تمییز عرفان اهل‌بیتی از تصوف‌های کاذب

آیت‌الله محمدصالح کمیلی: تمییز عرفان اهل‌بیتی از تصوف‌های کاذب یک ضرورت دینی است.

آیت‌الله محمدصالح کمیلی در حاشیه حضور و بازدید از مراسم اعتکاف شهر قم، بر لزوم شناخت دقیق عرفان اصیل اهل‌بیتی و مرزبندی روشن آن با طریقت‌های کاذب، تصوف‌های باطل و عرفان‌های نوظهور انحرافی تأکید کرد.

تمییز عرفان اهل‌بیتی از تصوف‌های کاذب

به گزارش روابط عمومی مؤسسه انوار توحید، آیت‌الله حاج شیخ محمدصالح کمیلی در حاشیه بازدید از مراسم معنوی اعتکاف در شهر قم، ضمن سخنرانی درباره پاسداشت مقام رفیع حضرت زینب سلام الله علیها تصریح کردند: معارف غنی و آموزه‌های نورانی اهل‌بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام، فصل افتراق روشن و بنیادین سلوک فقاهتی شیعه از طریقت‌های باطل و جریان‌های منحرف عرفانی است.

وی با اشاره به دیدگاه علمای بزرگ شیعه از جمله ملا محسن فیض کاشانی و علامه محمدتقی مجلسی افزود: تقابل عرفان فقاهتی با تصوف باطل و بازاری، همواره در آثار بزرگان شیعه مورد تأکید بوده و شاخص‌هایی همچون بی‌توجهی به شریعت، ترویج بیکاری، غلو در شأن اساتید، هم‌تراز دانستن آنان با اهل‌بیت علیهم‌السلام و نگاه بدبینانه به فقهای تشیع، از نشانه‌های روشن تصوف‌های انحرافی به شمار می‌آید.

آیت‌الله محمدصالح کمیلی از اساتید درس خارج قم با تأکید بر اصول غیرقابل اغماض عرفان اهل‌بیتی خاطرنشان کرد: التزام عملی به شریعت مقدسه، تمسک به میراث علمی و فقهی فقهای شیعه، همسویی با مراجع عظام تقلید و پایبندی به اصل مترقی ولایت فقیه، ارکان اساسی سلوک صحیح دینی است و در این مسیر حتی انحرافی به اندازه یک تار مو پذیرفتنی نیست.

وی در پایان هرگونه کوتاهی، تزلزل، مسامحه یا بدعت در این مبانی اعتقادی و فقهی را مردود دانست و تأکید کرد: چنین انحرافاتی قطعاً برخلاف رضایت حضرت بقیهالله الأعظم، امام زمان عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف، خواهد بود.

۱۵ دی ماه ۱۴۰۴ – معاونت روابط عمومی مؤسسه انوار توحید

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=33466

مطالب مشابه

اشتباه در نماز عید فطر فرقه نعمت‌اللهی گنابادیه

بوسیدن دست زنان توسط یوسف مردانی

جنایتی داعش‌گونه در غائله گلستان هفتم

نقد سجده بر قطب

نقدی بر کثرت‌گرایی صوفیان

نقد بر پرداخت عشریه

طعن و رد ابوهاشم کوفی توسط امام صادق(ع)

ضعف ارتباط و معرفت حسن بصری نسبت به امیرالمؤمنین(ع)

روایاتی در باب تصوف بخش ششم

روایاتی در باب تصوف بخش پنجم

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

امام رضا علیه السلام، نماد فضیلت‌ها

تقویم سلوکی

اعمال ماه ذی القعده

مناسبات ماه ذی القعده

ماه ذى القعده ، نخستین ماه ازماههاى حرام است که در آنها جنگ، حتّى با دشمنان اسلام حرام است; مگر این که جنگ برمسلمین تحمیل شود (سه ماه دیگر از ماههاى حرام، ذى الحجّه، محرّم و رجب است) آتش بس در این چهار ماه وسیله اى براى آرامش جامعه و توفیق براى حجّ وعبادت، حلّ مشکلات اقتصادى و بازنگرى در امر جنگ و یافتن نقطه پایان براى آن و سپس مرهم نهادن بر زخم هاى جانکاه ناشى از آن است. ماهى است که زوّار خانه خدا از اطراف و اکنافِ جهان به سوى خانه خدا حرکت مى کنند، گروهى به مدینه مى روند و قبر پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و قبور ائمّه هدى(علیهم السلام) را زیارت مى کنند و آثار تاریخى که در جاى جاى این خاستگاه اسلامى وجود دارد را مى بینند و غرق لذّات روحانى مى شوند (هرچند نابخردان و جاهلان، بسیارى از این آثار عظیم و گرانقدر را از میان برده اند) گروه دیگرى راهى مکّه مى شوند و با انجام مناسک «عمره تمتّع» در انتظار مراسم بزرگ عبادى سیاسى حج مى نشینند و با طواف کعبه و شرکت درصفوف پرشکوه جماعت، روح و جانشان را تازه مى کنند . سیّد بن طاووس در فضیلت این ماه مى گوید: «ماه ذى القعده ماهى است که به هنگام شدّت و گرفتارى، زمان خوبى براى دعاست، و براى رفع ظلم و ستم و دعا بر ضد ظالم مؤثّر است. همچنین مى گوید: «این ماه «ماه اجابت دعاها» نامیده شده است; لذا باید اوقاتش را غنیمت شمرد و در آن روزه حاجت گرفت.