همنشین خدا جلیس عند من یذکرنی

پروردگارا! آيا تو نزديكى تا با تو نجوا كنم؟ يا دورى كه آوازت دهم؟ زيرا صدايت را حس مى كنم اما تو را نمى بينم ، تو كجايى؟

یاد کننده خدا، همنشین خدا است

یکی از اعمالی که باعث می شود اعمال ما انسان ها خشک و بی روح نباشد، یاد خدا است. اینکه در انجام اعمال عبادی به ظاهر آن اکتفا نکنیم و قلب و روح خود را معطوف به یاد خدا کنیم.

همنشین خدا بودن یعنی اینکه در همه لحظات با یاد او باشیم و لحظه ای خود را غافل و بی نیاز از او ندانیم.

روایت پیش رو در سخن خداوند است در جواب حضرت موسی علیه السلام که به بیانی پر معنا همنشین خدا را توصیف می کند:

همنشین خدا

عنه صلی الله علیه و آله: قال موسی علیه السلام : یا رب اقریب انت فاناجیک ، ام بعید انت فانادیک ؟ فانّی احسّ حسن صوتک ، ولاارئک ، فاین انت؟

فقال الله : « اَنا خلفک و امامک ، و عَنْ یَمِینِکَ وَ شِمَالِکَ ، انا جلیس عند من یذکرنی ، و انا معه اذا دعانی ».

ترجمه:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : موسى عرض كرد : پروردگارا! آيا تو نزديكى تا با تو نجوا كنم؟ يا دورى كه آوازت دهم؟ زيرا صدايت را حس مى كنم اما تو را نمى بينم ، تو كجايى؟
خداوند فرمود : من پشت سر تو و رو به روى تو و طرف راست و چپ تو هستم . اى موسى! من همنشين بنده خود هستم، آن گاه كه مرا ياد مى كند و با او هستم ، هرگاه كه مرا مى خواند .

آیت الله کمیلی خراسانی:

انسان سالکی که بر روی خود کار کرده است می‌تواند خدا را در اشیاء رؤیت کند. اما رؤیت باطنی که اشراقی و انواری است نه رؤیت تجسمی که بعضی از وحدت وجودی‌ها به آن معتقد هستند.

برخی گرفتار نفس و محبت دنیا هستند و محبوب آن‌ها دنیا است. لذا سرگرم دنیا، حب ریاست و شهوات هستند و در خیالات و خواطر به سر می‌برند.

انسان باید ببیند چه چیزی را دوست دارد. انسانی که تعلقات دارد همان را در خواب می‌بیند؛ اما فردی که همیشه به یاد خدا است، در خواب تعلیمات معنوی می‌بیند و تشرفاتی دارد و خواب‌های او نورانی است. ادامه مطلب

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=251