مقالات

28 نوامبر, 2012

کد مطلب : 401

بیانات سلوکی شیخ عارف حضرت آیت الله کمیلی خراسانی (مدظله العالی) در سفر زیارتی عتبات عالیات

امام حسین(ع) و حجابهای هفت گانه

خون شهید ، انسان را شهید می کند . تربت شهید ، انسان را به فناء وا می دارد

بیانات سلوکی شیخ عارف حضرت آیت‌الله کمیلی خراسانی (مدظله‌العالی)

در سفر زیارتی عتبات عالیات سال ۱۳۸۹ شمسی در راه نجف به کربلا

امام حسین علیه‌السلام و حجاب‌های هفت‌گانه

قال الامام الصادق علیه‌السلام: ان حدیثنا صعب مستصعب لایحتمله الا نبی مرسل او ملک مقرب او مؤمن امتحن الله قلبه للایمان. امام صادق علیه‌السلام فرمودند: سخن ما اهل‌بیت بسیار سنگین است به همین علت، به‌جز پیامبر مرسل و فرشته مقرب و مؤمنی که قلب او را خداوند در ایمان و ولایت امتحان کرده است، کس دیگری درک نخواهد کرد.

فرموده‌اند: گفته‌های ما چه بسیار سنگین باشد مگر برای بنده‌ای که دلش را ریاضت داده باشد، دلش را خاشع و نورانی کرده باشد و از نظر توحید و ولایت در راه کمال باشد؛ که این کار هم نیاز به مجاهدت و سیروسلوک دارد که نفس را از حجاب‌ها پاک کند و آیات و احادیثی را که در معانی بلند واقع‌شده با قلب نورانی‌اش درک کند. اگر بخواهیم با دانش و آموزش معمولی بفهمیم خیلی سخت است، باید با مثل و تقریب ذهنی درک کنیم.

در روایت چنین آمده است که سجده بر تربت امام حسین علیه‌السلام هفت حجاب را می‌درد، یعنی باعث قبولی نماز می‌شود. نمازی که به آسمان‌ها بالا می‌رود. گاهی می‌خواهیم ظاهر مطلبی را بفهمیم و گاهی باطن آن را. ممکن است یک آیه یا حدیث تا هفتاد بطن معنی داشته باشد. کلام الملوک، ملوک الکلام. کلام بزرگان، بزرگ‌ترین کلمات هستند. اگر مطلبی را نفهمیدیم، باید بگوییم که من نفهمیدم. اگر بخواهیم کلام قرآن را درک کنیم به قوه‌ مدرکه ی بالاتری نیازمندیم. اگر باطن نورانی شد، درک‌های باطنی هم به‌مراتب بیشتر می‌شود.

دریدن حجاب‌های هفتگانه به‌وسیله تربت امام حسین علیه‌السلام رمز این راه است. تربت رمزی از شهادت و فنای فی الله است. کربلا با هیچ زمینی قابل‌مقایسه نیست. زمینی است که خون امام علیه‌السلام و شهدای عظیم الشان بر روی آن ریخته شده است. «خون شهید، انسان را شهید می‌کند.» تربت شهید، انسان را به فنا وا می‌دارد. مخصوصاً اگر سجده طولانی شود و از صاحب تربت استمداد بطلبی. از نور صاحب تربت یاری بخواهی، متوجه می‌شوی که رابطه‌ای از درون شما با صاحب تربت برقرار می‌شود. عرفای معظم می‌فرمایند: راه امام حسین علیه‌السلام در طریقت، راه میان‌بر است. در میان چهارده معصوم علیهم‌السلام نور امام حسین علیه‌السلام می‌درخشد. اولین و آخرین آن‌ها از حسین علیه‌السلام گفته‌اند. به شکلی اول ائمه حسین علیه‌السلام است، زیرا ائمه فرزندان او هستند. امام حسین علیه‌السلام در بین اهل‌البیت علیهم‌السلام خصائصی دارند که هیچ امامی ندارد. شیخ جعفر شوشتری (ره) در کتاب شریف الخصائص الحسینیه خصوصیات سیدالشهدا علیه‌السلام را ذکر کرده است. از موضوعاتی که فقط برای اباعبدالله علیه‌السلام آورده شده این‌ها هستند: ۱ – نسل ائمه معصومین علیهم‌السلام از امام حسین علیه‌السلام است. ۲ – شفای هر دردی در تربت ایشان قرارگرفته است. ۳ – استجابت دعا تحت قبه‌ی منوره ایشان. ۴ – زیارت کردن کربلا و مضجع شریف ایشان توسط انبیای عظام و اوصیای ایشان و ائمه معصومین و ملائکه الله سلام‌الله علیهم اجمعین.

از بزرگ باید حاجت بزرگ بخواهیم. آیا به مقصدهای بزرگ، به مقصدهای توحیدی و عرفانی، با تلاش مختصر خودت می‌توانی برسی؟ به حاجت‌های بالا و والا نگاه کن و آن‌ها را بخواه. چون‌که صد آید نود هم پیش ماست. شما صد را پیدا کن، پایینی‌ها را هم به دست خواهی آورد. هر چه در باطن خود بروی، لایه‌های نفست پاره می‌شود. باید این حجب از بین بروند. در نفس انسان، لایه‌هایی هست که وقتی لایه‌ی اولی کنار رفت لایه‌ دومی می‌آید و بعد لایه‌ سومی و همین‌طور لایه‌ها کنار می‌رود تا به آن سر مستتر برسد. اگر بخواهیم به آن سرّ برسیم باید این سرراهی‌ها و پیش افتاده‌ها از بین برود، پاره شود و مضمحل گردند تا به آن حقیقت برسیم. مثلاً شما می‌خواهید یک چاهی حفر کنید تا به آب برسید. همین‌طوری که به آب نمی‌رسید! چقدر باید خاک‌ها را برداری تا به عمق آن برسی. وقتی به چشمه رسیدی، چشمه خودش می‌جوشد. اینکه می‌فرماید: اگر کسی چهل صبح را با خلوص نیت برخیزد و برای خدا نماز و دعایی با خلوص بخواند یا نماز شبی اقامه کند اینجاست. چشمه‌ای در دلش باز می‌شود؛ و هنگامی‌که آن چشمه باز شد دیگر با آن پیشرفت می‌کند و فتوحاتی برایش حاصل می‌گردد.

معنای دیگر، روایتی است مشابه به همین روایت که من آن را جای دیگر خوانده‌ام و این‌طور است که: وقتی شما روی تربت امام حسین علیه‌السلام سجده کردی، اگر چشم باطنی تو قوی باشد می‌بینی که با آن چشم باطن به کجا رفتی. زیر هفت زمین را می‌بینی. می‌بینی که داخل هفت زمین رفتی. شما الآن روی زمین سجده کردی، روی زمین دنیا، روی زمین طبقه‌ی اول و به زیر هفت زمین رسیدی. آسمان هفت‌طبقه دارد و زمین هم هفت‌طبقه است. وقتی شما مُهرت را گذاشتی روی طبقه‌ اول زمین و تسبیح گفتی، ذکری گفتی، اگر خدا لطف کند زیر هفت‌طبقه را می‌بینی چه خبر است. این واقعیت است. زمین یک طبقه نیست، هفت‌طبقه است و در هر طبقه عوالم و موجوداتی هست. ما کجای این عوالم، قدرت و خلقت خدا را دیده‌ایم؟ در آسمان‌ها چه خبر است؟! در دریاها چه خبر است؟! در طبقات زیر زمین چه خبر است؟! کجا به این‌ها رسیده‌ایم؟! لذا اگر چشم دل و دیده‌ برزخی باز شود، سالک عوالمی از خلقت را سیر می‌کند و آن‌ها را رؤیت می‌کند. این‌ها در اثر استمداد از روح بزرگی مثل روح امام حسین علیه‌السلام است. چون شما وقتی روی خاک کربلا سجده می‌کنید، خاک یک سرّی دارد. باید به صاحب خاک معرفت داشته باشید. این خاک رمز است. از معرفت صاحب خاک، انسان به این مراتب می‌رسد. ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه. من رکبها فقد نجی و من تخلّف عنها فقد هلک.

از مرحوم قاضی (ره) نقل‌شده که ایشان زیاد از نجف به کربلا می‌آمدند و زیارت مکرر در مکرر می‌کردند. می‌آمدند در صحن امام حسین علیه‌السلام. داخل حرم که نمی‌شود طواف کرد. الآن زنانه مردانه شده و طواف ضریح مقدور نیست ولی از داخل صحن می‌شود زیارت کرد. از چهار طرف هم راه دارد. حالا بسته نیست اما ممکن است در آینده آن‌هم مسدود شود. کسی که بخواهد بزرگی را زیارت کند دور سرش می‌گردد، یکی که می‌خواهد صدقه سر کسی برود یا قربانی کسی شود دور او می‌گردد. دور هر بزرگی می‌توان هفت دور گردید. این طواف هفت شوط فقط مال خانه‌ کعبه نیست. از استاد ما سید هاشم حداد (ره) نقل می‌شود که ایشان وقتی به زیارت مزار بزرگی یا عارفی یا امامزاده‌ای هم می‌رفتند، هفت شوط دور آن می‌گردیدند. ظاهراً حضرت آقای قاضی (ره) هم همین‌طور بودند و ضریح امام حسین علیه‌السلام را دور می‌زدند. از بیرون هم طواف می‌کردند و در وجب‌به‌وجب و گـُـله به گله‌ صحن مطهر نماز و دعا خوانده‌اند. ایشان خیلی اهل تعبد و اهل دعا بودند. کلاً سالک این‌طور است. وقتی روحیه لطیف شد، وقتی خمیره الهی شد، دوست دارد همه‌اش نماز بخواند، قرآن بخواند، نهج‌البلاغه بخواند، حرف خدا بزند. اگر حرف غیر خدا را پیش او بزنی ناراحت می‌شود.

نقل است مرحوم قاضی (ره) آمده بودند داخل قهوه‌خانه‌ای و چای می‌نوشیدند. مرحوم آقای حداد (ره) ایشان را می‌بینند و می‌گویند شما چرا به قهوه‌خانه آمده‌اید؟ مرحوم قاضی (ره) فرموده بودند: از راه رسیده‌ام و آمده‌ام یک چای بنوشم تا رفع خستگی شود و بانشاط به حرم سیدالشهدا علیه‌السلام بروم. آقای حداد (ره) ایشان را به منزل خودشان دعوت می‌کنند. مسجدی هم سر کوچه‌شان بود و در آنجا دکه‌ای بود که باهم می‌نشستند و خیلی گفتگو داشتند.

زمین کربلا زمینی است که از درودیوار آن نورانیت می‌بارد. این زمین قبل از ولادت امام حسین علیه‌السلام وعده الهی بوده. در روایات آمده است که یک روز، زمین کعبه به خودش بالید و گفت: مثل من کجاست که مردم از همه جای دنیا برای حج می‌آیند و مرا زیارت می‌کنند؟ زمین کربلا جواب داد که: به خودت نبال که زمین کربلا را خداوند بر همه‌ اراضی برتری داده است. زمینی است که حسین علیه‌السلام می‌آید و خون پاکش در آن ریخته می‌شود. در روایات آمده و حتماً شنیده‌اید که تعدادی از انبیای گذشته، پایشان به کربلا که می‌رسید، خدا می‌خواست که اثری از این زمین را ببینند. مثلاً درباره حضرت ابراهیم خلیل‌الرحمن علیه‌السلام می‌گویند: روزی سوار بر اسبش بود که از زمین کربلا عبور کرد. پای خودش یا اسبش به سنگی برخورد می‌کند و زخمی می‌شود. می‌گوید: خدایا ً این‌همه راه رفتم خونی نبود، چرا در این سرزمین خون ریخته شد؟ جواب می‌آید: این زمینی است که امام حسین علیه‌السلام اینجا می‌آید و خونش ریخته می‌شود. خواستیم به تو هم از این زمین چیزی رسیده باشد. شما مقام ابراهیم علیه‌السلام را در مسجد سهلِ و کوفه زیارت کردید. پس انبیاء در این منطقه بوده‌اند. همین‌طور راجع به حضرت اسماعیل علیه‌السلام می‌گویند که گله‌ای گوسفند را از این منطقه عبور می‌داد. در کنار شط فرات هر کاری می‌کند گله آب نمی‌خورند. می‌گوید: خدایا! این حیوانات تشنه چرا آب نمی‌خورند؟ ندا می‌رسد که: این آب فرات کرب و بلاست. اینجا تشنگانی می‌آیند و شهید می‌شوند. روایات زیادی وجود دارد. خاصیت این زمین به این شکل است. ما نباید ناراحت شویم. می‌گویند اگر ضایعه و مصیبتی دیدید، پولی، مالی از شما گم شد نشانه‌ قبولی زیارت است. ولی بعضی‌ این اتفاقات را به فال بد می‌گیرند که برداشت صحیحی نیست. مخصوصاً زمین کربلا حزن‌آور است. در روایت آمده که در کربلا نباید سیر آب خورد، سیر غذا خورد. هرچه بتواند خودش را محزون نگه دارد و در هر حال با توجه باشد. خدا را قسم می‌دهیم به‌حق حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام که به ما نور معرفتش را عطا کند و به ما توجه به باطن را بدهد تا بتوانیم در این دو سه روزی که وقتمان محدود است فیض ببریم.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

قابل ذکر است بعد از فرمایشات حضرت استاد سلمه الله در راه کربلای معلی، در مراجعت به سمت ایران، مقدار زیادی از پول همه‌ رفقا که یکجا قرارگرفته بود مفقود شد. اللهم تقبل صلاتنا و دعائنا و زیارتنا بحق الحسین علیه السلام و الرزقنا زیارته و شفاعته فی الدنیا و الآخره یا ارحم الراحمین.

لینک کوتاه : https://www.komeily.com/?p=401

مطالب مشابه

اصول سیر و سلوک چیست؟

هفت آفت حرص در کلام حضرت امام صادق (ع)

مقدمات سعادت در دنیا و آخرت

از عزیمت آیت الله کمیلی خراسانی به لبنان تا تشکیل جلسات عرفانی

شرح کتاب مصباح الشریعه: آثار و فواید روزه

از جمله دستورات بیست و پنج گانه سلوکی: محافظت بر روزه ماه رمضان

عبادت عارفانه و عاشقانه

نسبت دادن افعال به خداوند

اخلاص ذاتی و عملی در قرآن

سیر استکمالی سالک در برزخ

نظرات

کلام استاد

کلیپ صوتی

زیارت و دیدار حضرت صاحب الزمان (عج)

ویژه نامه

بسته صوتی نیمه شعبان المعظم

تقویم سلوکی

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

مناسبتها و فضایل ماه شعبان

سوم شعبان:

ولادت با سعادت امام حسین علیه السلام است.

به گفته «شیخ طوسى» در «مصباح»، ولادت آن حضرت ( طبق روایتى از امام حسن عسکرى علیه السلام) در روز پنج شنبه، سوم شعبان سال سوم هجرى واقع شده است.

چهارم شعبان:

ولادت حضرت اباالفضل العبّاس علیه السلام است. (سال ۲۶ هجرى)

پنجم شعبان:

ولادت امام زین العابدین على بن الحسین علیهماالسلام است. (سال ۳۸ هجرى)

یازدهم شعبان:

ولادت حضرت على بن الحسین (علی اکبر) علیهما السلام است. (سال ۴۳هجرى)

پانزدهم شعبان:

میلاد مسعود منجى عالم بشریّت، حضرت حجّه بن الحسن امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف مى‌باشد که در سال ۲۵۵ هجری، در «سامرّا» واقع گردید.

فضیلت ماه شعبان

ماه شعبان یکى از عزیزترین ماه هاى اسلامى و یادآور خاطره هاى بزرگ است که از همه مهمتر، میلاد مبارک سالار شهیدان کربلا، امام حسین علیه السلام در سوم ماه، حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام در چهارم ماه، حضرت سجاد علیه السلام در پنجم ماه و همچنین میلاد فرخنده حضرت بقیّه اللّه الاعظم حضرت مهدی منتظرعلیه السلام در پانزدهم ماه است که فضاى این ماه را به بوى ولایت عطرآگین ساخته است.

در فضیلت این ماه، همین بس که ماه پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله نامیده شده و هنگامى که آن حضرت(ص) هلال ماه را مشاهده می فرمود، دستور مى دادند کسى در سراسر مدینه ندا دهد که:

"اى مردم! این ماه، ماه من است، خدا رحمت کند کسى که مرا بر ماه من یارى دهد، یعنى آن را روزه بدارد".

مرحوم محدّث قمى، حدیثى را از تفسیر امام حسن عسکرى علیه السلام در فضیلت روز اوّل ماه شعبان نقل نموده که در واقع مربوط به تمام ماه شعبان است، این حدیث بسیار پرمعنا و در عین حال بسیار مفصّل است که ایشان آن را تلخیص کرده است: "امیر مؤمنان على علیه السلام روز اوّل ماه شعبان گروهى را مشاهده کردند که در مسجد نشسته اند و سخنان بیهوده و ناآگاهانه، درباره قضا و قدر مى گویند و صداى جار و جنجالشان فضا را پر کرده، حضرت(ع) فرمودند: این گونه سخنان را رها کنید! امروز روز اوّل ماه شعبان است و از این نظر شعبان نامیده شده که مرکز شعبه ها و شاخه هاى خیرات و نیکى هاست، شعبه هاى خیراتِ نماز، روزه، زکات، امر به معروف و نهى از منکر و نیکى به پدر و مادر و همسایگان و صدقه به نیازمندان و اصلاح در میان مردم و مانند آن است."

سپس امام علی علیه السلام به حدیثى از رسول اکرم صلى الله علیه وآله اشاره فرمودند که خلاصه اش چنین است: "پیامبر(ص) فرمودند: روز اوّل ماه شعبان که مى شود، خداوند امر مى فرماید درهاى بهشت باز شود و دستور مى دهد به درخت «طوبى» که شاخه هایش را به مردم دنیا نزدیک کند و منادى از سوى پروردگار صدا مى زند که این شاخه هاى درخت «طوبى» در دسترس شماست، به آنها بیاویزید که شما را به سوى بهشت مى برد و از شاخه هاى درخت «زقّوم» بپرهیزید و به آن چنگ نزنید که شما را به سوى دوزخ مى کشاند، سپس افزودند: به خدایى که مرا به رسالت برگزیده سوگند! که هر کس در این روز به سراغ یکى از کارهاى خیر برود، به یکى از شاخه هاى درخت «طوبى» درآویخته و او را به سوى بهشت مى کشاند و هر کس به سراغ یکى از کارهاى شرّ برود، به یکى از شاخه هاى درخت «زقّوم» چنگ زده و او را به سوى دوزخ مى کشاند.

سپس آن حضرت(ص)، نمونه هایى از اسباب چنگ زدن به شاخه هاى درخت «طوبى» را برشمرده و فرمودند: هر کس (علاوه بر نمازهاى واجب) در این روز، نماز مستحبّى بخواند یا روزه بگیرد، یا میان دو همسر، یا پدر و مادر و فرزند، یا خویشاوندان، یا همسایگان، صلح و صفا ایجاد کند، به یکى از شاخه هاى درخت «طوبى» درآویخته است!

همچنین کسى که بدهى خود را به مردم ادا کند، یتیمى را کفالت نماید یا سبک مغزى را از تعرّض به آبرو و ناموس مردم بازدارد و کسى که قرآن بخواند یا شکر نعمت هاى او را بجا آورد، بیمارى را عیادت کند، به پدر و مادر نیکى نماید، مؤمنى را تشییع جنازه کند و یا هر کار خیر دیگرى انجام دهد، به یکى از شاخه هاى درخت «طوبى» آویخته است.

سپس افزودند: قسم به آن کس که مرا به نبوّت مبعوث کرد، هر کس به سراغ درى از درهاى شرّ و گناه در این ماه برود، به یکى از شاخه هاى درخت «زقّوم» آویخته که او را به آتش مى کشاند، کسى که در نماز واجب خود کوتاهى نماید، یا نیازمندى نزد او آید و شرح بیچارگى خود را بدهد و او توان حلّ مشکل آن نیازمند را داشته باشد ولى کوتاهى کند و دست او را نگیرد، یا عذر بدهکار بیچاره اى را نپذیرد، یا میان دو همسر، یا پدر و فرزند، یا خویشاوندان و همسایگان و دیگر مؤمنان، اختلاف و نفاق بیندازد، یا بدهى خود را به مردم انکار کند، یا از رسیدگى به کار یتیمان خوددارى نماید، یا به سراغ خوانندگى هاى مجالس لهو و فساد برود، یا ظلم ها و گناهان خویش را بشمرد و به آن افتخار کند!، یا از همسایه بیمارش عیادت نکند، یا پدر و مادرش را از خود، ناخشنود سازد ... همه اینها سبب درآویختن به شاخه هاى درخت «زقّوم» است که انسان را به جهنّم مى برد"

این حدیث شریف و پرمعنا، راههاى سعادت و شقاوت را با ذکر یک مثال معنوى به روشنى بیان کرده و طُرُق خودسازى و تهذیب نفس و خدمت به خلق و عبودیّت خالق را در این ماه مشخّص نموده است. همچنین نسبت به اسباب بدبختى و محرومیّت از سعادت هشدار داده است که براى همه ماههاى سال راه گشا است، به‌ویژه در ماه شعبان که سرآغاز حرکت جدیدى به سوى نیکى ها و پاکى هاست.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

نمازهای وارده برای تمام شبهای ماه شعبان

برگرفته از کتاب اقبال الاعمال سید بن طاووس (ره)

نماز شب اول ماه شعبان:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در اولین شب از ماه شعبان صد رکعت نماز بگزاردکه در هررکعتی سوره حمد را یک بار و سوره توحید را نیز یک بار بخواند، پس بعد از تمام شدن نماز٬ سوره حمد را۵۰ باربخواند به خدایی که مرا به راستی به پیامبری برانگیخت٬ اگر بندهای این نمازرا گزارده و روزه بگیرد٬ خداوند تعالی از او شر اهل آسمان و زمین و شیاطین و پادشاهان را دفع می کند و از اوهفتاد هزار گناه کبیره رامی آمرزد و از او عذاب قبر را بر میدارد و فرشتگان نکیر و منکر او را نمیترسانند و در حالی از قبرش بیرون میآید که صورتش به مانند ماه شب چهارده است و از صراط به مانند برق عبور کرده ونامهاش به دست راست او داده می شود.(اقبال الاعمال، ص۱۹۳)

نمازی دیگر برای شب اول:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب اول ماه شعبان دوازده رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی بعد از حمد سوره توحید را پانزده بار بخواند، خدای تعالی به او پاداش دوازده هزار شهید را عنایت کرده و برای او عبادت دوازده سال را می‌نویسد و از گناهانش به مانند روزی که از مادرمتولد شده بیرون می آید و خداوند برای هر آیه از قرآن٬ کاخی در بهشت به او عنایت می کند. (همان، ص۱۹۳)

نماز شب دوم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب دوم از ماه شعبان٬ ۵۰رکعت نماز بگذارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و سوره های اخلاص و فلق و ناس را نیز یکبار بخواندخداوند به فرشتگان کرام الکاتبین فرمان می دهد که: بر بنده ام گناهی ننویسید تا این که یک سال بر او بگذرد و خداوند برای او بهره ای در عبادت اهل آسمان و زمین قرار می دهد و به خدایی که مرا به راستی به پیامبری برانگیخت ٬ از عبادت آن شب جز بدکار یا منافق یا فاجر دوری نمی‌گزیند و فضیلت زیادی ذکر کرده اند.(همان، ص ۲۰۱)

نماز شب سوم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب سوم ماه شعبان دو رکعت نماز بخواند که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و سوره توحید را ۲۵ بار بخواند، خداوند در روز قیامت برای او هشت باب بهشت رامی‌گشاید و هفت باب جهنم را به روی او میبندد و به او هزار لباس ابریشمی و هزارتاج می‌پوشاند. (همان، ص ۲۰۱)

نماز شب چهارم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب چهارم ماه شعبان چهل رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و ۲۵ بار سوره توحید را بخواند خداوند برای او به ازاء هر رکعتی پاداش یک میلیون سال را نوشته و برای او برای هر سوره ای٬ یک میلیون شهر می‌سازد و خداوند به اوپاداش یک میلیون شهید را عنایت می‌کند. (همان، ص ۲۰۳)

نماز شب پنجم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب پنجم از شعبان دو رکعت نمازبگزارد که در هر رکعتی سوره حمد را یک بار و سوره توحید را پانصد بار بخواند و پس از سلام بر پیامبرهفتاد بار درود(صلوات) رساند،خداوند برای او هزار حاجت از حاجت های دنیایی و آخرتی او را برآورده می سازد وبه تعداد ستارگان آسمان٬ شهر در بهشت به او عنایت می فرماید. (همان، ص ۲۰۴)

نماز شب ششم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب ششم ماه شعبان چهار رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یکبار و سوره توحید را ۵۰ بار بخواند٬ خداوند او را برخوشبختی می‌گیرد و قبرش را گشادمی‌کند و در حالی از قبرش بیرون می‌آید که صورتش به مانند ماه است و می‌گوید: «اشهد انّ لا اله الا الله و انّ محمدا عبده و رسوله». (همان، ص ۲۰۴)

نماز شب هفتم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب هفتم ماه شعبان دو رکعت نماز بگزارد که در رکعت اول سوره حمد را یک بار و سوره توحید را صد بار بخواند و در رکعت دوم سوره حمدرا یک بار و آیهالکرسی راصد بار بخواند، مرد و زن مومنی نیست که این نماز را می‌گزارد مگر این که خداوند تعالی دعایش را اجابت کرده و حوائجش را برآورده می سازد و برای او هر روزپاداش شهیدی می نویسد و بر او گناهی نمی‌باشد. (همان،ص ۲۰۴)

نماز شب هشتم:رسول خدا صل الله علیه و آله فرمودند :کسی که در شب هشتم ماه شعبان دو رکعت نمازبگزارد که در رکعت اول سوره حمد را یک بار و آیه «ءامن الرسول» را تا آخر آن ٬ پنج بار و سوره توحیدرا پانزده مرتبه بخواند و در رکعت دوم سوره حمد را یک بار و آیه آخر سوره کهف «قل انما انا بشر مثلکم» را یک بارو پانزده بار سوره توحید رابخواند ٬ پس اگر گناهانش بیشتر از کف دریا باشد ٬ خداوند او را تا پاک نکند ازدنیا نمی برد٬ و گویا که تورات وانجیل و زبور و قرآن را خوانده باشد) .همان، ص ۲۰۵)

نماز شب نهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب نهم ماه شعبان چهار رکعت نماز بگزارد که در هر رکعتی سوره حمد را یک بار و ده بار سوره نصر را بخواند، خداوند حتما جسدش را بر آتش حرام می‌کند و به او برای هر آیه ای ثواب دوازده شهید از شهدا بدر و ثواب علما را عنایت می کند. (همان، ص ۲۰۵)

نماز شب دهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب دهم ماه شعبان٬ چهار رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و آیه الکرسی را یک بار و سوره کوثر را سه بار بخواند، پس کسی که این نماز رابگزارد خداوند به فرشتگانش می‌فرماید: صد هزار حسنه برای او بنویسد و صد هزاردرجه برای او بالا ببرید وصد هزار در برای او باز کنید و برای همیشه بر او نبندید و او و پدر و مادرش وهمسایگانش آمرزیده می شوند. (همان، ص ۲۰۶)

نماز شب یازدهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب یازدهم از ماه شعبان هشت رکعت نماز بگزارد که درهر رکعتی سوره حمد را یک بار و سوره جحد( کافرون ) را ده بار بخواند، به خدایی که مرا به راستی به پیامبری برانگیخت این نماز را به جز مومن دارای ایمان کامل نمی‌گزارده و خداوند به اوبرای هر رکعتی باغی از باغ های بهشت عنایت می‌کند.(همان، ص ۲۰۶)

نماز شب دوازدهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب دوازدهم از ماه شعبان دوازده رکعت نماز بگزارد که درهر رکعتی سوره حمد را یکبار و سوره تکاثر را ده بار بخواند خداوند گناهان چهل ساله او را می‌آمرزد و برای او چهل درجه بالا می‌برد و برای او چهل هزار فرشته طلب آمرزش می کنند و برای اوثواب کسی که شب قدر رادرک کرده باشد است.(همان، ص ۲۰۶)

نماز شب سیزدهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب سیزدهم از ماه شعبان دو رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و سوره تین را یک بار بخواند، گویا که دویست برده ازفرزندان حضرت اسماعیل علیه السلام را آزاد کرده باشد و از گناهانش به مانند روزی که از مادر متولد شده بیرون می‌آید و خداوند دوری از آتش را به او عنایت می‌فرماید و با من (حضرت محمد صلی الله علیه و آله) و ابراهیم علیه السلام هم نشین می‌شود. (همان، ص ۲۰۶)

نماز شب چهاردهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب چهاردهم از ماه شعبان چهاررکعت نماز بگزارد که درهر رکعتی سوره حمد را یک بار و سوره والعصر را پنج بار بخواند خداوند برای اوپاداش نمازگزاران از آدم تا روزقیامت را می نویسد و در حالی او را بر می انگیزد که صورتش از آفتاب و ماه درخشانتر است و آمرزیده می شود. (همان، ص ۲۰۷)

نماز شب پانزدهم ماه شعبان (شب ولادت امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف):رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب پانزدهم میان مغرب و عشاء چهار رکعت نماز بگزراد کهدر هر رکعتی سوره حمد را یک بار و سوره اخلاص را ده بار بخواند (در روایت دیگرییازده بار) و پس از تمام شدن نماز ده بار بگوید : «یا رَبِ‏ اغْفِرْ لَنَا» و نیز ده بار بگوید: «یَا رَبِ‏ارْحَمْنَا» و ده بار بگوید: «یا رَبِّ تُبْ عَلَیْنَا» و بیست و یکبار سوره اخلاص را بخواند و آنگاه ده بار بگوید: «سُبْحَانَ الَّذِی یُحْیِی الْمَوْتَى وَ یُمِیتُ الْأَحْیَاءَ وَ هُوَ عَلى‏کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیر»، خداوند تعالی (دعای) او را مستجاب و حوائج او را در دنیا و آخرت برآورده میسازد و نامه اش را به دست راست او می‌دهد و تا سال آینده در نگهبانی خداوند تعالی است. (همان، ص ۲۰۸)

نمازی دیگر در شب نیمه شعبان جهت دیدن پیامبر(ص) در خواب:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند :کسی که در شب نیمه شعبان با بهترین شکلیخود را پاکیزه نموده و دو لباس تمیز بپوشد آن گاه به سوی مصلایش آمده و نماز عشاء را بخواند، آن گاه دورکعت نماز بگزارد که دررکعت اول بعد از حمد سه آیه اول سوره بقره٬ آیه الکرسی و سه آیه اخر سوره بقره) ءامَنَ الرّسول)را بخواند و در رکعت دوم سوره حمد و بعد سوره ناس را هفت بار و فلق را هفت بار و اخلاص رانیز هفت بار بخواند٬ آنگاه سلام داده و بعد از آن چهار رکعت نماز بگزارد که در رکعت اول سوره یس و در رکعتدوم سوره دخان و در رکعت سوم سوره سجده و در رکعت چهارم سوره مُلک را بخواند. ( البته بعد از سوره حمد وهنگام قرائت آیه سجدهبه سجده رفته و دوباره بلند شود و نماز را ادامه دهد )آن گاه بعد از آن صد رکعتبگزارد که در هر رکعتی سورهاخلاص را ده بار و الحمد الله را یک بار بخواند خداوند برای او ٬ سه حاجت رابرآورده می‌سازد یا در دنیا یا در آخرت آنگاه اگر بخواهد که مرا در این شب ببیند(در خواب)٬ می‌بیند. (همان، ص ۲۱۵)

نماز شب شانزدهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شانزدهم ماه شعبان دو رکعت نمازبگزارد که در هر رکعتی حمد و آیه الکرسی را یک بار و سوره اخلاص را پانزده بار بخواند، پس خداوند تعالی به من فرمود: کسی که دورکعت نماز را بگزارد به مانند آن چه را که به تو پیامبریت دادم به او می دهم ودر بهشت برای او هزار کاخ بنا می کنم. (همان، ص ۲۳۶)

نماز شب هفدهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب هفدهم ماه شعبان٬ دو رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و اخلاص را هفتاد و یک بار بخواند، پس وقتی که نمازش تمام شد هفتاد بار استغفار گوید از جایش بلند نمی‌شود تا این که خداوند او را آمرزیده و بر او گناهی نمینویسد. (همان، ص ۲۳۷)

نماز شب هجدهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب هجدهم ماه شعبان ده رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و اخلاص را ۵ بار بخواند، خداوند هر حاجتی را که در آن شب می خواهد می دهد و اگر او را بدبخت آفریده باشد، پس خوشبخت قرار می‌دهد و اگر در همین سال بمیرد شهید از دنیا می‌رود. (همان، ص ۲۳۷)

نماز شب نوزدهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب نوزدهم از ماه شعبان دو رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و سوره مُلک را ۵ بار بخواند خداوند گناهان گذشته وآینده اش را می‌آمرزد و نمازهایی که بعد از آن می خواند را می پذیرد و اگر پدر و مادرش در آتش باشد، آن‌ها رااز آتش بیرون می‌آورد. (همان، ص ۲۳۷)

نماز شب بیستم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیستم ماه شعبان چهار رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و سوره نصر را ۱۵ بار بخواند به خدایی که مرا بدرستی به پیامبری برانگیخت از دنیا نمی رود، مگر این که در خواب جای خود را در بهشت دیده و با فرشتگان مقرب محشور می‌شود. (همان،ص۲۳۸)

نماز شب بیست و یکم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و یکم از ماه شعبان هشت رکعت نماز بگزارد که در هر رکعتی سوره های حمد و اخلاص و فلق و ناس را بخواند، خداوند برای او به تعداد ستارگان آسمان حسنه نوشته و به تعداد آن درجات او را بالا می‌برد و به تعداد آن بدی‌های او را میزداید. (همان، ص ۲۳۸)

نماز شب بیست و دوم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و دوم ماه شعبان دورکعت نماز بگزارد که درهر رکعتی سوره های حمد و جحد ( کافرون ) را یک بار و اخلاص را ۱۵ بار بخواند، خداوند تعالی نام او را در نام های راستگویان می‌نویسد و در روز قیامت با گروه مرسلین می‌آید در حالی که او در پوشش خداوند تعالی است. (همان، ص ۲۳۸)

نماز شب بیست و سوم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و سوم شعبان سی رکعت نماز بگزارد که درآن سوره های حمد و زلزال را یک بار بخواند، خداوند تعالی غل و غش را از دل او می‌زداید و از کسانی استکه خداوند سینه‌اش را برای اسلام گشوده و او را در حالی بر می انگیزاند که صورتش به مانند ماه شب چهارده است. (همان، ص ۲۳۹)

نماز شب بیست و چهارم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و چهارم ماه شعبان دو رکعت نماز بگزارد که درهر رکعتی سوره حمد را یک بار و سوره نصر را ده بار بخواند، خداوند تعالی با آزادی او از جهنم رهایی از عذاب وعذاب قبر و حساب کوتاه و دیدار آدم و نوح و پیامبران و شفاعت ٬ اکرامش می‌کند. (همان، ص ۲۳۹)

نماز شب بیست و پنجم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و پنجم ماه شعبان ده رکعت نماز بگزارد که درهر رکعتی سوره حمد و تکاثر را یک بار بخواند، خداوند تعالی به او پاداش آمران به معروف و نهی کنندگان از منکر و ثواب هفتاد پیامبر عنایت می‌کند. (همان، ص ۲۳۹)

نماز شب بیست و ششم:رسول خدا صل الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و ششم از ماه شعبان ده رکعت نماز بگزارد که در هر رکعتی سوره حمد را یک بار و آیه «ءامَنَ الرّسول» را ده بار بخواند، خداوند تعالی او را از آفت‌های دنیا و آخرت سلامت می دارد و در روز قیامت خداوند تعالی شش نور به او عنایت می‌فرماید. (همان، ص ۲۴۰)

نماز شب بیست و هفتم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و هفتم ماه شعبان دو رکعت نماز بگزارد که درهر رکعتی سوره حمد را یک بار و سوره اعلی «سبح اسم ربک الاعلی» را ده بار بخواند، خداوندبرای او یک میلیون حسنه نوشته و یک میلیون بدی را از او رفع کرده و یک میلیون درجه او را بالا می برد و اورا با تاجی از نور می‌آراید. (همان، ص ۲۴۰)

نماز شب بیست و هشتم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و هشتم ماه شعبان چهار رکعت نماز بگزارد که در هر رکعتی سوره حمد و اخلاص و فلق و ناس را یک بار بخواند، خداوند تعالی او رادر حالی از قبر بر می‌انگیزاند که صورتش به مانند شب چهارده است و هراس های روز قیامت را از او دفع می‌کند. (همان،ص۲۴۱)

نماز شب بیست و نهم:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب بیست و نهم ماه شعبان ده رکعت نماز بگزارد که در هررکعتی سوره حمد را یک بار و سوره های تکاثر و فلق و ناس و اخلاص را ده مرتبه بخواند، خداوند تعالی پاداش کوشندگان را به او داده و میزانش سنگین و به او در حساب تخفیف داده می‌شود و ازصراط به سرعت برق می گذرد. (همان، ص ۲۴۱)

نماز شب سی ام:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که در شب سی ام شعبان دو رکعت نمازبگزارد که در هر رکعتی بعد از «حمد» سوره «اعلی» را ده بار بخواند، پس از اتمام نیز بر پیامبر(ص) صد بار درود (صلوات)برساند، پس به خدایی که مرا به راستی به پیامبری برانگیخت، خداوند برای او یک میلیون شهر در بهشت جاودان بالا میبرد و اگر اهل آسمان‌ها و زمین برای شمارش پاداش او گرد آیند توانایی آن را نداشته و خداوند برای او هزار حاجت را برآورده می‌سازد. (همان، ص ۲۴۱)

***