک قلم جارى شده و بر صفحات تاریخ، فرهنگ و تمدن بشرى نقش بسته سوگند یاد کرده است و از میان گزینه‌هاى بسیار، در جهت نمایاندن مرتبت و شخصیت اخلاقى پیامبر خاتم (صلى الله علیه وآله وسلم)، وصف «عظیم» را برازنده و مناسب خلق و خوى وى دیده و اور ا به این وصف، ستایش کرده است:

«و انّک لعلى خلق عظیم»؛ و تو اخلاق عظیم و برجسته‌اى دارى. (قلم /۴)

شیخ طوسى (ابوجعفر محمد بن حسن ۴۶۰-۳۸۵ ه) از همسر پیامبر روایت می‌کند:

«خلق نبى اکرم(صلی الله علیه و آله و سلّم)همان بود که در ده آیه اول سوره «مؤمنون» آمده ست.»

“خشوع در نماز، روى گردانى از لغو و بیهوده، پرداخت زکات، حفظ عفت و پاکدامنى، وفاى به عهد و امانت و مواظبت بر نماز)؛

شیخ پس از نقل روایت می‌افزاید: «کسى را که خداوند به خلق عظیم بستاید، بالاتر از آن، مدح و ستایشى نمی‌توان سراغ گرفت»؛

از جمله خلق و خوى پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلّم) آن بود که به هرکس مى‌رسید، ابتدا سلام مى داد. دست خود را از کسى که دستش را مى‌گرفت رها نمى‌کرد تا وقتى که طرف دستش را مى‌کشید و چون یکى از صحابه را مى‌دید آغاز به مصافحه مى‌کرد، سپس دست او را مى گرفت و انگشتهایش را داخل انگشتان او مى‌کرد و آنگاه مشتش را محکم مى‌بست.

جز به یاد خداى تعالى بر نمى خاست و نمی‌نشست و کسى رو به ایشان نمی‌نشست در وقتى که مشغول نماز بود، مگر آن که حضرت نمازش را کوتاه مى‌کرد و رو به او مى‌آورد و مى‌گفت: نیازى دارى ؟ و چون حاجت او را بر مى‌آورد، دوباره به نماز مى‌ایستاد. کسى جاى او را از جاى نشستن اصحابش تمیز نمى‌داد؛ زیرا آن حضرت هرجا جاى نشستن بود، مى‌نشست. هیچ‌گاه کسى ندید که در نزد اصحاب پاهایش را دراز کند تا جا را بر کسى تنگ کند مگر این که جا زیاد مى‌بود و کسى در تنگنا قرار نمى‌گرفت. بیش‌تر اوقات رو به قبله مى‌نشست و به هر کسى که بر او وارد مى‌شد احترام مى گ‌کرد و حتى براى کسى که نه با وى خویشاوندى داشت و نه وابسته رضاعى‌اش بود، جامه‌اش را پهن مى‌کرد و او را بر روى آن مى‌نشاند.

کسى با او صمیمى نمى‌شد مگر این که تصور می‌کرد از همه کس نزد آن حضرت گرامى‌تر است ، به گونه‌اى که هر کس همنشین آن حضرت مى‌شد، بهره خویش را از سیماى وى مى‌برد، تا آن جا که نشست آن حضرت، شنیدن، سخن گفتن و جاذبه مجلس و تمام توجهش به همنشین بود و با تمام این‌ها محفلش حیا، تواضع و امانت بود. مهربانتر و بهتر از همه مردم به مردم و از همه کس سودمندتر به حال آنان بود و چنان بود که در مجلس آن حضرت صداها بلند نمى شد.و چون از مجلس برمى خاست مى فرمود:

«سُبْحَانَکَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِکَ ، أَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ أَسْتَغْفِرُکَ وَأَتْوبُ إِلَیْک»؛

(راه روشن،ترجمه محجه البیضاء،تالیف ملامحسن فیض کاشانی ج ۴-ص۱۵۵)

فضیلت صلوات بر پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلّم):

– خداوند در آیه ۵۶ سوره احزاب می‌فرماید:

«إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا»؛ همانا خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند، ای کسانی که ایمان آورده‌اید بر او صلوات فرستاده و آن گونه که شایسته است تسلیم او باشید.

– در روایت است هر کسی حاجتی از خداوند دارد، ابتدا صلوات بر پیامبر و آل او گوید سپس حاجت بخواهد و سپس صلوات گوید، زیرا خداوند کریم‌تر از آن است که دو طرف دعا را مستجاب کند و وسط آن را مستجاب نشده رها نماید، زیرا صلوات بر پیامبر و آل او محجوب و در پرده باقی نمی ماند و حتما مستجاب می‌شود. (اصول کافی، کلینی، ص ۲۵۲)

– پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:

«هرکس بر من صلوات بفرستد، شفاعت من به او می رسد.و نزدیکترین مردم در روز قیامت بر من در هر جا که باشد کسی است که بر من بیشتر دردنیا صلوات بفرستد»؛ (شرح و فضایل صلوات،ص۸۵و۸۶)

– امام رضا(علیه السلام) می فرمایند:

«کسی که نتواند با کارهای نیک گناهانش را بپوشاند، بایدفراوان بر محمّد و آل محمّد درود فرستد که صلوات گناهان را نابود می‌کند»؛ (آثار الصادقین ج ۱۱،ص ۲۱۴)

– امام صادق(علیه السلام):

«سنگین ترین چیزی که در روز قیامت در ترازوی اعمال میگذارند، صلوات بر حضرت رسول و اهل بیت ایشان است. (میزان الحکمه/ج۷/ح۱۰۷۹۷)

و صلی الله علی محمّد و آله الطاهرین

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=962

مطالب مشابه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

برتری لذت معنوی

مجموعه سخنرانی‌های آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله» در ماه ذی القعده

بسته صوتی شرح کوتاه ادعیه روزانه ماه مبارک رمضان

بسته صوتی نیمه شعبان المعظم

توصیه حضرت آیت الله کمیلی برای حل مشکل جامعه اسلامی و مردم

بسته صوتی شهادت حضرت امام کاظم «علیه‌السلام»

ویژگی‌های اولیای الهی از دیدگاه حضرت امام علی (علیه السلام)

سخنرانی‌های آیت الله کمیلی خراسانی «حفظه الله»-فاطمیه ۱۴۴۵ و ۱۴۴۶

بسته صوتی استاد کمیلی در ماه ربیع‌ الاول

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.